Vandaag is het 705 jaar geleden dat Jacques de Molay, de 23ste en laatste Grootmeester van de Tempeliers, levend werd verbrand op de brandstapel. Volgens Alcide was het echter een dag later en wel om volgende reden: “Jacques de Molay, grand maître du Temple (l’un des plus célèbres parmi les Templiers) et Geoffroy de Charney, commandeur de Normandie, condamnés par les cardinaux à la réclusion à perpétuité, reviennent sur leurs aveux. Les cardinaux se donnent la nuit pour réfléchir mais les condamnés sont brûlés vifs par les gens du roi, le soir même, dans l’Île aux Juifs à Paris, conformément au droit médiéval qui punit de mort les relaps. Avant d’expirer dans les flammes, Molay aurait maudit le roi Philippe le Bel et le pape Clément V en leur prédisant qu’ils mourraient eux aussi avant la fin de l’année, ce qui fut le cas.”

ScOns verhaal begint bij de kruistochten. Het was geen toeval dat paus Urbanus II in 1095 de oproep tot een kruistocht lanceerde. Onder het kalifaat van de Abbasiden waren pelgrimstochten naar het Heilige Land weliswaar niet zonder gevaar, maar toch mogelijk. Daarin kwam verandering onder de nieuwe dynastie der Fatimiden. Op het Concilie van Clermont-Ferrand proclameerde Urbanus dan ook dat hij algemene absolutie zou schenken aan ieder die het christendom wilde beschermen tegen de “heidenen” en de heilige plaatsen zou helpen bevrijden. (Matthews, p.59-60)
Dat lukte in 1099, al was de overwinning een “lege doos” of althans letterlijk een “leeg graf”, aangezien Christus ten hemel was gestegen volgens de overlevering. Bij de plundering van Caesarea in 1101 vond men wel een groene glazen schaal (soms “van smaragd” genoemd, maar het is slechts glas, zoals men kan nagaan in de kathedraal van Genua waar ze tot op de dag van vandaag wordt bewaard), die werd toegeschreven aan de koningin van Sheba die ze cadeau zou hebben gedaan aan koning Salomon. Om de een of andere mysterieuze reden zou het dan ook de schaal geweest zijn, waaruit Christus zou hebben gegeten bij het Laatste Avondmaal, en deze schaal zou dan een paar dagen later gebruikt zijn door Nicodemus om enkele druppels bloed van Christus op te vangen, toen hij diens lichaam van het kruis nam. Deze schaal wordt vaak verward met de Graal. Geen wonder dus dat Chrétien de Troyes zegt dat zijn “Conte du Graal” teruggaat op een boek dat hij in 1177 in het Heilig Land had bemachtigd. (Matthews p.62)
Maar om het nog ingewikkelder te maken verschijnt in een andere belangrijke graaltekst, de Parzival van Wolfram von Eschenbach, een andere smaragd, in de vorm van een steen, die in de kroon zat van Lucifer, toen hij nog (heel betekenisvol) de Lichtbrenger was. Toen hij echter ten val kwam, kwam ook de smaragd los uit zijn kroon en ook die wordt vaak verward met de Graal. Eschenbach baseert zich hierbij op een zekere Kyote van Provence, die het op zijn beurt had – blijkbaar tijdens één van de kruistochten – van een islamitische leraar met de naam Flegitanis. (Matthews p.63)
De Orde van de Arme Ridders van Christus en de Tempel, kortweg de Tempeliers maar ook wel eens Graalridders genoemd, werd in 1118 gesticht door ene Hugues de Payan, graaf van Champagne. Met acht uitverkorenen bood hij toen in Jeruzalem ongevraagd zijn diensten aan aan Boudewijn I, de jongere broer van “onze” Godfried van Bouillon, die negentien jaar eerder de stad had “heroverd”. De opdracht die de Payan zichzelf had toegemeten was “de beveiliging van de straten”, vooral met het oog op de pelgrims. Een soort politie dus. Boudewijn bood hen een vleugel van zijn paleis aan die was gebouwd op de ruïnes van de tempel van Salomon en vandaar dus de benaming voor deze “flikken”.
In 1128 werden zij ter gelegenheid van het concilie van Troyes door Bernardus van Clairvaux uit Palestina teruggeroepen en officieel als religieus-militaire orde erkend. Enkele jaren later voegde paus Innocentius II er nog aan toe dat zij enkel verantwoording moesten afleggen tegenover de paus en niet tegenover wereldlijke vorsten, zodat zij in hoog aanzien kwamen te staan. Dat maakte dat de meeste westerse vorstenhoven wel een of andere telg bij de Tempeliers hadden. Aangezien zij echter de drie gebruikelijke geloften hadden afgelegd – gehoorzaamheid, kuisheid en ook armoede – werd de orde op de kortste tijd schatrijk. Ze brachten immers wel hun rijke erfenis mee, maar mochten er niets van opdoen!
Dat alles was natuurlijk theorie. In de praktijk begon de corruptie te tieren. Zo zorgde grootmeester Gérard de Ridefort er met zijn onoordeelkundig gedrag voor dat in 1187 Jeruzalem weer in handen van de Mohammedanen viel. Van dan af begonnen de Tempeliers toch naar een eigen rijk in het Westen te streven, met als basis de Languedoc, waar zij een merkwaardig bondgenootschap aangingen met de ketterse Albigenzen…
Umberto Eco laat in “De Slinger van Foucault” de Tempeliers zelfs naar de wereldheerschappij streven. Zij zijn via de slinger op zoek naar het punt op het aardoppervlak waar men de ondergrondse stromingen van de aarde kan beheersen, zodat men ook het klimaat van de hele wereld kan bepalen. Misschien moet Al Gore hier wel de oorzaak van alle narigheid gaan zoeken!
DE ARK
Volgens andere bronnen ontlenen de Tempeliers echter hun macht aan een ander “geheim”, namelijk dat van de ark. Herinner u dat het volstond om de ark rond Jericho te dragen om de muren te doen vallen. Sommigen leiden hieruit af dat de ark een soort van nucleair wapen avant la lettre zou zijn. In dat geval zou de kracht niet onder-aards, maar buiten-aards zijn. De Ark zou zich op dit moment ergens in Amerika bevinden en zou daar geraakt zijn via Schotland.
Een andere versie is echter dat Salomon de Ark zou geschonken hebben aan de zoon die hij bij de koningin van Sheba had verwekt. (Dat verhaal staat trouwens afgebeeld op een ander schilderij in de Sint-Baafskathedraal, namelijk dat van Lukas de Heere.) En langs die weg zou ze zich op dit moment dus in Ethiopië bevinden. Wellicht verspreidt de Ark dan geen nucleaire stralingen maar marihuanadampen waaraan de Rastafari’s zich kunnen laven…
Sceptici zullen aanvoeren dat de verborgen symboliek in het Lam Gods er natuurlijk altijd al is geweest. Waarom heeft men dan vijfhonderd jaar moeten wachten vooraleer de diefstal door Arsène Goedertier hiermee in verband zou kunnen worden gebracht?
De bewering dat er “altijd wel iets aan de hand is geweest met het schilderij” staven met het feit dat Jozef II Adam en Eva een broek aandeed, kan daartoe toch nauwelijks aanleiding geven! Ook het feit dat de kerk altijd weinig heeft omgekeken naar het schilderij (*) is nauwelijks een argument.
Dat anderzijds niet Judocus Vijdt maar wel Willem IV van Henegouwen, een lid van de toen reeds honderd jaar verboden Orde der Tempeliers de opdracht gaf tot het maken van het Lam Gods, wordt in de eerste plaats afgeleid uit allerlei inscripties, maar ook uit het onderwerp van de schilderij. Naast het evidente Lam uit de titel staat immers de Graal centraal (het bloed van het Lam wordt daarin opgevangen) en de Tempeliers zijn juist de hoeders van de Graal. Al dient meteen opgemerkt dat deze interpretatie dan weer niet overeenkomt met de huidige opvatting dat de Graal geen voorwerp is, maar staat voor Sang Royal, wat dan zou slaan op het feit dat Christus wel degelijk nakomelingen zou hebben en dat afstammelingen daarvan nog steeds in leven zouden zijn.
SANG ROYAL
Sinds het verschijnen in 1982 van het boek “The Holy Blood and The Holy Grail” van Henry Lincoln, die hierin zijn bevindingen voor een BBC-documentaire bundelt, en nog veel meer sinds de Amerikaanse auteur Dan Brown in 2003 deze theorie klakkeloos kopieerde in zijn succesboek “The Da Vinci Code” (**), heeft men op de graal dus een heel andere kijk.
In de teksten waarin de “san graal” (heilige graal) voorkomt, wordt geen spatiëring tussen de woorden gebruikt en Lincoln (hierin gevolgd door andere exegeten) gaat ervan uit dat men gewoon een verkeerde splitsing heeft gemaakt. Het is niet “san graal” maar “sang raal”, waarbij “raal” staat voor “real”, “royal”, koninklijk bloed dus (***). Bijgevolg is er niet langer sprake van een beker of een schaal of wat dan ook, want hoe geeft men “koninklijk bloed” (of eender welk bloed for that matter) door? Via het nageslacht. Zelfs katholieke historici geven tegenwoordig toe dat Christus wellicht niet celibatair leefde, maar dat hij met Maria Magdalena een nageslacht heeft voortgebracht.
En dat nageslacht zou dan in Zuid-Frankrijk (de Languedoc) verder hebben bestaan. Het lichaam van Christus zou daar ook (met name in Rennes-le-Château) trouwens begraven zijn, ofwel meegebracht door zijn tweelingbroer Thomas (overigens de auteur van een apocrief vijfde evangelie) voor wie de theorie aankleeft dat Jezus wel degelijk op het kruis is gestorven; anderen geloven dat hij nog bij leven en welzijn in Marseille is aangekomen en pas later, van ouderdom, daar gestorven. Uit zijn nageslacht zou dan de dynastie van de Merovingers zijn voortgekomen en hiermee zitten we via Clovis wel erg dicht in de buurt van Front National-toestanden!
De alliantie tussen Rome en de Merovingers zou standhouden tot de periode van de vadsige koningen, waarbij met name Dagobert II op last van Rome uit de weg werd geruimd, zodat men een verbond kon aangaan met de Karolingers van Karel Martel. Deze zoon van Pepijn de Dikke (de hofmeier die Dagobert had vermoord op een wijze die aan Siegfried in de Nibelungen doet denken – Wagner was met zijn Parsifal uiteraard een Graal-fan) had zelf nog het koningschap geweigerd, maar zijn zoon Pepijn III had het opgeëist door de paus de vraag te stellen: wie heeft er het meest recht op het koningschap? Die welke zich gewoon zo noemt of diegene die echt de functie uitoefent?
De paus schaarde zich aan de kant van Pepijn en daarmee werd de band met de Merovingers verbroken. Hiervoor diende (in 754) wel het ritueel van de “zalving” te worden ingesteld, waardoor iemand door de paus tot koning kon worden gezalfd, onafgezien van welk bloed er door zijn aderen stroomde. Dit was meteen ook voor de toekomst van belang: het wereldlijke gezag moest altijd de goedkeuring van Rome krijgen.
Men had evenwel over het hoofd gezien dat de zoon van Dagobert, Sigebert, aan de slachting was ontkomen, zodat het geslacht van Christus via hem werd verdergezet en tot op het huidige ogenblik nog achter de schermen politiek bedrijvig zou zijn. Het rechtse Europarlementslid Otto von Habsburg (pretendent voor de Oostenrijkse troon) wordt in het boek als jongste telg (°1912) genoemd, maar daarmee bedoelt men dan blijkbaar de oudste van de jongste afstammelingen, want niet alleen heeft hij nog een broer, Rudolf (°1919), die in Brussel woont, en er zijn nog drie zussen en twee andere broers, die ondertussen weliswaar overleden zijn (Carl Ludwig in december 2007, eveneens in Brussel), maar één van die broers, Robert, is de vader van Lorenz, de man van prinses Astrid.

Ronny De Schepper

(*) In 1896 werden de Rechtvaardige Rechters voor 3.000 gulden aan een antiquair verkocht, die ze voor 400.000 gulden doorverkocht aan een Berlijns museum. Hier scheidde men de voor- en de achterkant van het paneel. In 1918 kwam het als vergoeding voor oorlogsschade weer naar Gent.
(**) Wegens het grote succes van “The Da Vinci Code” smeerden twee van de drie auteurs van “The Holy Grail” zijn uitgeverij een proces aan de broek. Ze verloren het. Ze hadden beter lering getrokken uit het feit dat een andere thrillerauteur, de Noorse Kim Smage, deze gegevens reeds eerder ongestraft had gebruikt in “Kainan” (1986). Vaak wordt ook aangehaald dat een boek dat haast gelijktijdig met “The Da Vinci Code” verscheen, namelijk “Labyrinth” van Kate Mosse, ook dezelfde thematiek gebruikt, maar dat is niet helemaal waar. De versie van Baigent en c° wordt wel heel even vermeld, maar eigenlijk gaat dit boek terug op de oudste interpretatie van de Graal, die uit tijden lang voor Christus dateert, namelijk dat het een beker is die het levenselixir zou bevatten. De samenvoeging van deze interpretatie met de christelijke vinden we ook in “The Last Crusade” van Steven Spielberg.
(***) Zie ook Umberto Eco, Baudelino, p.125.

Referentie
John Matthews, De Heilige Graal, de belichaming van een droom, Amsterdam, De Driehoek, 1992

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.