Het nieuw realisme was een stroming die ontstond rond 1960 als reactie op de gesloten en moeilijke poëzie van de Vijftigers (denk aan Hugo Claus en Jan Hanlo). Het was de literaire tegenhanger van de popart. De dichters plaatsen de aandacht voor de gewone, alledaagse werkelijkheid centraal.

– “poeta faber” (de werker) eerder dan “poeta vates” (de ziener)
– invloed journalistiek: elk onderwerp moet toegankelijk zijn voor poëzie
– vgl.het hyperrealisme in de schilderkunst (b.v.Snoecks 75, p.62)
– de omringende, zintuiglijk waarneembare werkelijkheid wordt vanuit een verrassende gezichtshoek verwoord
– eenvoudige en directe taal: de “democratisering” van de poëzie (poëzie moet voor iedereen toegankelijk zijn)
– suggestief
– “kursief” (kort, pointe)
– speels-kritisch (gerelativeerd engagement: een dichter kan er toch niets aan verhelpen)
– drang naar communicatie (show, poëziemarkt, posters, samenwerking met muzikanten): ludiek
– eerlijk
– “gedepersonaliseerd”
– groepsvorming (Noorden: Barbarber, Gard Sivik; Zuiden: Kreatief, Revolver)
bibliografie: Lionel Deflo, Nieuw-Realistische Poëzie in Vlaanderen (Brugge, Orion, 1972)

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.