Moeder tegen kind: wat wilt ge later worden?
Asielzoeker!
Want over welke “asielzoekers” gaat het?
Gisteren werd er een geïnterviewd in het journaal en die kwam van Witrusland.
Welk probleem is er zo acuut in Witrusland dat die man hier asiel moet komen zoeken?
De Belgische wielerploeg Quickstep heeft nog onlangs twee Witrussen ingelijfd. Waren dat dan ook asielzoekers?
In de Tour rijden er Witrussen mee. Gaan die dan na afloop asiel aanvragen?
En ’t strafste is nog: dergelijke oprispingen zijn eerder iets voor Facebook dan voor mijn blog. Maar als ik dit op Facebook zet, dan word ik beschuldigd van het “verspreiden van racistische haatmails”!
Bovendien wordt ons Vlamingen altijd in de schoenen geschoven dat wij “racistisch” zouden zijn, dit in tegenstelling tot de “solidaire” en “tolerante” Walen.
Wel, gisteren heb ik toevallig eens goed naar de tekst van het liedje “Le Rital” van Claude Barzotti geluisterd. En wat zingt Barzotti in de eerste strofe? Dat hij als kind wenste dat zijn ogen en zijn haar wat lichter van kleur waren, want dat hij werd gediscrimineerd. Als ITALIAAN nota bene! In Genk zijn dat gewoon autochtonen!
Ceterum censeo Belgicam esse delendam…

“Geef mij nu maar een frisse pint, zulle Marieke, want ‘k kan ze best gebruiken. Wa nen dag zeg ! Eerst vind’k eindelijk ons moeder terug en nu emme we ook nen brief gekregen over onze René. Ja, wacht efkens, eerst een slokske drinken en dan zal ‘k ’t u uitleggen.
Eerst ons moeder. Ge kent ze wel, hé ? Esther van de Wallekes da ze zeggen. Bekanst zeventig jaar is die nu al, en sinds verleden jaar zit ze in een home in Deurne. Ewel, dertien dagen emme we ons daar zot naar gezocht. Vermist, verstaat ge ? W’emme zelfs Interpol aan ’t werk gezet. En wat blijkt nu ? Da ze verdomme al dien tijd in ’t Stuivenberggasthuis van Antwaarpe heeft gelegen, dedzju. Ze waren ons vergeten te verwittigen !

« Administratieve fout », zeggen ze nu. Stelt u veur!

Maar da’s nog nikske tegen da gevalleke mee onze René. Die kent g’uuk wel, zeker ? Nee ? Maar ja, die is nie veel thuis, hé. Vierentwintig is die nu en die zit normaal in ’t gasthuis van Mortsel. Sint-Amedee, ja. Een beetje ziek in de kop, hé, « mentaal gehandicapt ». Wel, al meer dan een jaar geleden is onze René daar gaan lopen. En nie meer teruggevonden. hé. We dachten al, allé, da kunde wel denken, zeker… Ewel, den diene zat toch zeker uuk al een jaar in Merksplas ! En niemand die ’t de moeite vindt van ons te verwittigen, natuurlijk. In wa veur een maatschappij leven wij eigenlijk ? Ge zou veur minder dorst krijgen…” (De Rode Vaan nr.10 van 1982)

Een gedachte over “Tien jaar geleden: Absurdistan

Laat een reactie achter op Karel Foolen Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.