Als er meer koeien zijn die Blaar heten, dan zijn er ook meer mensen die Bral heten, zelfs Luk Bral. Wat er van de Luk Bral van Eurosong en andere Ei-toestanden is geworden, weet ik niet (als hij dit leest, mag hij me gerust een seintje geven), de Luk Bral die nu in de belangstelling staat, is geen glitterzanger maar de klagende voorzitter van de Vlaamse Jeugdraad. Het is haast typisch voor onze tijd… Hij is immers de woordvoerder voor de jeugdwerkers die zich bij de cultuurbegroting deerlijk in de zak gezet voelen.

— Het woord te voeren past de woordvoerder. Ga uw gang !
L.B. :
Welja, ik denk dat het vrij duidelijk is dat het jeugdwerk de laatste jaren (ik heb het dus niet enkel over déze ontwerpbegroting) al te stiefmoederlijk werd behandeld. Vorige week dinsdag hebben we dat met een aantal cijfers proberen aan te tonen. De begroting voor het jeugdwerk stijgt volgens onze berekeningen (die enigszins afwijken van die van Poma) met 3,84 %, daar waar onze volwassen broeders, Volksontwikkeling dus, met ongeveer 20,5 % stijgen. Niet dat wij hen dat niet zouden gunnen, evenmin als wij de sportlui hun 27,8 % aanvechten of de 16,2 % van het toerisme, maar zo moeten wij wel vaststellen dat de globale cultuurbegroting met 10,7 % gemiddeld stijgt en dat minimum eisen wij ook op.
De grootste moeilijkheden doen zich op dit ogenblik voor in het zogenaamde landelijk jeugdwerk, d.w.z. alle grote jeugd- en jongerenbewegingen, zoals daar zijn KSA, scouts, Chiro, KAJ enz. en ook alle diensten. En het zijn precies deze laatste die de jongste jaren enorm toenemen. En het probleem is dat dit juist de enige sector is waarvoor wij een decreet hebben, waarvoor wij dus eigenlijk wettelijke garanties hebben dat er een tussenkomst zal zijn. Maar sinds dat decreet bestaat, dat betekent dus sinds 1975, is het zo dat dit nog nooit voor meer dan 65 % toegepast werd.
Ik zal een voorbeeld geven. In het landelijk jeugdwerk wordt het eerste personeelslid betoelaagd tegen 90 %. Maar vermits de budgetten jaarlijks tekortkomen, berekent men een toepassingscoëfficiënt. En het maximum dat wij ooit hebben gehaald is 65 %. Dan moet je dus die 90 en die 65 % vermenigvuldigen, zodanig dat je zo rond de 75 % zal zitten. En zo werkt dat door op alle andere mogelijke subsidiëringsvormen. En dát is het grote probleem, want in plaats van toe te nemen — wat ons reeds verscheidene jaren wordt beloofd — boeren we nog elk jaar achteruit, zodanig zelfs dat de kans bestaat dat die coëfficiënt dit jaar om en bij de 58 % zal bedragen. Dat betekent dus dat we maar iets meer dan de helft krijgen van wat normaal betoelaagd zou worden.
— En dat in een crisisperiode waarin de jongeren bij de grootste slachtoffers behoren !
L.B. :
Jazeker, dat merken we o.m. aan een sector die het momenteel zeer goed doet binnen het jeugdwerk, dat is de werking rond kansarme jongeren. Daar zijn de activiteiten in het laatste jaar toegenomen met 25 %, een trend die reeds een paar jaar aanhoudt, en toch moeten zij het reeds een hele tijd met hetzelfde budget stellen.
— Zoals gezegd wensen jullie het geld niet af te romen van andere sectoren binnen de culturele sector, maar in « De Standaard » lees ik dat jullie ook geen « extra-middelen » zouden vragen, maar het geld moet toch van érgens komen ?
L.B. :
Dat is dan een verkeerde interpretatie. Wat wij bedoelen is immers dat we niet méér geld eisen dan voor het behoud van wat er reeds is. Maar uiteraard betekent dit dat er geld moet bijkomen, anders gaan we er — gezien de stijging van de levensduurte en zo — op achteruit. Vandaar dat wij een vergelijking hebben gemaakt met de begroting voor de rijkswacht, landsverdediging, technische bijstand aan Zaire en Rwanda en zo. Dat zijn natuurlijk nationale materies, maar toch vraag je je af of niet een deel van de miljoenen die men daarvoor wél kan vrijmaken, naar het jeugdwerk zouden kunnen gaan. Het is gewoon een kwestie van prioriteiten leggen.
Inderdaad, mijnheer Bral, net zoals minister Gol wel een strenger repressief optreden aankondigt tegen delinquente jongeren, maar voor het jeugdwerk, wat ongetwijfeld een preventieve werking heeft, leggen de betrokken ministers veel minder belangstelling aan de dag. Een kwestie van prioriteiten, zoals u zegt, ja…

Referentie
Jan Draad, Luk Bral aan het lijntje, De Rode Vaan nr.8 van 1984

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.