Dertig jaar geleden ging in Brugge in het kader van het Festival van de Oude Muziek het oratorium “Athalia” van Georg Friedrich Haendel in première door het Collegium Instrumentale Brugense. Ik kan me niet herinneren dat ik daar naartoe ben geweest, maar ik heb wel een aantal nota’s genomen. Vreemd.

In 1733 was “Athalia” één van de eerste Engelse oratoria van Händel. Het werd gecreëerd in Oxford, t.g.v. de toekenning van de eretitel “doctor in de muziek” die hij echter weigerde. Zelf was hij trouwens veel meer geïnteresseerd in zijn opera’s (twee jaar later zou hij “Athalia” ook in Covent Garden brengen). Al vertrekt hij nog van zijn Duitse passies, toch is de compositie een voorbode van zijn latere beroemde Engelse oratoria zoals “Jephta”, “Judas Maccabeus” en “Israel in Egypt”. Ze bevat wel maar één instrumentaal gedeelte: de sinfonia, zijnde een Italiaanse ouverture (i.p.v. de gebruikelijke Franse). Het libretto van Samuel Humphreys is een flauwe afspiegeling van Racines tragedie. De eenheid van plaats en tijd werd behouden, maar de rol van Abner en Mathan geminimaliseerd.
Het is het verhaal van de tirannieke koningin Athalia, die regeerde van 842 tot 836 voor Christus. Haar antagonisten zijn Joad, betrouwend op Jahweh, en zijn vrouw Josabeth, die de pleegmoeder is van Joas, de rechtmatige erfgenaam van de troon van Judah, het zuidelijke gedeelte van het joodse rijk na de scheuring bij de dood van koning Salomon (het Noordrijk was Israël). Uit het tweede boek der Koningen (11:1): “Toen Atalja, de moeder van Ochozias, zag, dat haar zoon gestorven was, roeide zij de hele koninklijke familie uit. Maar Jehosjeba, de dochter van koning Joram en zuster van Ochozias, nam Joas, de zoon van Ochozias, heimelijk weg uit de kring der prinsen, die ten dode waren opgeschreven…” Na zes jaar wordt Joas door de hogepriester Jehojada met de steun van de buitenlandse soldaten van de koninklijke lijfwacht openlijk tot koning gekroond. Als Atalja hiertegen wil protesteren, wordt zij vermoord, evenals haar vertrouweling, de Baalspriester Mattan.
Over de uitvoering zelf heb ik daarentegen geen enkele nota (wie was de dirigent? Patrick Peire?) behalve dat Greta De Reyghere de rol van Josabeth vertolkte. Als illustratie heb ik een andere uitvoering moeten nemen, maar nog straffer is dat ik ook een uitvoering heb gevonden geleid door Christopher Hogwood en met in de vrouwelijke hoofdrollen het unlikely duo van Joan Sutherland en Emma Kirkby. Ook de rest van de bezetting is zeer interessant. Zo is er de contratenor James Bowman, maar ook Anthony Rolfe Johnson, David Thomas en kindstemmetje (en -sterretje) Aled Jones. Toch wel een merkwaardige opname en wat nog straffer is: hier is ze zogezegd gratis te verkrijgen. Ik liet er even mijn Norton-firewall op schijnen en die gaf groen licht. Maar toen ik begon te downloaden, begon mijn andere firewall (Spyhunter) zo te protesteren dat ik het maar zo heb gelaten. Wie het echter wel heeft aangedurfd het album te downloaden, mag mij altijd een fragmentje doorsturen ter beluistering natuurlijk. Uiteraard ben ik vooral in een duet tussen Joan en Emma geïnteresseerd…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.