Velen zullen zich afvragen wie die John Prine is, niettegenstaande de man een indrukwekkende carrière en een muzikaal palmares afgeleverd heeft die velen het nakijken geven. Wie hem dus nog niet zou kennen, één goede raad, spijker je kennis bij, koop een ticket om deze nog levende legende te bewonderen en haast je op 31 augustus naar Brasschaat.

John Prine is geboren op 10 oktober 1946 in Maywood, Illinois, waar hij op 14-jarige leeftijd leerde gitaar spelen. Na zijn legerdienst in West-Duitsland verhuisde hij naar Chicago en werkte vijf jaar als postman terwijl hij liedjes schreef en zong als hobby. Op een folkfestival ontmoette hij Kris Kristofferson die hem de eerste duw gaf in de showbusiness door een album met eigen naam als titel te produceren en uit te brengen bij Atlantic Records. De verkoop was maar matig maar kreeg zeer positieve recensies, waarbij hij betiteld werd als de volgende “Dylan”. Zelfs de Master himself bewierookte John en trad soms anoniem op met hem door hem te begeleiden op harmonica. Daarna nam hij nog twee albums op voor Atlantic maar het was door zijn derde “Common Sense” in 1975 dat ik hem leerde kennen en appreciëren. Een compilatie volgde maar John hield het voor bekeken bij Atlantic en stapte over naar Asylum waarvoor hij drie albums opnam om vervolgens met zijn eigen platenmerk Oh Boy (1984) de markt te exploiteren met gemiddeld om de twee jaar een nieuw album uit te brengen. In 2011 zelfs een dubbelalbum waar hij refereerde aan zijn eerste ambt: “The Singing Mailman Delivers”. De man mocht veelvuldige Grammy’s en andere prijzen in ontvangst nemen en is opgenomen in de Nashville Songwriters Hall of Fame (2003).
Zijn leven was nochtans niet altijd rozengeur en maneschijn want in 1998 werd kanker vastgesteld in de hals, waardoor een operatie noodzakelijk was om het zieke weefsel weg te snijden en radiotherapie van zes weken volgde. Zelfs een paar zenuwen van zijn tong moesten weggenomen worden, waardoor zijn stem enigszins veranderde. In 2013 constateerden ze kanker in zijn linkerlong, die operatief verwijderd werd. Zes maand later was hij terug de oude en toerde opnieuw. Momenteel woont hij in Nashville met zijn derde vrouw en drie kinderen.
Voor wie hem wil leren kennen, adviseer ik de Rhino uitgave: “Great Days: The John Prine Anthology”. Ik herinner mij ook nog dat de Humo-journalist Marc Didden deze compilatie de hemel inprees.

Raymond Thielens

5 gedachtes over “John Prine in het Olt Rivierenhof

  1. Ronny. Weer een grote naam ontdekt door tLiedboek, dit keer de big hero van Lieven Tavernier en Miel Appelmans, waarvoor Humo de pluimen op zijn hoed stak. Lieven heeft John Prine geinterviewd voor De Morgen nav zijn passage op Dranouter, niet Humo. Appelmans had (en heeft misschien nog) als big fan alle platen en CD’s van John Prine in zijn zaak Den Appel in stock. Welke eer Humo in deze toekomt weet ik niet. André

    Liked by 1 persoon

    1. André, ik weet niet wat ge gelezen hebt, maar er staat nergens dat Humo hierbij een verdienste heeft. Hoogstens dat Humo (zoals meerdere tijdschriften en dagbladen) een recensie geschreven heeft over deze compilatie. Daarom de feiten even op een rijtje:
      1) ik zeg dat ik Prine leerde kennen door de lp “Common Sense” door een uitzending van de BRT op een zaterdagnamiddag in 1976 want de lp kwam uit in 1975.
      2) Het optreden in Dranouter dateert van 2 augustus 1987.
      3) De compilatie-cd is uitgebracht in 1991, waarover Marc Didden lovenswaardig schreef.
      Tenslotte, mag een zanger zichzelf toch promoten door journalisten van verschillende magazines en dagbladen te woord te staan? Ik zie het probleem niet, als er tenminste al één mocht zijn.

      Liked by 1 persoon

  2. Raymond, u schrijft het zelf: meerdere tijdschriften en dagbladen. Ik meen mij te herinneren dat Jan Van Hemeldonck een grote fan was van John Prine en als hij in HLN er over schreef dan had hij invloed. Hij kon artiesten maken of breken in ons taalgebied. Daar kon Humo, dat in zijn hoogdagen nog niet eens 1/5 had van de oplage van HLN maar van dromen. Het basiswerk was gedaan door kleinere media, de naam John Prine was aan de grote klok gehangen door de invloedrijkste autoriteit in het genre Zijn optreden in Dranouter was niet ongezien voorbij gegaan. Dan komt een pretentieus televisieblad achteraan pikkelen en dat is het enige medium in uw – overigens zeer degelijk stuk – dat aandacht krijgt. Onterecht mi.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.