Zorgt de r.v. voor uitbreiding van de woordenschat van haar lezers ? Zo leerden we vorig week wat A.R.-mannetjes, crooners, releases, compilatie-albums en covers waren, nu is het de beurt aan de fibulae, de kourossen, de cistas, de kotylen en de gentillicische structuren. Ik zou graag de betrokken redacteur eens ontmoeten. Ik ben bereikbaar iedere weekdag van 22 u. tot 23 u. Ik ben herkenbaar aan een vegetaal element in mijn knoopsgat. (Ann Alfabeet – Zellik)

Nog zo’n voorbeeld van een “fake” lezersbrief. Uiteraard komt dit uit de koker van Lode De Pooter die zich geregeld stoorde aan het te gespecialiseerde taalgebruik van mezelf en mijn collega Jan Mestdagh als we het over onze respectievelijke vakgebieden (popmuziek en plastische kunst) hadden. Maar de “brief” zelf is wel degelijk door mij geschreven, wellicht is de zelfspot trouwens enkel een toevoeging om de kritiek voor Jan niet te erg te doen aankomen en was het voor de rest wel een “complot” om Jan een beetje te jennen (te merken aan het laatste stuk van de brief, vooral de woonplaats van de “schrijfster” is een weggever).
Een andere zelf geschreven lezersbrief die uiteindelijk tot veel herrie zou leiden is de volgende, die onder de titel “clitoris” verscheen in De Rode Vaan nr.42 van 1984:
Ik zou graag uitleg hebben over wat is verschenen in r.v. nr 34 : « De videoclip. De promotie voor een nummer. De clitoris van de platenindustrie dus eigenlijk ». Ik versta hier niets van. In de hoop dat u spoedig iets meer uitleg geeft groet ik jullie.
Betty Van Hoegaerde — Eeklo
Beste Betty, net zoals jij houden we niet van Latijnse uitdrukkingen in de trant van « stricto senso » of « printo presto », maar omwille van de alliteratie (of het stafrijm, als je verkiest) « de clip, clitoris van de platenindustrie », hebben we voor één keer eens de voorkeur gegeven aan de « geleerde » term boven het lekker Vlaams klinkende « kittelaar ». Je weet toch wat een kittelaar is ? Zoniet, dan schrijf je nog maar eens een briefje. Maar waarom wordt de clip nu vergeleken met een kittelaar ? Zoals de kittelaar de zinnen « kittelt » om het seksuele genot op te drijven, zo « kittelt » de clip ook de kijker/luisteraar om nadien des te gemakkelijker de plaat aan te schaffen. Want dáár is het ‘em om te doen : verkopen, business. En daarom houden wij principieel niet van clips.
In nr.47 (dus twee maanden later, er was dus over nagedacht, dit was geen spontane reactie) kwam er daarop een echte lezersbrief:
CLITORIS : OP DE PIK GETRAPT ?
Het antwoord op de brief van B.V.H. (zie rv nummer 42, « Clip, de clitoris van de platenindustrie) is gewoonweg vernederend.
Zij wordt afgeschilderd als een nietswetende, preutse vrouw.
Het is niet omdat wij ons lichaam, onze gevoelens en onze seksualiteit trachten te heroveren en terug te waarderen dat wij het etiket preuts moeten krijgen.
Als deze uitdrukking ook maar één vrouw irriteert of kwetst om eender welke reden dan dient dat gerespecteerd te worden en dan hebben jullie als mannen geen recht op argumenten meer. Het zijn pure vrouwelijke gevoelens en indien je die liever niet wil horen gebruik dan je eigen pik voor grapjes. Dan is het jullie zaak. Daarbij geloof ik toch ook wel dat niet de mannen ons zullen moeten uitleggen wat de clitoris bij een vrouw is. Het is beter deze pretentie niet te hebben. Je zult nog veel van vrouwen moeten leren. De kittelaar, dat lekker Vlaams klinkende woordje, kittelt trouwens niet bij elke vrouw de zinnen om het seksueel genot op te drijven.
Het vergelijk tussen seks, lichamelijkheid en gevoelens en business en verkoopstechnieken loopt trouwens mank. « De rode vaan » verlaagt het vrouwenlichaam tot een object (= clip) terwijl het een stukje van ons subject is. In de mannenwereld is dat vaak niet zo daar seks er vaak onpersoonlijk en abstract is. Ik ben vrouw van boven tot onder, binnen en buiten en geen enkel haar op mijn hoofd denkt eraan één deel van mezelf als object te beschouwen.
Jullie negeren te vaak het feit dat de objekten die jullie zo zien zichzelf nogwel als subjecten beschouwen.
Dit is ons gerechtvaardigd, aangewakkerd narcisme.
Leen Lambrechts – Herenthout
Antwoord van de redactie (hoofdredacteur Piet Lampaert zelf neem ik aan):
V0K-voorzitster Anne-Sophie Vanneste: « Feministen kunnen ook lachen, hoor » (De Morgen, 2 nov. 1984).
Maar hiermee was de kous nog niet af. In het nr.49 kwam er alsnog een reactie van Rik Bevernage uit Brugge:
“Het is inderdaad zo dat de nieuwe generatie feministen ook kan lachen (zie rv nummer 47) wat uiteraard een hele verbetering is. Het zou echter onredelijk zijn van ons te verwachten dat ze ook bereid zijn te lachen met erg zwakke moppen. Steller van de clitoris-mop moet zich dat niet aantrekken. Gegarandeerd heeft hij met zijn vondst heel wat succes bij sommige pubers of op b.v. vriendenfeestjes van beroepsvrijwilligers.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.