Ik ga nu aan een boek beginnen waarvan ik totaal niks afweet. De titel is “Mississippi Delta Blues” en het is in 1988 in het Frans geschreven door een koppel dat zich “Marie & Joseph” noemt. Eerst en vooral, ondanks de titel en ondanks het feit dat het boek is opgedragen aan Blind Lemon Jefferson, is het wel degelijk een roman en geen naslagwerk over de blues.

Maar wie zijn die Marie & Joseph? Als ik op afbeeldingen googel dan mag je eens één keer raden wie ik dan honderden keren te zien krijg. En zeggen dat in die tijd de fotografie nog in de kinderschoenen stond, om niet te zeggen dat ze nog maar een glimp in de ogen van het kind van Marie & Joseph was! Het boek is ook nog opgedragen aan ene Marie Yvernault, maar dat helpt me ook al niet verder. In de hoop dat deze Marie de Marie van het koppel is, heb ik ook eens Joseph Yvernault geprobeerd, maar dat werd al helemààl niets. Ook op de website Goodreads, waarvan ik sinds kort lid ben, blijkt het boek totaal onbekend te zijn, alhoewel… de schrijvers niet! Twee kinderboeken in het Frans komen te voorschijn, maar alweer zonder enige verdere commentaar behalve dan dit over “Le Crime de Cornin Bouchon”: “Album 5 de Ribambelle CE1 serie Jaune – Roman policier. Foufouille et son frangin sont privés de télé. Ils ont lancé des oeufs pourris à Cornin Bouchon, leur voisin, qu’ils soupçonnent d’être un assassin. Mais leur papa ne veut pas les croire ! Un mini-polar d’humour, de suspense et de tendresse.” Het krijgt zowaar een rating van vier op vijf, maar dat blijkt dan te danken te zijn aan één lezeres! Ze heet Claire Kreutzberger en ze heeft zowaar ook een “review” geschreven: “Excellent petit bouquin pour les élèves de CE1.” Voilà, dàt zijn tenminste nog eens besprekingen! Enfin, ik hoop dat mijn boek geen kinderboek is (dat zal ik wel vlug weten) en ik ga er op hoop van zegen aan beginnen!

En, nee, het was geen kinderboek, al is de hoofdfiguur wel degelijk een (blanke) jongen. Maar – buiten nog tal van andere verhaallijnen – is het o.a. een coming of age-boek. En van zodra de jongen een man is geworden, komt het verhaal in een stroomversnelling. Het verhaal dat losjes is gebaseerd op dat van blueszanger Blind Lemon Jefferson. Nergens komen evenwel de cajuns of zelfs maar de Franssprekende inwoners van Louisiana ter sprake, zodat er wel een discrepantie ontstaat tussen het blues-jargon, dat dan wel in het Frans wordt weergegeven. Maar eens men daaraan is gewend, leest het vrij vlot en wordt er naar een redelijk spannende climax toegewerkt. Soms deed het boek mij wat aan “Accordeonmisdaden” van E.Annie Proulx denken en de passage bij de houthakkers aan “Last night in Twisted River” van John Irving, maar het boek dààrmee vergelijken is dan weer te veel eer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.