Fons Mariën las “Het vervallen huis van de islam” van Ruud Koopmans.

De ondertitel van dit boek luidt: ‘Over de crisis van de islamitische wereld’ en daarmee is al voor een groot stuk duidelijk waarover het gaat. De auteur, Ruud Koopmans, is niet de eerste de beste. Hij is met name professor sociologie en migratie aan de Humboldt universiteit in Berlijn. In dit boek onderzoekt hij de problemen in de islamwereld en die zijn veelzijdig: het gebrek aan democratieën (hij noteert slechts Tunesië en Senegal als goede voorbeelden), de economische neergang en vele gewelddadige conflicten (van burgeroorlogen en sektarische strijd tot moslimterreur). Daarnaast onderzoekt hij ook meer ‘alledaagse’ problemen: de achterstelling van vrouwen, de benarde positie van homoseksuelen en vooral de intolerantie ten overstaan van andersdenkenden (zowel seculieren als mensen met een ander geloof of mensen die de islam -willen- verlaten).
Hij stelt ook vast dat migranten met een islamachtergrond in westerse landen het minder goed doen op het vlak van integratie in het Westen dan andere migranten. En dat we op deze manier ook problemen uit de islamlanden geïmporteerd hebben in onze westerse democratieën.
Ruud Koopmans is een ernstig socioloog. Hij schrijft niet vanuit een onderbuikgevoel. Neen, hij onderzoekt, staaft zijn aangehaalde feiten met de resultaten van talrijke onderzoeken, enquêtes en statistische gegevens. Die gegevens haalt hij uit diverse bronnen, vooral van ernstige onderzoekscentra zoals het Pew Research Centre of onderzoeken uitgevoerd in opdracht van de Verenigde Naties of van universiteiten.
Koopmans lanceert geen loze beweringen, maar onderbouwt elke stelling. Zijn belangrijkste conclusie is dat de problemen van de islam niet toe te schrijven zijn aan de gevolgen van kolonisatie, inmenging van het Westen, noch discriminaties. Het fundamentalisme dat nog steeds welig tiert in de moslimwereld is verantwoordelijk voor een groot stuk van die problemen: het zorgt er bijvoorbeeld voor dat in de islamwereld te weinig belang wordt gehecht aan wetenschap en seculiere kennis, dat slechts weinig in druk verschijnt en dan er weinig vertaald wordt.
De fundamentalistische islam schermt zich te veel af van kennisvormen en moderne evoluties die de maatschappelijke vooruitgang teweeg gebracht hebben in het Westen. Met name confronteert Koopmans de achteruitgang van islamitische landen ook met de vooruitgang van Aziatische landen, die wel op de kar van de vooruitgang gesprongen zijn.
In mijn eerstdaags te verschijnen boek (‘De slaap van de rede brengt monsters voort’) heb ik twee hoofdstukken gewijd aan de islam en kom ik – via een andere methode – grotendeels tot dezelfde conclusies. Ik voel me door de lectuur van deze ernstige studie van Koopmans gesteund in mijn attitude t.o.v. de islam. Ook in het belang dat ik toeken aan de hervormingsgezinde krachten binnen de islamwereld word ik gesteund door dit boek van deze socioloog. Ik kan dit boek dan ook ten zeerste aanbevelen.

Fons Mariën

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.