Morgen zal het ook al vijf jaar geleden zijn dat de Amerikaanse countrygitarist Arthur Smith op 93-jarige leeftijd is overleden. De groep van Arthur Smith heette The Crackerjacks.

Ik leerde hem kennen in het midden van de jaren zeventig dankzij mijn Nederlandse correspondentievriend Piet Muys, die mij in die tijd wegwijs maakte in diverse instrumentale popgenres, waarin hij ook nu nog altijd is gespecialiseerd. Hij bezorgde me o.a. een opname van Smiths bekendste compositie, “Guitar Boogie”, die door tal van gitaristen werd gecoverd. De bekendste cover (weliswaar helaas niet op plaat verschenen) is die van een groepje genaamd The Quarrymen. In 1957 speelde Paul McCartney “Guitar Boogie” tijdens hun eerste concert met de groep die later The Beatles ging heten. Door de zenuwen bracht McCartney er echter weinig van terecht. Hij besloot een andere gitarist erbij te halen. Dat werd dan George Harrison. Andere covers kennen we van o.a. Les Paul, Chuck Berry, Marino Marini, Burt Blanca, The Shadows en van de Nederlandse René and his Alligators, één van de lievelingsbands van Piet Muys. In 1962 kreeg het nummer een nieuw arrangement van Frank Virtue, een vriend van Smith uit de Navy, en die maakte er met zijn Virtues een hit van onder de benaming “Guitar boogie shuffle”. Ook deze versie werd een onnoemelijk aantal keren gecovered, o.a. door Bert Weedon en The Ventures. Onze eigen Pick-Nicks brachten ook hun versie op de markt als “Guitar boogie rock”.
Pas nu met zijn dood ben ik te weten gekomen dat Arthur Smith nog een zeer beroemd nummer heeft gecomponeerd, namelijk “Dueling banjos” dat we allemaal kennen uit de film “Deliverance” van John Boorman uit 1972. De producenten van de film zijn er echter lange tijd in geslaagd om het nummer als een “traditional” te laten passeren, zodat ze geen auteursrechten hoefden te betalen. Smith kon de rechtbank er echter van overtuigen dat het hier wel degelijk een versie van zijn “Feuding banjos” uit 1955 betrof. (En nu ik erover nadenk: ik geloof zelfs dat ik deze versie heb op een elpee met diverse banjo-muziek, die echter pas in mijn bezit is gekomen, toen ik al lang geen platenspeler meer had, zodat ik ze nog niet heb kunnen beluisteren.)
Smith blijkt ook de componist te zijn van “The fourth man”. Dat is echter een andere compositie dan het gelijknamige nummer ik pas onlangs in de versie van Eddie Cochran heb leren kennen en dat ik wel op prijs kan stellen dankzij het subtiele omspelen van het thema uit een andere overbekende film, namelijk “The third man” van Carol Reed, met de bekende muziek van Anton Karas.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.