Vandaag is het al een halve eeuw geleden dat bovenstaande foto werd genomen door Iain Macmillan: The Beatles die het zebrapad van Abbey Road, waar hun opnamestudio was gevestigd, oversteken. De foto steekt vol details die uitnodigen tot “hineininterpretierung”. Laten we er “for old times’ sake” nog eens aan meedoen…

Op 9 november 1966 slipt om 5 uur ’s ochtends een dure snelle wagen in Blackburn, Lancashire, en knalt tegen een muur aan. De chauffeur overlijdt ter plaatse. Volgens sommigen was het niemand minder dan… Paul McCartney. (Die zou dan vermoedelijk op de terugweg geweest zijn van het feestje gekoppeld aan de vernissage van de tentoonstelling waarop John Lennon voor het eerst in contact kwam met Yoko Ono. Geen wonder dat McCartney daarvan de kluts zou zijn kwijt geweest!)
In werkelijkheid was het ongelukje de moeite niet waard om te vermelden, ware het niet dat een paar dagen later een fotosessie werd gemaakt van The Beatles met snorren. Genoeg om het gerucht te verspreiden dat Paul bij het ongeluk was omgekomen en vervangen door een dubbelganger. Dit gerucht werd wereldwijd verspreid op 12 oktober 1969 door de Amerikaanse d.j. Russ Gibbs, die het had gelezen in een studentenblaadje, waar het eerder als grap was gepubliceerd. Ik zou normaal schrijven “misplaatste grap”, ware het niet dat de “bewijzen” voor de dood van Paul vooral in de teksten van The Beatles werden gezocht en we op die manier een eminent staaltje van Beatle-tekstexegese te zien kregen…
De ontrafeling van allerlei teksten en hoezen heeft tot doel te “bewijzen” dat The Beatles Pauls dood wilden geheimhouden door hem te vervangen door de winnaar van een “look-alike”-wedstrijd, de 23-jarige Amerikaanse student William Campbell, van wie naderhand nooit meer iets werd vernomen (maar in de States zou hij wel het lief zijn geweest van Linda Eastman).
De legende wil verder dat John het niet met de “opvolger” kon vinden en via allerlei cryptische teksten dit probeerde duidelijk te maken. Zo komt het ongeluk b.v. voor in “A day in the life” en op het einde van “Strawberry fields” zou hij zeggen: “I buried Paul” – volgens John is het echter “Cranberry sauce”.
De hoes van Sgt.Pepper’s zou zogezegd ook vol aanwijzingen zitten. Men zou kunnen zeggen dat de oude en de nieuwe Beatles rond een graf zijn geschaard, waarop een linkshandige bas ligt. Iemand houdt ook de hand boven het hoofd van Paul, wat in oosterse religies een symbool voor de dood zou zijn.
Ook de hoes van “Abbey Road” gaf aanleiding tot dergelijke speculaties: Paul loopt er “als lijk” blootvoets, voorafgegaan door Lennon als een witte priester en gevolgd door Ringo als een zwarte begrafenisondernemer. Er staat ook een auto op met de nummerplaat “28 IF”, wat door sommigen werd geïnterpreteerd als “Paul zou 28 zijn geworden, indien hij niet…” Op een veiling van Beatle-memorabilia is die auto (een kever) overigens tegen een abominabel hoog bedrag verkocht!
In de film “Magical Mystery Tour” komt een stationsscène voor, waarop een vertrek- en aankomstuur staan aangegeven. Een Amerikaanse d.j. kreeg de tip om de twee cijfers samen te voegen tot een telefoonnummer. Toen hij dat draaide, antwoordde iemand “PMC, is that enough?” ’s Anderendaags was het nummer uit roulatie…
En de Amerikaanse professor Henry Troby deed dan weer een stemmentest met de “oude” en de “nieuwe” Paul en, jawel hoor, het waren “onomstotelijk” twee verschillende stemmen.
The Beatles, en vooral Paul McCartney, zijn natuurlijk niet ingenomen met dergelijke praatjes. Toch hebben ze één keer de lugubere grap meegespeeld. In ’69 belegden ze een persconferentie, waarop heel wat volk afkwam omdat men dacht het definitieve einde van The Beatles te vernemen. Uiteindelijk zouden de drie “levenden” de journalisten hebben meegenomen naar een kerkhof, waar Paul McCartney in zuivere Dracula-stijl “verrees”.
Dat veel “bewijsmateriaal” wordt verkregen door nummers achterstevoren te draaien, heeft ook aanleiding gegeven tot de theorie dat het eigenlijk allemaal een verzinsel is van de platenfirma van The Beatles. Niet alleen is het uiteraard uitstekende reklame, bovendien worden platen door dat achterstevoren spelen snel beschadigd en moet men zich dan uiteraard een nieuw exemplaar aanschaffen.
In 2007 dook het verhaal in zekere zin nog eens op, aangezien een Duitse vrouw beweerde de dochter te zijn van Paul. Een DNA-onderzoek zou het tegendeel bewijzen, maar die vrouw beweerde dat Paul een dubbelganger zou hebben ingehuurd voor dat onderzoek! Of wie weet, mevrouw, misschien is dit het ultieme bewijs dat de echte Paul uit Hamburg ondertussen wel degelijk vervangen is door een dubbelganger!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.