Het is vandaag al 75 jaar geleden dat de populaire Nederlandse zanger Willy Derby op 58-jarige leeftijd is overleden aan een hartaanval tijdens seksuele betrekkingen.

Willem Frederik Christiaan Dieben was een Nederlandse zanger die in het interbellum onder de naam Willy Derby een van de populairste artiesten van Nederland was. Tot zijn bekendste liedjes behoren “Het plekje bij den molen” (beter gekend als “Daar bij dien molen”), “Twee oogen zoo blauw”, “Pinda Pinda Lekka Lekka” en smartlappen, waarvan “Hallo Bandoeng”, “Het fiere schooiershart”, “Droomland” en “Witte rozen” de bekendste zijn.
Derby was afkomstig uit een Haags arbeidersgezin. Hij werkte als zingende kelner in Antwerpen en New York en op de veerboot Hoek van Holland-Harwich voordat hij in 1915, gestimuleerd door zijn echtgenote Adelaïde de Kuijper, een serieuze carrière in het variété begon. Aanvankelijk trad hij samen met zijn broer Lou Bandy (1890-1959) op onder de naam The Bandy Brothers (Bandy is een veramerikaanste omkering van de lettergrepen Die-ben). Al snel bleken de karakters van de broers echter te sterk te botsen om zinvol te kunnen samenwerken; in tegenstelling tot Lou stond Willy bekend als een aimabel mens.
Willy veranderde zijn artiestennaam in het al even Amerikaans klinkende Derby en vierde in de jaren twintig en dertig successen als zanger van licht sentimentele teksten, meestal van de hand van Ferry van Delden of Jacques van Tol. Behalve artiest was hij ook eigenaar van een aantal Haagse platenzaken. Het ging Derby financieel dan ook voor de wind, wat goed uitkwam omdat hij vanaf het midden van de jaren dertig zowel zijn echtgenote als minnares Teddy Schaank onderhield.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog stond Derby, dankzij van Tols verkapte verzetslied Op de Grebbeberg (*), van meet af aan bekend als een anti-Duits artiest. Gebruikmakend van zijn grote populariteit zocht hij bij optredens de grenzen op van wat de bezetter als toelaatbaar beschouwde. Dat hij die grenzen ook weleens overschreed blijkt uit het feit dat hij zowel in 1941 als in 1943 gedetineerd was in de Scheveningse strafgevangenis op beschuldiging van anti-Duitse provocatie. Daar werden hem de medicijnen die hij nodig had voor zijn hartkwaal onthouden. Teddy Schaank wist met list en moed te bereiken dat ze haar vriend kon bezoeken. Zij smokkelde de medicijnen naar binnen en redde daarmee mogelijk zijn leven.
Toch verslechterde Derby’s gezondheid. Luttele tijd nadat Teddy Schaank de liefdesrelatie met hem verbrak, stierf Derby op 58-jarige leeftijd aan een hartaanval tijdens seksuele gemeenschap met een vrouw, waarvan de identiteit niet bekend werd gemaakt. Toen zijn broer Lou Bandy tijdens zijn grafrede hierop zinspeelde, reageerden de aanwezigen geschokt. (Wikipedia)

(*) Merkwaardig dat Wikipedia Jacques van Tol (1897-1969) hier als een verzetsheld opvoert, terwijl men nalaat te vermelden dat hij een grote hoeveelheid nazi-propaganda voor het radioprogramma Zondagmiddagcabaret van Paulus de Ruiter heeft geschreven. Voor dit programma schreef hij onder meer een aantal antisemitische liedjes, waaronder “De Jodenman”, een parodie op “De kleine man” die Van Tol ooit zelf voor de Joodse zanger Louis Davids had geschreven. Op zijn eigen Wikipedia-pagina kan men dit alles wél weervinden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.