Het is vandaag 55 jaar geleden dat de televisieserie “The Man from U.N.C.L.E.” voor het eerst werd uitgezonden in de VS (NBC). Niet lang daarna zou ook de BRT volgen.

De Amerikaan Napoleon Solo (Robert Vaughn, rechts) en de Sovjetrus Illya Kuryakin (David McCallum, links) zijn twee agenten van het Commando van het Verenigd Netwerk voor Ordehandhaving (in het Engels U.N.C.L.E.: the United Network Command for Law and Enforcement), die tegen het kwaad vechten (hoofdzakelijk tegen een organisatie van slechteriken genaamd THRUSH). Zij gebruiken daarvoor, net als hun grote voorbeeld James Bond (*), charme, verstand en een oneindig assortiment van gadgets gebruiken. De serie heeft vier jaar geduurd en er zijn 105 afleveringen gemaakt.

De serie was opmerkelijk omdat in volle koude oorlog een vertegenwoordiger van het kapitalisme en één van het communisme dus de handen in elkaar sloegen om het Kwaad te bestrijden. In Hollywoodfilms was het Kwaad meestal op een of andere manier te identificeren als het communisme dus deze invalshoek was op zijn minst merkwaardig.

Net zoals zovele kinderen in die tijd bezat ik een “lidkaart” van U.N.C.L.E. Die werden via Humo uitgereikt en zagen er niet uit als hierboven, maar waren geel van kleur; helaas is daar op het internet geen voorbeeld meer van te vinden (**). Maar aangezien ik toen al sympathie had voor de Sovjetunie, ging mijn voorkeur uit naar David McCallum die Illya Kuryakin, zijn Russische tegenhanger, speelde. Ik kon toen nog niet vermoeden dat Robert Vaughn in 1972 tot doctor zou promoveren aan de University of Southern California op een proefschrift over de uitsluiting van acteurs die onder het McCarthisme rond 1950 verdacht werden van communistische sympathieën…

Het strafste is echter dat ik “par personne interposée” ook iets persoonlijks met David McCallum “heb”. Hij is namelijk de zoon van concertmeester en violist David McCallum Sr. en in 1973 verbleef ik met mijn toenmalig lief (we hadden al besloten dat we zouden trouwen, dus eigenlijk moet ik “mijn verloofde” zeggen) bij een dominee in Hastings, die samenwoonde met de zus van McCallum (in het midden van onderstaande foto). Net zoals David zelf speelde die zus cello. Van 1957 tot 1967 was hij gehuwd met actrice Jill Ireland. In die tijd woonde hij nog niet in de Verenigde Staten, maar maakte hij nog volop deel uit van “Swingin’ London”. Zo leerde hij b.v. Jimmy Page kennen, die aan hem de idee ontleende om zijn elektrische gitaar met een strijkstok te gaan bespelen.

21 zus mccallum

(*) De serie heette oorspronkelijk Solo, maar in hetzelfde jaar dat de serie uit zou komen kwam de Bond-film Goldfinger uit met een schurk genaamd Solo. Napoleon Solo was oorspronkelijk een Canadees. Hoewel Ian Fleming in de creatie van de serie hielp, dreigde op een bepaald moment EON Productions – die de rechten van de roman Goldfinger van Fleming bezat – wettelijke stappen tegen het gebruik van de naam Napoleon Solo te ondernemen. (Wikipedia)

(**) Dankzij Alex De Teyger ben ik dan toch nog in het bezit geraakt van zo’n lidkaart:

En dit was de keerzijde:

Een gedachte over “55 jaar geleden: “The Man from U.N.C.L.E.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.