Vrijwel iedereen is het erover eens: de voorjaarsklassiekers waren uitzonderlijk flauw dit jaar, misschien met als uitzondering die de regel bevestigt Parijs-Roubaix (foto Olivier De Plus). Buiten een flauwe plezante die voorstelde om het gebruik van EPO opnieuw toe te laten, wijzen de meeste waarnemers naar dezelfde oorzaak: de fameuze UCI-punten die de aanvalslust inperken en de renners eerder op zekerheid laten speculeren. Liever tiende en binnen de punten eindigen dan een alles of niets poging wagen om te winnen weet je wel.

Het voorstel van José De Cauwer (zelf een voormalig helper) om àlle geselecteerden voor een klassieker sowieso punten te geven, zodat de helpers op dat vlak tenminste worden beloond, is goed, maar niet alleenzaligmakend. Want als men ze allemaal maar één punt geeft, zal dit niet veel zoden aan de dijk zetten, maar ze allemaal véél punten geven, zou dan weer misbruiken in de hand kunnen werken zoals aanzetten en bij km1 reeds de remmen dicht trekken.
Daarom vraag ik me af of men niet “progressief” te werk zou kunnen gaan in schijven van b.v. 50km. Natuurlijk zullen er dan weer discussies ontstaan bij renners die rond de vijftigste km (of de 100ste of 150ste enz.) opgeven: was het nu na 49km of na 51km?
Ik vraag me af of de transponders daarbij geen rol zouden kunnen spelen. En als dat dan al zo zou zijn dan zou men het zelfs zeer nauwkeurig kunnen berekenen en 1 punt per kilometer toekennen (en daar bovenop dan nog eens punten voor de top twintig, beter dan de top tien zoals het nu is).
Ik weet wel dat transponders in hun huidige vorm een strook nodig hebben, die ze dienen te overschrijden vooraleer ze dienstig kunnen zijn, maar ik vraag me af of met behulp van satellieten (denk aan GPS) geen exacte plaatsbepaling mogelijk is.
Je zou kunnen zeggen: je begint met het afschaffen van de UCI-punten en je eindigt met er juist méér uit te delen. Het antwoord is nochtans simpel: wie een klassieker van 250km uitrijdt, zou dan sowieso al 250 punten krijgen. Vandaar dat ik juist een vermeerdering van de punten voor de eerste twintig voorstel, omdat twintig punten meer in dat geval slechts een peulschil is. Ik geef anderzijds ook wel toe dat er nadelen aan dit systeem zitten: renners die gevallen zijn zouden misschien tegen doktersadvies in verder willen rijden. En wat doet men met de tijdsgrens? Die moet er alleszins zijn, want anders kan men bij wijze van spreken eerst even een café binnenspringen en nadien verder rijden tegen een toeristentempo. Misschien moeten de minuten waarmee men de tijdsgrens overschrijdt er als punten nadien afgetrokken worden?
(Volg ook de discussie op Wielerarchieven: http://wielerarchieven.be/forum/showthread.php?p=99088#post99088)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.