De Kazak Alexey Lutsenko (foto YouTube) heeft zaterdag de Memorial Marco Pantani gewonnen. De Kazach van Astana haalde het na 199,8 kilometer in Cesenatico na een late uitval. Hij versloeg in extremis drie koplopers in de sprint en bleef ook nipt het peloton voor. De Italiaan Diego Rosa moest vrede nemen met plek twee, de Fransman Guillaume Martin bezette de derde podiumplaats. 

“Ik voel het aan mijn water, we gaan vandaag wat meemaken, het wordt een historische rit!” zo begon Karsten Kroon zijn verslaggeving van de Tirreno-Adriatico op Eurosport en of-ie gelijk kreeg! Jammer genoeg, vooral omwille van talrijke valpartijen (gelukkig allemaal zonder erg), maar ook door een prachtige sportieve prestatie van ritwinnaar Alexey Lutsenko.
In een rit van 220 km tussen Foligno en Fossombrone reed Lutsenko de laatste 35 kilometer solo. Na twee valpartijen werd de Kazach van Astana in de slotkilometer alsnog gegrepen, om dan nog de sprint te winnen. Primoz Roglic werd tweede, Adam Yates derde en ploegmaat Jakob Fuglsang vierde.
Lutsenko won vrij gemakkelijk en pakt zo al zijn vijfde zege van het seizoen. “Gelukkig won ik. Ik wist al niet hoe het kwam dat ik een eerste keer viel. De tweede keer was mogelijk nog vreemder. Maar door die val kreeg ik een zodanige adrenalinestoot dat ik misschien de beste sprint van mijn leven reed. Ik mag er niet aan denken dat ik al dat goeie werk van onze ploeg niet zou hebben kunnen omzetten in de zege. Ik ben altijd goed op dreef in het begin van het seizoen. Voor Oman ging ik op hoogtestage op de Teide in Tenerife. Het resultaat daarvan werd al duidelijk in Oman.”
Inderdaad, Alexey Lutsenko (26) won de vijfde rit in de Ronde van Oman met aankomst op de Green Mountain en daarmee was zijn tweede eindzege binnen. De Kazach won eerder immers al de tweede en de derde etappe en werd vorig jaar ook eindwinnaar. Hij vierde met twee vingers in de lucht om de recente miskraam van zijn tweeling te herdenken.
“Ik had van deze Tirreno ook een doel gemaakt, maar voel wel dat ik hierna een beetje zal moeten bekomen. Hoewel vele mensen denken dat ik er ook kans maak, start ik zeker niet in Milaan-Sanremo. Na de Tirreno laat ik de fiets vier dagen aan de kant staan om dan terug op hoogtestage te trekken en mij klaar te stomen voor de Ardennenklassiekers. Ik denk dat de Amstel Gold Race mij het beste ligt. In 2012 werd ik op de Cauberg wereldkampioen bij de beloften. Ik wil er graag nog eens winnen. Ook Luik-Bastenaken-Luik is een interessante koers, maar ik mis misschien nog wat parcourskennis”, aldus Lutsenko in “Het Belang van Limburg”.
Heel toevallig had ik diezelfde dag nog gemerkt dat de allereerste Ronde van Burkina Faso in 1987 is gewonnen door Igor Luchenko, waarvan ik vermoed dat dit de vader is van Alexey, maar ik heb daarvan nog geen bevestiging kunnen vinden.

In 2019 is Lutsenko opnieuw kampioen tijdrijden van zijn land geworden. Hij liet zijn Astana-ploegmaten Dmitriy Gruzdev en Daniil Fominykh meer dan een minuut achter zich. Diezelfde twee stonden in dezelfde volgorde ook op het podium voor de wegrit (tenzij Wielerflits zich heeft vergist natuurlijk).

In de eindsprint van de laatste rit van de Arctic Race of Norway pakte Lutsenko vier bonificatieseconden én zette daarmee leider Warren Barguil op één seconde, waardoor Lutsenko met een luttele seconde het eindklassement won. De slotrit werd gewonnen door thuisrijder Daniel Hoelgaard, die met een late aanval zijn landgenoot Amund Grøndahl Jansen nipt voorbleef.

Na een ontgoochelende Tour de France kon Lutsenko zich dus opladen voor een sterk najaar met deze winst in de Ronde van Noorwegen, maar ook met een vierde plaats in de Ronde van Duitsland en een tweede plaats in de Coppa Agostoni. Om alle twijfelaars helemaal de mond te snoeren, voegde hij er daarna een indrukwekkende zege in de Coppa Sabatini aan toe. Hij reed weg uit een elitegroep van 17, met daarbij ook nog onder meer Tourwinnaar Bernal en Davide Formolo. Achter hem kwam alles weer samen, maar ook met vereende krachten in het peloton konden ze Lutsenko niet vatten. Hij won uiteindelijk met meer dan een minuut voorsprong. Sonny Colbrelli, de winnaar van de Coppa Sabatini in 2014 en 2016, won de sprint voor de 2e plaats. (Sporza)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.