Het is al vijf jaar geleden dat de Amerikaanse actrice en diplomate Shirley Temple (foto YouTube) is overleden…

Ik was eigenlijk niet van plan iets te schrijven n.a.v. de dood van Shirley Temple, maar de VRT verving bij die gelegenheid “Citizen Kane” van Orson Welles als zondagnamiddagfilm door “Fort Apache” van John Ford en hierin is Shirley Temple als jong meisje te zien en te beoordelen naar haar povere overtuigingskracht, leek het mij niet onwaarschijnlijk dat ze kort daarop het acteren voor bekeken liet. Overigens moet ik er wel aan toevoegen dat ze niet echt uit de toon viel, want er werd over het algemeen verschrikkelijk slecht geacteerd. Ik weet nu wel dat we acteerprestaties van kort na de oorlog niet met onze huidige maatstaven moeten gaan beoordelen, maar bij dialogen zo in een ongedefinieerde verte staren, zoals Luciano Pavarotti ook altijd placht te doen bij optredens, dat kan toch nooit de bedoeling geweest zijn. Ook baadt de film over het algemeen in een soort van ongepaste (en overigens erg flauwe) humor. Het merkwaardigste is misschien nog dat ik John Wayne de beste acteur vond, terwijl ik doorgaans een hartsgrondige hekel heb aan de man.
58 shirley temple met echtgenoot john agar 1946Maar goed, het gaat hier dus over Shirley Temple en zoals gezegd kan ze niet overtuigen als hyperverliefde bakvis en nog minder als jonge moeder in het korte slotfragment. Heel de tijd kan men het kindsterretje nog een beetje ontwaren. Het geeft te denken dat in die context John Agar ook in de realiteit met haar in het huwelijk trad (foto). Dat huwelijk heeft echter niet lang stand gehouden, wat mij geenszins verbaast…
Shirley Temple werd geboren in Santa Monica (Californië). Op haar derde nam ze al zang- en danslessen; ze kende altijd haar tekst en danspasjes uit het hoofd en haar grootste troef was dat ze overtuigend op commando kon huilen. Om dit naar waarde te schatten, moet men haar in gedachten even b.v. naast die brave kindjes plaatsen die Sandrine of “Brittanieke” spelen in de VRT-soap “Thuis”.
De meeste van haar films kenmerkten zich door het grote optimisme waarmee Temple problemen oploste en ruzies beëindigde. Meestal waren de films bewerkingen van bekende kinderverhalen.
In 1932, nog geen vier jaar oud, was ze voor het eerst te zien in een serie getiteld Baby Burlesks, een soort van vrouwelijke tegenhanger van De Boefjes. Na enkele kleine rollen brak ze door met Stand Up and Cheer!, waarin ze het nummer Baby Take a Bow zong. In 1934 tekende haar moeder in haar naam een contract bij het toentertijd noodlijdende Fox. Datzelfde jaar won ze een speciale Academy Award voor haar rol in de film Bright Eyes. Daarin zong ze voor het eerst On the Good Ship Lollipop, wat ze later nog talrijke keren zou hernemen. Met succesvolle films als The Little Colonel en Heidi redde ze de maatschappij van de ondergang. (Voor zover ik weet is dit nog niet aan bod gekomen in The Simpsons, waarin hun gemeenschappelijke broodheer – Fox dus – toch voortdurend in zijn hemd wordt gezet.)
In 1937 schreef Graham Greene over Shirley Temple in “Wee Willie Winkie”: “Infancy with her is a disguise”. Hij sprak ook over haar “desirable little body” en had meteen een proces aan zijn been… Hoezeer Temple en seks niet te rijmen vallen, mag ook uit de (eigenlijk onsmakelijke) anekdote blijken toen producer Arthur Freed de 12-jarige Temple zijn geslacht toonde: ze barstte in lachen uit!
Tussen 1936 en 1938 was Shirley Temple de succesvolste artiest in Hollywood en de succesvolste films uit die tijd waren films met haar in de hoofdrol (dat had ook te maken met de strenge Hays Code die “volwassen” films bijna onmogelijk maakte). Andere studio’s probeerden in te haken op het succes en brachten hun eigen films uit met kleine meisjes in de hoofdrol (Deanna Durbin, Judy Garland…).
Toen ze ouder werd daalde haar populariteit. Zo was ze oorspronkelijk nog voor “The wizard of Oz” voorzien, maar godzijdank is dit dus niet doorgegaan! In 1947 was ze zoals gezegd te zien in Fort Apache van John Ford en trouwde met tegenspeler John Agar. In 1948 kreeg ze een dochter, Linda Agar. In 1949 scheidde ze van Agar en stopte ze met acteren. Een jaar later trouwde ze met zakenman Charles Black. Deze keer hield het huwelijk wel lang stand. Ze kregen twee kinderen, Lori en Charlie Black.
Van 1958 tot 1961 was ze even in weinig succesvolle televisieseries te zien. Vanaf de jaren zestig raakte ze betrokken bij de Republikeinse Partij, wat niet echt te verwonderen was, aangezien ze tijdens de communistenjacht in het Hollywood van de jaren vijftig reeds tot de ultra’s behoorde. Van 1969 tot 1970 was ze de afgevaardigde van de Verenigde Staten bij de Verenigde Naties. Ze was de Amerikaanse ambassadrice in Ghana (1974-1976) en Tsjechoslovakije (1989-1992).
Op 4 augustus 2005 overleed haar tweede echtgenoot op 86-jarige leeftijd. Temple overleed thuis op 10 februari 2014, op 85-jarige leeftijd, te Woodside, Californië.
(Op basis van Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.