Vandaag is het 45 jaar geleden dat in Ethiopië keizer Haile Selassie aan de dijk wordt gezet door een militaire junta. Het dient gezegd dat de junta zich gedragen voelde door de burgerij én door de studentenbeweging. Deze putsch zorgde echter vooral voor ophef in… Jamaica!

Dat heeft alles te maken met het zogenaamde Rasta-geloof en de daarmee gepaard gaande reggaemuziek. Voor de oorsprong van het Rasta-geloof moeten we teruggaan naar Marcus Garvey. Geboren in Jamaica, heeft deze zijn werkterrein vooral in Harlem (VS). Zijn leuze is “Africa to the Africans” en met het oog daarop tracht hij van rijke zwarten geld te bekomen om de Black Star Liner, een schip dat de vroegere slaven terug naar hun thuisland zou brengen, te financieren. De rijke zwarten hebben evenwel allerminst zin om terug te keren naar de staat van armoede en paradoksaal genoeg ondervindt Garvey alleen medewerking van de Ku Klux Klan die deze “zwarte luizen” graag genoeg terug naar de jungle wil sturen.
In Jamaica zelf echter, waar de zwarten moeilijk nog armer kunnen worden dan ze al zijn, heeft zijn theorie wél bijval. Op de koop toe gaat Garvey zich als een Johannes de Doper voordoen die een Messias aankondigt: de eerst gekroonde koning van Afrika. Als in november 1930 Haile Selassie, wiens naam oorspronkelijk Ras Tafari was (vandaar de naam van het ge­loof), niet zo maar tot koning, maar meer nog tot keizer van Ethiopië wordt gekroond, heeft Garvey zichzelf buitenspel gezet. De aandacht voor hem gaat verslappen en alle heil wordt nu vanuit Ethiopië verwacht.
Dat de heer Selassie een dictator was en een schender van zowat alle denkbare mensenrechten is volgens de rastafari’s quantité négligeable. Evenals het feit dat hij in 1975 het tijdelijke met het eeuwige heeft verwisseld. Ondanks het feit hij werd gedumpt onder de beerput van zijn paleis (*), bleef hij voor hen een levende god.
Dat was hij in hun ogen ook al in 1966 toen hij Jamaica bezocht, al waren ze wel ontgoocheld dat hij met het vliegtuig kwam aangevlogen en niet op eigen krachten. Toch ging de massa zo uitzinnig te keer dat Haile zijn vlieg­tuig niet durfde te verlaten.
Haile Selassie werd onder meer geïnterviewd door Pierre Benoit en Raymond van het Groenewoud zou er veel later zijn nummer “Haile Selassie” over schrijven.
Het Rasta-geloof zelf is niet gestructureerd, zodat er bij het gebrek aan geestelijke leiders verschillende sekten zijn ontstaan, die echter elkaar niet bestrijden en als gemeen­schappelijk kenmerk hebben zich te beroepen op de bijbel, maar die dan wel zo te interpreteren dat alle profeten, apostelen en ook Christus zelf zwart waren. Toch heeft het geloof veel bijgedragen tot de bewustwording van de armen, al was het maar dat ze door hun gezonde levenswijze (als vegetariërs eten ze enkel het fruit dat overvloedig in hun land aanwezig is) een lang leven zouden tegemoet gaan, ware het niet dat velen onder hen (waaronder Bob Marley zelf) kanker krijgen van het gebruik van een ander “natuurlijk” product, namelijk de ganja, de plaatselijk gekweekte marihuana. Niet helemaal ten onrechte worden ze dus door de “betere burgers” beschouwd als “hip­pies”, terwijl zijzelf de westerse manier van leven als Baby­lon bestempelen.

Referenties
(*) Lukas De Vos: “Het leven is een lekke waterpijp”
(**) Haile Selassie, een zeiker, ja dat was-ie (De Rode Vaan nr 23 van 1985)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.