We gaan het hier niet hebben over het « volksfeest » dat te dezer gelegenheid werd georganiseerd, omdat we er te weinig van gezien hebben om een globaal oordeel te vormen, en we gaan het ook niet hebben over de persconferentie die hierover werd gegeven, omdat we er niet voor uitgenodigd waren (!), maar toch willen we eerst een paar bedenkingen kwijt in verband met dit heuglijke (?) feit.

Wat we gezien hebben, was weer beneden alle peil. Een Chinees die lepels tegen allerlei lichaamsdelen klopt, toneelamateurs die proberen stokstijf « Upstairs downstairs » na te bootsen, een vals zingende Jimmy Frey, een cameraman die — in beeld! — tussen brave gogo-girls loopt, enz. Dat alles afgeroomd door Nic Bal die wel ergens zijn verdiensten zal hebben… We zoeken er nog steeds naar.
Maar nogmaals, we gaan het niet hebben over dit programma waarin men elkaar bewierookte en oude koeien uit de sloot haalde (de onvermijdelijke « Schipper naast Mathilde », waarbij Nic Bal het bestond te beweren dat « De Collega’s » evenveel succes hebben!), maar aan deze negatieve opmerkingen willen we vastknopen dat wij ook redenen gevonden hebben om ons te verheugen.
Zo maakt reclame na 25 jaar nog steeds enkel in sluikvorm een kans op de BRT. Daarover zijn we verheugd, zeiden we, want de BRT is er zich toch nog steeds van bewust dat televisie een taak te vervullen heeft, die verder reikt dan het voldoen aan de primaire behoefte aan ontspanning, waarop de publiciteitsfirma’s (toch steeds afgestemd op massa-consumptie) zo hameren, gezien de grote kijkdichtheid.
Indien de reclame haar kans krijgt, dan staat bovendien de schrijvende pers nog wat dichter bij de afgrond. In de afgelopen jaren zijn o.a. De Standaard, Vooruit, Volksgazet, La Dernière Heure en La Libre Belgique in moeilijkheden geraakt en vele tijdschriften kunnen de prijs enkel drukken dankzij de steun van de reclame. Als de BRT haar deuren zou openen voor deze laatste, dan zullen de gevolgen bij ons zeker voelbaar zijn. Wat zeker niet wil zeggen dat de BRT niet strenger zou mogen optreden tegen sluikreclame!
We zijn ook verheugd omdat de BRT een staatsomroep is. Van privatisering gepaard gaande met commerciële belangen gruwen we uiteraard nog meer dan bij de nog binnen de perken gehouden reclame. Maar ook politieke of filosofische « zuilen » vinden we voor ons landje niet wenselijk.
De bindingen met partijpolitieke belangen zullen bij ons een zeer grote rem teweeg brengen op informatieve programma’s, en de compensatie zal dan onmiddellijk naar een « vertrossing » leiden. Ons partijpolitiek leven staat op zo’n laag niveau, dat wij er zelfs geen goed cabaret kunnen op na houden, laat staan dat wij binnen een dergelijk zuilensysteem degelijke kritische programma’s zouden kunnen brengen.
Overigens staat het zuilensysteem op dit ogenblik in Nederland ook hevig bloot aan kritiek. De aanwezigheid van de VPRO (die voor ons zeker niet « heilig » is) weegt ons inziens ook niet op tegen de EO, TROS en VOO. Bovendien zijn onder invloed van respectievelijk de EO en de TROS ook de NCRV en de AVRO « op het slechte pad » geraakt. Dat wij niet principieel iets tegen religieuze zuilen hebben, moge blijken uit het feit dat wij de IKON wel krediet geven. Evenals overigens de KRO en de VARA, maar nogmaals: de manier waarop deze zowel Van Agt als Den Uyl soms durven aanpakken, houden wij niet voor mogelijk indien de CVP en de BSP een corresponderende zuil kregen. En tenslotte blijft er dan nog één goede « zuil » over… inderdaad: de NOS! Dus de «staatszuil» waarmee ik maar wil aantonen dat dit niet noodzakelijk negatief moet zijn.
Indien we dus kritiek geven op de BRT (en dat doen we veel en gemeend, want jammer genoeg is dit dikwijls noodzakelijk), doen we dit toch steeds met de beste bedoelingen, want als instelling wensen we de BRT te behouden zoals hij is. Maar vooral aan de top zouden beter andere, bekwamere mensen zetelen, die zich dan niet laten inkapselen door het gemakkelijkheidsprincipe, dat bij de BRT wel hoogtij schijnt te vieren.
Tot slot nog wat informatie voor de mensen die het programma « De tien beste films van de VSA » hebben gemist. Winnaar werd « Gone with the wind » vóór « Citizen Kane » en « Casablanca ». Verder in de top tien: « One flew over the cuckoo’s nest », « Space Odyssey 2001 », « Grapes of wrath », « The Wizard of Oz », « Singin’ in the rain », « Star Wars » en « The African Queen ». Op de eerste plaats zagen wij liever « Citizen Kane » en in de plaats van « Star Wars » liever « All the president’s men ».

Jan Segers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.