Gaslight is een Amerikaanse film onder regie van George Cukor. De film is gebaseerd op het toneelstuk “Angel Street” van Patrick Hamilton.

Aan het begin van de film wordt bekendgemaakt dat de befaamde operazangeres Alice Alquist is vermoord. De moordenaar, die de vrouw doodde voor haar juwelen, is ervandoor gegaan zonder te bemachtigen waar hij naar zocht. Alice’s jonge nicht Paula (Ingrid Bergman), die na de dood van haar moeder door haar tante werd opgevoed, wordt alleen en getraumatiseerd achtergelaten. Ze wordt naar Italië gestuurd, waar ze wordt getraind om in de voetsporen van Alice te treden. Deze carrière geeft ze op voor Gregory Anton, haar verloofde (Charles Boyer).
Na hun bruiloft overtuigt Gregory haar ervan te gaan wonen in het huis dat haar tante haar in Londen heeft nagelaten. Paula twijfelt aanvankelijk of ze dit wil doen, omdat het huis veel nare herinneringen bij haar opbrengt, maar uit liefde voor haar man besluit ze er toch te gaan wonen. Om haar niet constant aan haar tante te herinneren, laat Gregory al het meubilair van Alice verplaatsen naar de zolder. Voordat hij dit doet, vindt ze een brief van Sergius Bauer, die deze aan Alice schreef, twee dagen voor haar overlijden. Gregory wordt razend als hij de naam hoort en grijpt haar de brief uit handen (zie bovenstaande foto).
De rest van het verhaal kan je op Wikipedia lezen, maar het is misschien leuker dat je eerst naar de film zelf kijkt.
Er vonden nauwelijks repetities plaats, omdat Cukor vreesde dat de magie en echtheid in emoties dan zou verdwijnen. Bergman bereidde zich wel degelijk voor op haar rol. Om zo geloofwaardig mogelijk over te komen als een mentaal instabiele vrouw, bracht ze tijd door in een inrichting.
Bergman had er een hekel aan dat ze al aan het begin van de opnamen een liefdesscène moest spelen, omdat ze op dat moment haar tegenspeler nog niet kende. Op de eerste dag op de set moest ze echter in de armen van Boyer vallen. Later vertelde ze dat ze dit zeer ongemakkelijk vond. Wat deze situatie niet verbeterde, was dat Boyer klein in lengte was en op een doos moest staan in scènes met zowel Bergman als Angela Lansbury, die als de vrijpostige meid Nancy Oliver haar debuut maakte op het witte doek. Lansbury groeide na deze film uit tot een ster.
“Gaslight” werd na de lancering in 1944 een succes. Bij de Oscaruitreiking in 1945 kreeg de film zeven Oscarnominaties, waaronder in de categorieën ‘Beste Film’, ‘Beste Acteur’ (Boyer), ‘Beste Actrice’ (Bergman), ‘Beste Vrouwelijke Bijrol’ (Lansbury), ‘Beste Aangepaste Scenario’, ‘Beste Camerawerk’ en ‘Beste Art Direction’. Hiervan werden enkel ‘Beste Actrice’ en ‘Beste Art Direction’ verzilverd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.