De Franse sprinter Arnaud Démare (bovenstaande foto: Jean-Pierre Verstraete; onderstaande foto: Erik Westerlinck) was na de snelste in de tweede rit van de Route d’Occitanie (de vroegere Route du Sud), nu ook de rapste in de slotrit. Arnaud Démare was op papier de snelste man op de deelnemerslijst en dat liet hij dan ook zien met een overwinning in het puntenklassement als gevolg.

Ik heb mij voor Arnaud Démare merkwaardig genoeg tot de Duitse Wikipedia moeten wenden omdat de Nederlandse, Engelse en natuurlijk Franse Wikipedia veel te uitgebreid waren…
Arnaud Démare (Beauvais, 26 augustus 1991) wurde 2009 bei den Junioren Dritter der Europameisterschaft im Straßenrennen und gewann bei den Weltmeisterschaften die Silbermedaille (achter Jasper Stuyven).
Ein Jahr später gewann er nach einem Etappengewinn beim kanadischen Rennen Coupe des Nations Ville Saguenay erneut eine Bronzemedaille bei den Europameisterschaften und feierte im Juli mit dem Gewinn des Grand Prix de Pérenchies seinen ersten Erfolg auf der UCI Europe Tour. Im Jahr 2011 siegte Démare bei der La Côte Picarde, auf zwei Teilstücken des Coupe des Nations Ville Saguenay, der La Ronde Pévèloise und auf einem Teilstück der Tour Alsace.
Ab dem 1. August 2011 fährt Démare für das französische Team FDJ, zunächst als Stagiaire, ab 2012 als Profi. Im August 2012 gelang ihm mit dem Gewinn der Vattenfall Cyclassics in Hamburg sein erster Erfolg bei einem Rennen der UCI World Tour. Am 19. März 2016 gewann Démare den Radklassiker Mailand-Sanremo.
In 2017 wurde Démare zunächst französischer Straßenmeister, anschließend gewann er den Massensprint der fünften Etappe der Tour de France. Nach der neunten Etappe wurde er jedoch wegen Überschreitung des Zeitlimits ausgeschlossen.
Het jaar nadien heeft hij de achtste etappe van de Ronde van Zwitserland gewonnen. Na een rit van 123,8 kilometer in en rond Bellinzona bleef hij in de sprint de Colombiaan Fernando Gaviria (Quick-Step Floors) en de Noorse Europese kampioen Alexander Kristoff (UAE Team Emirates) voor.
In de Tour heeft hij nadien dan eindelijk toch de sprintoverwinning behaald die hij al zo lang najoeg. Enerzijds natuurlijk dankzij het feit dat op dat moment de meeste sprinters al naar huis waren, anderzijds misschien ook wel dankzij het feit dat één daarvan (André Greipel) hem had geprikkeld door te beweren dat hij aan de klink van de auto had gehangen (met een knipoog naar zijn overwinning in Milaan-Sanremo destijds). Greipel moest zich daarop verontschuldigen, omdat daar geen bewijzen van waren, maar wat natuurlijk wél waar is, dat is dat de jury in de rit waarin de drie G’s (Greipel, Groenewegen en Gaviria) hebben opgegeven, daarna de tijdslimiet met twee procent heeft verlengd, toen ook Démare buiten tijd dreigde te arriveren.
In 2019 was Démare in de vijfde etappe van de Tour Poitou-Charentes alweer te sterk voor zijn concurrenten, waardoor hij de eindzege pakte met winst in alle vijf ritten. Sterk, maar ik moet er meteen aan toevoegen dat het deelnemersveld zeker niet tot de verbeelding sprak.
Later op het jaar heeft hij de eerste Girozege uit zijn carrière binnengehaald. Hij versloeg in Modena Elia Viviani en Rüdiger Selig, die deze keer zelf meesprintte omdat zijn kopman, Pascal Ackermann, in de laatste kilometer ten val was gekomen. Démare kwam met zijn zege tot op één punt van de ciclamino-leiderstrui van Ackermann en zou ze later zelfs een tijdlang overnemen, maar uiteindelijk zou Ackermann toch de eindwinst behalen. [Wikipedia]

17 Demare Arnaud

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.