Enkele dagen geleden bracht ik in herinnering dat het veertig jaar geleden was dat ik de Vlaamse schlagerzangeres Marva mocht gaan interviewen. Ik zei toen ook dat ik haar enkele dagen al weer zag, deze keer in een kleedkamer van de BRT (de toenmalige VRT). Welnu, dat was ter gelegenheid van de finale van een wedstrijd, die gelukkig slechts éénmalig heeft plaats gevonden en die de titel « De Vijf Provincies » meekreeg. Er ging die avond van alles mis en in de daarop volgende aflevering van mijn rubriek “Hebjetgezien” in het regionale weekblad “De Voorpost” deed ik hier dan ook mijn beklag over…

Zoals reeds eerder medegedeeld had ik dus het twijfelachtige voorrecht in de jury te zetelen van « De Vijf Provincies ». Eigenlijk had ik dit liever niet gedaan omdat een prijs toekennen toch steeds inhoudt dat men iets aanmoedigt. « De Vijf Provincies » wenste ik niet aan te moedigen. Het peil was beschamend laag, zo laag zelfs dat de winnaar (Oost-Vlaanderen) er torenhoog bovenuit stak met een productie die nauwelijks de middelmaat haalde! Maar nou goed, het gebeurt niet elke dag dat een Voorpost-medewerker gevraagd wordt in een BRT-jury te zetelen en je doet dat dan maar, als promotie voor ons blad. Wat gebeurt nu? Bij de televisie-uitzending geeft Paul Codde mij een transfer naar een ander regionaal weekblad uit het Waasland. Paul is natuurlijk onschuldig want hij deed niets anders dan zijn papiertje aflezen. Wie dat briefje echter had opgesteld, wist hij niet. Een dergelijke blunder is haast onverstaanbaar als men weet dat in de door de BRT verspreide persinformatie wel degelijk « Jan Segers van De Voorpost » staat. Het kwaad is natuurlijk geschied. Ons blad heeft de publiciteit moeten missen en mijn dag was finaal naar de knoppen. Al hebben we vooraf wel veel gelachen en al was de « filet pur » in La Pergola uitstekend…
Raspoet
Naar het schijnt circuleren er op dit moment binnen de BRT boze nota’s naar aanleiding van een zin uit mijn stukje van een drietal weken geleden. Uit zijn verband gerukt is er ogenschijnlijk wel reden toe. Er staat namelijk: « Een testcase dus voor de vertaler, zoals je weet, Hugo Raspoet, ex-chansonnier, die Raf Geerardijn (wellicht via een promotie) e) heeft buitengewerkt. » Zó zou men eruit kunnen afleiden (en dat doen sommige zwartkijkers op de BRT dan ook) dat ik Raspoet beticht van « ellebogenwerk ». Uit de contekst blijkt echter duidelijk mijn sympathie voor Hugo en mijn appreciatie van zijn vertaalwerk. Mijn afkeer voor Geerardijn (op puur taalkundige basis, uiteraard, ik ken de man niet eens) heb ik evenwel nooit onder stoelen of banken gestoken. De « promotie » sloeg dan ook op hem, daarmee refererend aan de onwelvoegelijke gewoonte (op de BRT en elders) om onbekwamen weg te promoveren. De BRT eist hiervan nu een rechtzetting (VdB achterna): Geerardijn is uit eigen beweging naar het buitenland gaan werken en Raspoet vertaalt reeds even lang als hem. Er is dus geen sprake van dat hij hem heeft « opgevolgd », laat staan « buitengewerkt ». O.K. dat is dus gebeurd. Maar wanneer zal de BRT die blunder van «De Vijf Provincies» rechtzetten? In de pruimentijd? (Jantje Segers zag eens pruimen hangen als eieren zo groot, ’t scheen dat hij ze wilde plukken, schoon de BRT hem dat verbood…)
Millenium boem
Een van de grootste voltreffers (zeg dat wel!) op het « Vijf Provincies »-humorfestival was het liedje « Millenium boem »van ene Tisch. Erg toepasselijk natuurlijk gezien de ontploffing op de Grote Markt (alhoewel we er uiteraard minder mee zouden kunnen lachen indien het verkeer in Brussel niet zo druk was geweest…). Anderzijds is er wel een bepaalde psychose ontstaan. Sinds burgemeester Van Halteren immers de popconcerten in het Groentheater verbood zijn er ook de punkrellen geweest en dergelijke. lk moet toegeven dat ik me niet helemaal op mijn gemak voelde op het Muntplein bij de slotavond van Mallemunt. Maar Boudewijn De Groot bracht er weer helemaal de sfeer van die heerlijke jaren zestig (flower power) in en Johan Verminnen rondde dan af met het daverendste concert dat ik hem ooit heb weten geven. Maar terug naar Van Halteren. Over zijn verbod wordt gedebatteerd op dinsdag 11 september 1979 om 19 uur in Tienerklanken.
Got
Gommaar Timmermans (Got) is — net als zijn vader Felix eigenlijk — iemand die geniale invallen combineert met een soms ontzettende banaliteit. Deze man nu van de absurde strips heeft voor de BRT een jeugdfeuilleton gemaakt: « De wonderwinkel ». De samenvatting van de eerste aflevering (woensdag 12 september 1979 om 16.30 uur) belooft echter veel:
Jonas, een leerling van de derde klas, loopt elke morgen op weg naar school langs een klein donker winkeltje dat immer en altijd dicht is. Dat zou niet eens zo vreemd zijn maar voor het raam zit telkens een berichtje waarop geschreven staat waarom de winkel ook weer vandaag gesloten is. Het ene bericht is al vreemder dan het andere: « grote regensluiting » staat er soms, of: « gesloten wegens erwtensoep met worst ».
Je kunt wel denken hoe nieuwsgierig Jonas op de duur is. En op een goeie morgen zet hij zijn schooltas tegen de muur, gaat er bovenop staan en gluurt naar binnen. Dan gebeurt er een ramp: zijn schooltas valt in het keldergat! Er zit niets anders op dan te bellen. Een knorrige oude heer laat hem binnen. Jonas valt bijna omver als hij ziet hoe groot het winkeltje van binnen is en wat er allemaal in opgestapeld ligt. Hij is nog maar pas van zijn eerste verbazing bekomen of uit de jaszak van Theodoor komt Gabriel, het troeteldier van de winkelier, een zeldzaam eigenwijs en ijdel konijn. « Om je schooltas in dit huis terug te vinden hebben we vast de hulp nodig van mijn gezellige en nogal luie robot, Rudolf, en die zit wel eens te graag aan de olie. »
« Kijk eens in de kelder of daar niet een schooltas ligt!» beveelt Theo. Rudolf boort een gat in de vloeren steekt er zijn kop door maar o wee! meteen krijgt hij een natte zwabber om de oren. De stoere nicht, Dahlia, is woest omdat er iemand een schooltas in haar net opgeruimde kelder heeft gegooid. « M’n schooltas! Waar is ie? » vraagt Jonas. « M’n brave hond en helper, Oscar, heeft ‘m met alle andere rommel weggebracht » zegt Dahlia. « Goed » zegt Theo, « dan gaan we op zoek, en we zullen die schooltas vinden! » Theo, Jonas, Gabriël en Rudolf maken zich klaar voor de grote zoektocht en na een kleine plechtigheid vertrekken ze in de richting van de pet.

Referentie

Jan Segers, Wat heb je vorige week op de BRT geleerd? Zeg het eens, kleine Jan! De Voorpost s.d.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.