Op vrijdagavond 5 april treedt de zes-koppige groep Grupetto op in zaal Roxy te Temse. Zij zetten de memorabele George Gershwin in de spotlights door “Rhapsody in Blue” uit te voeren, “Swanee” en nog andere van zijn composities. Wie van muziek houdt kan niet voorbijgaan aan Gershwin omwille van zijn baanbrekend werk: hij creëerde een mengvorm van jazz en klassieke muziek.

“Rhapsody in Blue” is ontstaan door suggestie en onder druk van orkestleider Paul Whiteman. Hij kon Gershwin overtuigen met het argument dat hij enkel de pianopartij moest leveren, en dat Ferde Grofé als arrangeur voor de orkestratie zou zorgen. George begon eraan te schrijven op 7 januari 1924 tijdens een treinreis naar Boston en op 12 februari ging het stuk in première. Paul Whiteman dirigeerde een jazzband aangevuld met een strijkerssectie, terwijl George zelf de pianosolo speelde. Gershwin was toen 25 jaar.
Paul Whiteman zei over Gershwin: “George was een uitzonderlijk mens. Ik zal altijd een speciale plek in mijn hart voorbehouden voor hem. Vóór hem waren er honderden grote songschrijvers geweest, maar zij haalden nooit zijn geniale niveau. Hun werk bleef verstoken van technische en muzikale kwaliteiten die de jazzmuziek op het concertpodium hadden kunnen tillen. Er moest iemand komen als Gershwin om allure te verlenen aan een expressiemiddel dat vóór zijn tijd toch wat minderwaardig gevonden werd. Met zijn kennis en vaardigheid schreef hij nummers die muzikale mijlpalen zijn geworden. Hij kon ook hits schrijven en baande het pad voor anderen.”
Arrangeur Ferde Grofé zei over hem: “Ik heb Rhapsody georkestreerd naar de zetting van de componist voor twee piano’s. George woonde toen nog bij zijn ouders, broers en zus. Hij en zijn broer Ira hadden een kamer aan de achterkant van hun appartement, waar de piano stond en dat was de plek waar Rhapsody tot stand is gekomen.”
Zelf zei Gershwin over zijn Rhapsody in Blue: “Dit is het resultaat van wat ik sinds mijn vroegste compositie heb trachten te verwezenlijken. Ik wilde laten zien dat jazz een idioom is dat niet moet worden beperkt tot alleen maar een liedje en refrein met een duur van drie minuten. Het is me gelukt om aan te tonen dat jazz geen simpele dans is, maar grotere thema’s en doelstellingen omvat.”
“In de Rhapsody heb ik uitdrukking willen geven aan onze manier van leven, het tempo van leven, het tempo van ons modern bestaan, jachtig, chaotisch en dynamisch (toen al in 1924!!!). Ik beschouw de Rhapsody meer als expressie van een gevoelswereld dan als toonzetting van specifieke scènes uit het Amerikaanse leven.”
“Toen ik de Rhapsody in Blue schreef, koos ik de ‘blues’ en verwerkte die in een ruimere en meer serieuze vorm. Inmiddels is dat twaalf jaar geleden en de Rhapsody in Blue is nog steeds springlevend; maar had ik diezelfde thema’s gekozen en in songs verwerkt, dan waren ze nu al morsdood geweest.”

En “Rhapsody in Blue” is nog nooit zo levendig geweest als nu!!! Met Grupetto als uitvoerend ensemble mogen we ons aan een prachtige avond verwachten, vermits zij hiermee niet aan hun proefstuk zijn. Zij werden immers internationaal geselecteerd om als enige de originele Titanic-muziek te spelen tijdens de Memorial Cruise van Southampton naar New York in 2012. Laat deze gelegenheid u niet voorbijgaan.

Raymond Thielens

Een gedachte over “Grupetto speelt Gershwin

  1. Grupetto beet de spits af met Rhapsody in Blue, en bleek de verwachtingen volledig in te lossen. Daarna werkten ze in ijltempo en zonder pauze de hitlijst af van Gershwin. Af en toe bijgestaan door een tapdanser die moeiteloos in de huid kroop van Fred Astaire, Charlie Chaplin en Al Jolson. De mimiek de de man toevoegde aan zijn optreden was de schep erbovenop om het geheel te betitelen als “impeccable”. Mede door de beelden werden we ondergedompeld in de amusementswereld van eind jaren ’20. Het optreden was na een goeie 70 minuten gedaan en het leek op een zucht omdat de muziek werkelijk naar de keel greep door de variatie van instrumenten (zelfs een zingende zaag) en dit allemaal zonder electronische versterking, of indien niet, leek het toch zo. Veel mensen kennen de ervaring niet meer van de charme van instrumenten zonder digitale inmenging. Bovendien is de visuele attractie van de dansende vingers op het klavier door de pianist van dienst een meerwaarde en illustreert de virtuositeit die Gershwin ten berde bracht. Hier het lijstje:
    Rhapsodie in Blue, I got rhythm, Summertime, They can’t take that away from me, Swanee, Someone to watch over me, Oh Lady be good, Love is here to stay, A foggy day, The man I love, Walking the dog (=Promenade), Love walked in, Bess, you is my woman now, Clap yo’hands, Strike up the band. En als bisnummer hernamen ze Swanee terwijl de tekst geprojecteerd stond op het doek waarop de voorzanger het publiek uitnodigde om mee te zingen en om azijnpissers aan het zingen te krijgen moet je wel wat in je mars hebben. Onvergetelijke avond en als ze volgend jaar terugkeren zal ik zeker opnieuw van de partij zijn.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.