De Finse violist Jaako Kuusisto was halve finalist tijdens de Elisabethwedstrijd 1993. Zowel pers als publiek was verontwaardigd dat de jury hem geen finaleplaats waardig achtte. Het is vooral spijtig omdat hij blijk gaf van muzikaliteit (b.v. in zijn Mozart, maar zelfs in zijn Paganini, die hij een humoristisch tintje meegaf), daar waar de meeste anderen het puur van virtuositeit moesten hebben.

Kuusisto, leerling van jurylid Tuomas Haapanen, liet het overigens niet aan zijn hart komen: hij was samen met Hori en Kamiya de enige van de lichting ’93 die de begeleidende sessie in Terhulpen meemaakte! Alhoewel sommigen in hem de stijl van Grumiaux menen te herkennen is zijn idool Heifetz. Deze lovende woorden heb ik echter wellicht van collega’s, want toen ik hem zelf kon horen in de finale van 1997, vond ik het toch maar niet meer dan logisch dat hij gewoon als “finalist” werd gerangschikt. Het dient wel gezegd dat hij de motor was achter het ongewone feit dat de twaalf finalisten vóór de proclamatie samen een eigen compositie brachten, die in het teken stond van vrede en vriendschap onder de volkeren. Kuusisto fungeerde als concertmeester en was ook de componist van het werkje (en niet Albrecht Breuninger die op dat punt nochtans niet aan zijn proefstuk was), dat hij vroeger had geschreven voor een kerkdienst. De anderen hadden het stuk nog nooit gehoord voor ze het uitvoerden.

Zijn vader Ilkka Kuusisto is ook componist; zijn broer Pekka Kuusisto is ook violist (zie bovenstaande foto), maar dan soms ook op de elektrische variant. Jaakko kreeg zijn muzikale opleiding aan de Sibeliusacademie en later aan de Universietit van Indiana. Hij had een nauwe binding met het Symfonieorkest van Lahti en diens dirigent Osmo Vänskä gedurende de jaren 1998-2012. Tegelijkertijd gaf hij leiding aan het minder bekende Symfonieorkest van Oulu. Maar belangrijker werden zijn optredens als gastdirigent bij eerste andere orkesten binnen Finland, maar vervolgens ook in BelgiëNoorwegen en Joegoslavië. Door zijn samenwerking met Vänskä kreeg hij ook toegang tot bijvoorbeeld het Minnesota Orchestra, toen Vänskä daar het stokje overnam. Het meest bekende orkest waarvoor hij op de bok stond was het BBC Scottish Symphony Orchestra.

In aanvulling op die loopbaan bleef Kuusisto viool spelen, met name in de vroege kamermuziek van Jean Sibelius. Daarnaast verscheen een aantal composities van zijn hand. In zijn geboorteland geldt zijn familieopera Koirien Kalevala (het Finse Kalevala-epos vertaald naar honden) als een populaire werk binnen het genre. Het kreeg uitvoeringen tijdens het aldaar befaamde Operafestival van Savonlinna. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.