Iemand die een enorm respect heeft voor alle groten van de klassieke muziek is de New Yorker Ira Newborn, die morgen zijn zeventigste verjaardag viert. Hij schrikt er dan ook niet voor terug om – als filmcomponist nota bene – alle filmmuziek als “shit” af te doen.

Nu ja, de man is wellicht een beetje gefrustreerd omdat hij, die toch ook een kwintet voor houtblazers heeft geschreven en bijbelse psalmen op muziek heeft gezet, dat uitgerekend hij alleen maar wordt gevraagd voor komische films (de “Police Squad”- en “Naked Gun”-films bijvoorbeeld). Neem nu Herbert Ross. Die werkte bij voorkeur met Georges Delerue, maar als hij dan tussendoor eens een komische film (“My blue heaven”, 1990) draait, dan doet hij wel een beroep op Newborn…
Anderzijds dient gezegd dat op zo’n moment Newborn er niet met zijn pet naar gooit. Voor “Dragnet” (1987) bijvoorbeeld haalde hij de score van Miklos Rozsa voor de eerste televisieserie met die naam (uit 1951) van onder het stof en brouwde daar heel wat leuke varianten op. Nu eens symfonisch, dan weer in pure jazzstijl.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.