Het is vandaag al vijftien jaar geleden dat de Franse filmregisseur Philippe de Broca is overleden.

Philippe de Broca valt volgens mij in de categorie van Georges Lautner, waarover ik het niet zo lang geleden nog heb gehad. Toch was hij een man die de beeldende kunst aangeboren was: hij was immers de kleinzoon van een schilder en de zoon van een fotograaf. Na de middelbare school ging hij naar l’Ecole technique de photo et de cinéma in Vaugirard. In het begin van zijn loopbaan maakte hij korte reclamefilmpjes op een kleine camera en ook educatieve filmpjes. Later vorderde hij tot het witte doek en had succes met films als Cartouche uit 1961, waarin Jean-Paul Belmondo speelde.
De Broca werkte trouwens véél met Belmondo, zo b.v. in “L’homme de Rio” uit 1963 met een finale waar Steven Spielberg blijkbaar heel goed heeft naar gekeken, want een flink verbeterde versie ervan vormt de ouverture van “The raiders of the lost arc”.
Jean-Paul Belmondo speelt ook de hoofdrol in “Les tribulations d’un Chinois en Chine” (naar Jules Verne) uit 1965 en in “Le magnifique” uit 1963. Maar uiteraard werkte de Broca niet uitsluitend met Belmondo, zo speelt in “On a volé la cuisse de Jupiter” (1979) Philippe Noiret de mannelijke hoofdrol, al moet die de affiche delen met Annie Girardot. In 1973 was ze nog ongecompliceerd naakt gegaan in “Traitement de choc”, maar voor “Tendre poulet” van Philippe de Broca uit datzelfde jaar laat ze de naaktscènes toch al over aan Catherine Alric, waarvan achteraf niks meer werd vernomen tenzij dan in 1980 voor het vervolg in “On a volé la cuisse de Jupiter”. En het dient gezegd: er was op die zeven jaar geen onsje bijgekomen! Toch was het eigenlijk de interactie tussen politiecommissaris Annie Girardot en leraar Griekse cultuur Philippe Noiret die ervoor gezorgd had dat dit vervolg er was gekomen. Overigens merkwaardig: in heel de film komt de titel niet ter sprake, maar gaat het wel degelijk over “les fesses d’Aphrodite”. Slechts in de allerlaatste scène (zonder dialoog) wordt de titel verklaard.
Philippe de Broca overleed in 2004 aan kanker. Ondanks het feit dat zijn films dus van een zekere oppervlakkigheid getuigen, kon hij toch ook soms poëtisch uit de hoek komen, zoals de uitspraak van het hoofdpersonage op het einde van de film “Le roi de coeur”: ‘Les plus beaux voyages se font par la fenêtre’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.