Het is vandaag al tien jaar geleden dat de Engelse wielrenner Trevor Bull (foto’s de Wielersite) overleden is. Ik heb Trevor nooit ontmoet, maar in 1978 heb ik hem wel aangeschreven in verband met de crisis waarin het Engelse wielrennen in de jaren zeventig verkeerde. Dat was naar aanleiding van een “annonce” van Roger St.Pierre (op dit moment één van mijn Facebook-vrienden) in “Miroir du Cyclisme”, waarin die vroeg of er geen (Franse) organisatoren waren die zijn wielerploeg wilden uitnodigen. Ik geloof dat dit toen het amateurteam van de Manchester Wheelers was. (Om eerlijk te zijn was die annonce mij vooral opgevallen omdat ik rond die tijd ook een elpee van Buddy Holly op Music For Pleasure moest bespreken en de hoestekst was geschreven door… Roger St.Pierre!). Maar goed, Trevor antwoordde mij toen uitvoerig. Helaas arriveerde de brief toen het artikel al was gepubliceerd. Dan hebben we zijn brief maar als lezersbrief geplaatst (in vertaling uiteraard), wat een aantal mensen de wenkbrauwen deed fronsen: werd De Rode Vaan soms tot in Engeland gelezen???

Trevor Bull was toen lesgever in Solihull en bleef naar eigen zeggen bewust in Engeland koersen in plaats van zoals vele anderen de stap naar het vasteland te zetten. In zijn brief gaf hij me de volgende redenen op voor die keuze: “Ik vind dat we in Engeland een goede beroepsrennersklasse zouden moeten hebben, opdat het wielrennen hier wel zou mee varen door de publiciteit in kranten en op televisie (ondertussen zendt de BBC méér baanwielrennen uit dan Sporza, maar als roadrace wordt bij mijn weten jaarlijks enkel de laatste rit van de Milk Race uitgezonden, voorafgegaan door een samenvatting, RDS). Elke renner die vindt dat hij goed genoeg is om op het vasteland te kunnen overleven, zal dan tenminste wat tegenstand ondervinden en zal ook steeds een basis hebben waarnaar hij eventueel kan terugkeren, ook al worden wij door de ‘expatriates’ wel eens als ‘zondagsrijders’ bestempeld. Als er echter niemand zou zijn om in wedstrijdverband tegen uit te komen, dan zou zelfs de beste renner ter wereld niets betekenen in Engeland.”
Bull: “Iedere Engelse renner die van plan is naar Europa te gaan, zou dit eerst even heel grondig moeten overwegen. Hij komt immers terecht in een zeer concurrentiële wereld, waarin hij niet enkel wedstrijden moet rijden, maar zich ook moet vestigen, de taal leren en zich een nieuwe levensstijl aanmeten. Voor de meesten is die ene kans op het miljoen om te slagen niet de moeite waard. Bij alle andere problemen komt er dan nog de dopingskwestie bij, waar de Engelse renners nogal huiverig tegenover staan. Wij rijden hier redelijk ‘zuiver’, wellicht is dit omdat de prijzen maar aan de lage kant zijn. Ik heb Graham Webb (*) nu reeds een tijdje uit het oog verloren, maar als liefhebber hebben wij dikwijls samen opgetrokken en ik denk wel dat er waarheid zit in wat hij vertelt. Om het te ‘maken’ in het buitenland vind ik het niet meer dan normaal dat men zich ook als vriend moet kunnen aanpassen en niet enkel als renner, en dat is niet makkelijk als men niet van het ‘uitgaanstype’ is. Vele getalenteerde renners op fysisch gebied zijn niet noodzakelijk ook zo getalenteerd op zakelijk gebied en in Europa is dit onmisbaar, daar er altijd mensen klaar staan om gemakkelijk geld te slaan uit een ‘belofte’, maar die je onmiddellijk laten vallen als je deze ‘belofte’ niet kan waarmaken.”
“De stijl van het profwielrennen op het continent is ook niet geschikt voor alle renners. Alle klassiekers zijn nogal heuvelachtig en de Ronden nog meer. Een goede criteriumrenner kan in zo’n geval geen succes boeken. Barry Hoban was dé klimvedette bij ons als amateur, maar bij de Europese profs telde hij niet eens mee in het gebergte! Dàt is het verschil tussen twee manieren van rijden en een renner van bij ons zou daarmee rekening moeten houden, vooraleer hij de sprong over het kanaal waagt, met het ijdele geloof in de ‘glamour’ van het Europese wielrennen.”

Ronny De Schepper

(*) Graham Webb had ik in het artikel opgevoerd als het voorbeeld van een Engelse wielrenner die zijn carrière als profrenner op het continent gedwarsboomd zag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.