Het is vandaag veertig jaar geleden dat Mario Beccia (foto de Wielersite) de eerste rit van de Giro heeft gewonnen. Ik haal dit vooral aan omdat de Nederlandse schrijver A.F.Th.van der Heijden het erover heeft in deel twee van zijn romancyclus “De tandeloze tijd”, “Onder het plaveisel het moeras”.

Het betreft met name de eerste rit in lijn, Firenze-Perugia van 18 mei 1979. Uitslag: 1.Mario Beccia, 2.Knut Knudsen, 3.Roger De Vlaeminck. Alhoewel Van der Heijden Knudsen niet als dusdanig benoemt. Hij beschrijft hem wel op een geweldige manier: “een rijzige en breedgeschouderde Viking, die eruit zag of hij elke avond na de geleverde prestatie zijn lichte fietsje tot een prop zilverpapier samenkneep, om die achteloos in de prullenbak te deponeren” (p.425).
Maar het voornaamste is dat dit de uitslag van een massasprint zou moeten zijn. Waarbij kenners zullen opmerken: wat een eigenaardige uitslag, eerst een klimmer, daarna een tijdrijder en pas op de derde plaats iemand die we in een massasprint vooraan zouden verwachten. Maar dan komt het, deze uitslag zou beïnvloed zijn door het feit dat het asfalt dat naar de aankomstlijn leidde, pas die ochtend was gelegd en dat het – wegens de hitte – nog niet helemaal was gestold. De renners reden zich m.a.w. als het ware vast in de kleverige brij.
Dankzij Jan De Smet kon ik het ritverslag van destijds uit Het Belang van Limburg nakijken en daar is geen sprake van smeltend asfalt. Wel wordt er gezegd dat de laatste kilometers bergop liepen, wat uiteraard de uitslag al wat beter verklaart…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.