25 jaar geleden bracht Jeff Buckley zijn debuutelpee “Grace” uit, waarop hij zijn eigen versie bracht van het nummer “Hallelujah” dat Leonard Cohen in 1984 had uitgebracht. Het wordt door velen beschouwd als de beste versie van het nummer.

Ene P.D.G. (’t zal toch niet Patrick De Graeve zijn, zeker?) vertelt op zijn pagina “Het verhaal achter de plaat” wel euh… het verhaal achter de plaat!

“Jeff is de zoon van singer-songwriter en hippietroubadour Tim Buckley,. Beiden stierven op erg jonge leeftijd (respectievelijk 30 en 28 jaar). Tim bezweek in 1975 aan een fatale combinatie van heroïne en morfine, ten tijde van z’n onfortuinlijke dood had hij al meerdere klassiekers op z’n naam staan (“Goodbye And Hello” en “Starsailor”). Zoonlief komt in 1997 op tragische wijze om het leven, als hij verdrinkt tijdens een spontane zwempartij in de jachthaven van Mississippi. De fysieke en muzische overeenkomsten tussen vader en zoon waren overduidelijk, de genetische erfenis (vaak een belemmering voor Jeff) etaleerde zich in eigenzinnige songwriting en een stel lenige stembanden. Jeff Buckley schaafde jarenlang aan z’n eigen muzikale identiteit, alvorens de wereld in 1994 mocht kennismaken met z’n debuutplaat “Grace”: het enige album dat hij kon en mocht afmaken. Ondanks z’n, nog redelijk, jonge leeftijd is “Grace” ondertussen uitgegroeid tot een klassieker. Op de plaat brengt Jeff, op geheel eigen wijze, één van de mooiste en soberste versies van “Hallelujah”. Het liedje verscheen voor het eerst in 1984, op het album “Various Positions” van Leonard Cohen. Die schreef het als een bevestiging van z’n geloof, niet op een formele religieuze manier, maar met enthousiasme en emotie. “Hallelujah” stamt af uit het Hebreeuws en betekent ‘Prijs God’. Volgens de eigenzinnige Jeff had de tekst echter niks met geloof te maken, maar was het een verwijzing naar sex. Hij zag het als een ode aan het orgasme. Wie goed luistert naar de tekst zal geleidelijk aan ontdekken dat de song allesbehalve gaat over het adoreren van een God, geliefde of idool: het is een sensuele ode aan het orgasme, aldus Jeff.”

Ik ben het zeker eens met die interpretatie (“She tied you to her kitchen chair/She broke your throne and she cut your hair/And from your lips she drew the Hallelujah“), ik was zelfs eerder verbaasd over het feit dat het origineel van Cohen “een bevestiging van zijn geloof” zou zijn geweest. Dus heb ik ook Wikipedia daarover eens geraadpleegd en ik moet zeggen dat ik dit toch niet bevestigd heb gezien. Er staat wel: “His original version, as recorded on his album Various Positions, contains several biblical references, most notably evoking the stories of Samson and Delilah from the Book of Judges (“she cut your hair”) as well as King David and Bathsheba (“you saw her bathing on the roof, her beauty and the moonlight overthrew you”).” Maar bijbelse referenties betekenen niet noodzakelijk dat men ze religieus moet interpreteren, de bijbel behoort immers tot het literaire referentiekader dat eender wie (ook ongelovigen) kan aanwenden.

Op Wikipedia vinden we ook het volgende terug: “Buckley’s version was not an instant hit, nor did Buckley live to see the full measure of the reception his recording would ultimately have; he died in 1997. The album on which it appeared did not go Gold in the U.S. until 2002, nine years after its release. In fact, like Cohen’s original, the Buckley version was not released as a single, until much later, and it didn’t chart until 2006, posthumously for Buckley. In March of that year, Buckley had his first national top 10 best-seller when “Hallelujah” was at number seven in Norway. In 2007, it made the top 3 on the Swedish charts. In March 2008, it topped Billboard‘s Hot Digital Songs in the U.S. after a performance of the song by Jason Castro in the seventh season of American Idol.”

Dit laatste lokte ook een reactie uit van Leonard Cohen zelf: “There’s been a couple of times when other people have said can we have a moratorium please on “Hallelujah”? (Er bestaan op dit moment al meer dan 300 versies van, RDS) Must we have it at the end of every single drama and every single Idol? And once or twice I’ve felt maybe I should lend my voice to silencing it but on second thought no, I’m very happy that it’s being sung.”

En natuurlijk wil u het nummer nog even beluisteren: voilà!

Een gedachte over “25 jaar geleden: “Hallelujah” van Jeff Buckley

  1. Rolling Stone redacteur Alan Light schreef in 2013 een boek over de steile opgang en belangrijke covers van Hallelujah sinds Jeff Buckley het opnam: The Holy or the Broken. De dader is Bob Dylan. Hij heeft het een paar keer gecoverd tijdens zijn concerten. Op een ervan was Buckley aanwezig die dan zelf besloot het te coveren op zijn eerste plaat

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.