Vandaag is het al 45 jaar geleden dat Mama Cass Elliot van de Amerikaanse popgroep The Mamas and the Papas“, is gestorven (op dezelfde dag als de Duitse auteur Erich Kästner overigens). Dat gebeurde na een optreden in het London Palladium. Er werd eerst gezegd dat ze gestikt was in haar eten, maar daar is niets van aan, ze is gestorven aan een hartaanval. Die is echter wél veroorzaakt door haar zwaarlijvigheid én door de talrijke diëten die ze (vruchteloos) volgde om die zwaarlijvigheid tegen te gaan. Opvallend: vier jaar later zou drummer Keith Moon van The Who in dezelfde kamer om het leven komen…

Cass Elliot werd als Ellen Naomi Cohen geboren in Baltimore, Maryland. De naam Cass werd ontleend aan de actrice Peggy Cass en Elliot volgde enige tijd later, ter nagedachtenis van een overleden vriend(in?). Op de George Washington High School kreeg ze interesse voor zingen en acteren via een schoolproductie van de musical The Boy Friend. Daarna toerde ze met een andere musical The Music Man, maar bij nummer drie I Can Get It for You Wholesale liep het mis: ze verloor de auditie tegen Barbra Streisand in 1962.
Een jaar later debuteerde ze op de folkscene, samen met twee jongens. Het trio liet zich “The Big Three” noemen en aangezien de beide heren redelijk slank waren, neem ik aan dat er toen reeds op haar forse lichaamsomvang werd gezinspeeld. Toen Tim Rose de groep verliet om met versies van “Hey Joe” en “Morning Dew” een superstar-carrière nipt te ontlopen (wat hem voortdurend dwars zou blijven zitten), sloten James Hendrickx en Cass Elliot zich aan bij de Canadezen Zal Yanovsky en Denny Doherty om The Mugwumps te vormen. Daarna stichtte Yanovsky samen met John Sebastian The Lovin’ Spoonful, terwijl Doherty en Cass zich bij The New Journeymen voegden, de groep met John Phillips en zijn vrouw Michelle. Heel dit verhaal is te horen in Creeque Alley, een hit van The Mamas & The Papas uit 1967. De inspiratie voor de groepsnaam kwam overigens van een praatprogramma op televisie. Tijdens een brainstormsessie over welke naam men de groep zou geven, zette iemand de televisie aan en daar was juist een talkshow bezig met als gast een Hell’s Angel. Die zei op een bepaald moment: “Some people call our women cheap, but we just call them our Mamas”. Cass sprong op en riep uit “Ja! Ik wil een ‘Mama’ zijn!” Michelle stemde daarmee in en wilde ook een ‘Mama’ zijn, waarop John en Denny repliceerden: “Dan zullen wij maar the Papas zijn, zeker?”

2 gedachtes over “Cass Elliot (1941-1974)

  1. Het blijft mij verbazen, dat de rede van haar dood in de meeste en ook in de uwe de vermelding krijgt door overwicht. Terwijl ze net 40 kg minder woog en dat juist de rede was van haar dood. Te vlug vermageren, ze at een maaltijd en dan vier dagen niets. Groetjes

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.