Op 2 april 1989 won Edwig Van Hooydonck zijn eerste Ronde van Vlaanderen. Eén van de gasten in die Ronde was Hugo Claus. Hij werd daarover geïnterviewd door de Nederlandse journalist Jeroen Wielaert, die het vele jaren later als monoloog neerschreef in zijn boek “Het Vlaanderen van de Ronde” (De Arbeiderspers, 2013, p.53)

“De Ronde typerend voor de Vlaamse cultuur? Absoluut. Ik ben daar zeer verbaasd over. Ik heb dat wel op televisie gezien, maar als je er werkelijk langs rijdt, dan krijg je, zeker als je het een aantal uren doet, zoals in de Ronde van ’89, een heel vreemd beeld. De fysionomie van Vlaanderen is anders geworden voor mij. Je ziet dit soort mensen – en dat bedoel ik natuurlijk helemaal niet denigrerend, want ik behoor er ook toe – af en toe op een markt, of gedurende een opstopping in het verkeer, of op straat, maar nooit zo systematisch in het landschap, almaar door. Lelijk zijn ze niet, maar ze zijn wel expressionistisch.
Ik ben te beduusd om er een roman over te schrijven. Ik weet er te weinig van. Ik denk altijd aan combines waar ik van hoor, doping die uit hun neus en oren spuit. Maar dat zag ik niet in die Ronde. Ik zag alleen een heel vriendelijke leptosome jongen snikken nadat hij gewonnen had, Edwig Van Hooydonck. Niets van al die mysteries eromheen. Dus ik ken dat niet voldoende om daarover te schrijven.
Rik van Looy heb ik in een gedicht opgenomen waarin ik zeg dat als hij net over de eindmeet rijdt van een grote koers die ik zie op de televisie, ik tegelijk met hem klaarkom, glad als twee vissen. Maar dat is een beetje branie. (*)
Ik zou geen verslag over de Ronde van Vlaanderen kunnen schrijven, want ik heb geen renner gezien. Nu begrijp ik dat al die journalisten in de Ronde helemaal niets zien. Ze zitten in de auto, luisteren naar de radio, gaan gauw naar huis, kijken naar de televisie en schrijven dan. Dat is eigen-
lijk levensgroot bedrog. Edwig Van Hooydonck vond ik heel ontroerend. Ik vind het ook mooi dat hij niet meteen met Merckx vergeleken wilde worden. Dat is heel goed, want dat is een hele grote ambitie om dat uit te spreken. Hij kwam pas kijken en wilde dan niet vergeleken worden met Merckx. Dat is alsof ik als achttienjarige zou zeggen: ‘Ik heb een mooi sonnet geschreven, maar je moet me niet meteen met Shakespeare vergelijken.'”

(*) Branie of niet, ik zou iets dergelijks kunnen schrijven over de overwinning van Hennie Kuiper in Milaan-Sanremo, maar er lezen kinderen mee, dus…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.