Het is vandaag ook al tien jaar geleden dat David Harman, beter bekend als Dave Dee van de groep Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick and Tich (foto Ben Merk via Wikipedia, Dave Dee staat uiterst rechts), aan prostaatkanker is overleden.

The Golden Years waren op 4 december 2005 in het Antwerpse Sportpaleis aan hun zesde editie toe. De tempel daverde op zijn grondvesten met de muziek, de sfeer, de sound van de gouden jaren ’60-’70. Dé revelatie was een groep die zich pas de jongste jaren opnieuw heeft herenigd en aantreedt in de originele bezetting: Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich. Dat zij de revelatie waren, vond ook Temses burgemeester Luc De Ryck. Onmiddellijk na het optreden zocht hij hen op in de VIP-loges en legde hij de basis van hun optreden in Temse. Op zaterdag 18 juni waren zij inderdaad top of the bill op de 19de editie van de Kaaifeesten. Het voorprogramma werd verzorgd door ’s lands beste sixtiesgroep: No Joke, met ronkende namen als Luc Smets, Marcel De Cauwer, Chris Peeters en Jan Hulsens.
De groep Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich werd in 1961 in het Engelse Salisbury gevormd als Dave Dee and The Bostons. Als semi-professionals deden zij heel wat ervaring op in tal van danszalen in het Verenigd Koninkrijk én in Hamburg. Hun repertoire was rock‘n’roll gekruid met komische elementen en de eigenstijlse taal van leadzanger Dave Dee, oorspronkelijk ’n politieagent (*). Toen zij in 1964 doorheen Groot-Brittannië toerden als ondersteunende groep van The Honeycombs, werden zij opgemerkt door de managers-songwriters van deze laatsten: Ken Howard en Alan Blaikley, met als resultaat: een platencontract bij Fontana. Onder de naam Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich begonnen zij een tweede leven (Dozy, Beaky en Tich waren bestaande bijnamen van drie groepsleden; Dave Dee was de artiestennaam van leadzanger Dave Harman; alleen Mick is een echte naam: van drummer Mick Wilson). Nadat hun eerste twee singles flopten, haalden ze begin 1966 de Britse Top 30 met You make it move, de eerste van een ononderbroken succesreeks van dertien. Tussen december 1965 en mei 1969 stonden zij met die dertien hits niet minder dan 141 weken in de Britse hitparade!!!
Al hun nummers werden gecomponeerd door hun managers Howard en Blaikley (die ook The Herd onder hun vleugels koesterden). Steve Rowland produceerde hun singles, die in de regel sterk ritmisch waren, met originele instrumentale vondsten en pakkende geluidsuitschieters. Hun hits hadden een stevige beat, klonken eenvoudig en waren vaak van het meezingerige type, kortom: licht verteerbaar voor het brede – vooral jonge! – publiek (**).
Hun populariteit nam enorme vormen aan (vooral bij de dames), mede dankzij hun eigen(zinnige) stijl: flamboyante, kleurrijke theatrale costumes, grappige in- en uitvallen en de typisch weelderige haardos van die tijd.
Hun succes sloeg over op Europa, Australië, Nieuw Zeeland en Japan. Maar Amerika werd niet veroverd: slechts éénmaal haalden zij er de Top 100 (met Zabadak).
Met de volgende dertien hits uit de periode 1966-1969 verwierven Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich een heel eigen plaats in de popgeschiedenis: You make it move, Hold tight, Hideaway, Bend it, Save me, Touch me touch me, Okay, Zabadak, Legend of Xanadu, Last night in Soho, Wreck of the Antoinette, Don Juan en Snake in the grass.
In 1969 ging leadsinger Dave Dee zijn eigen weg. De andere vier werkten nog enkele jaren verder als Dozy, Beaky, Mick & Tich, maar zetten er een punt achter in 1972. Kort daarop ruilde Dave Dee zijn solocarrière voor een baan in de platenindustrie. Allen zijn naderhand muzikaal actief gebleven, maar de tijd van de hitparades en het wereldwijde succes lag achter de rug.
Toen vanaf de jaren ’80 de revival-shows de kop opstaken, kregen ook Dave Dee & Co weer de kriebels. Geruime tijd traden zij apart op. Maar sinds een paar jaar vormen zij opnieuw één groep en zijn zij dé sensatie van elke sixties-show.
En nu zijn ze dus op zaterdag 18 juni 2005 te zien op de Wilfordkaai in Temse om 22 u., voorafgegaan om 20 u. door No Joke. De toegang is – als altijd – gratis!

Luc De Ryck

(*) Volgens de legende heeft hij de vaststellingen gedaan bij het auto-ongeval waarin Eddie Cochran om het leven kwam en Gene Vincent een blijvend letsel opliep. Enfin, dat verhaal is reeds zoveel verteld dat het wel waar zou zijn, maar de echte durvers voegen er dan aan toe dat Dave de gitaar van Eddie Cochran uit het vehikel heeft gehaald en dat hij dààrop heeft leren spelen. Maar niet goed genoeg dan blijkbaar, want bij optredens is Dave Dee wel degelijk enkel zanger (RDS).
(**) Juist daarom worden zij door tegenstanders aangehaald als één van de eerste groepen om de “homogeniteit” van het beatwereldje te doorbreken. Op een moment dat de échte grote namen als The Beatles, The Rolling Stones, The Who of The Kinks ernstiger, harder of wat men toen noemde “progressiever” wegen gingen inslaan, baanden groepen als DDD+BMT of Herman’s Hermits de weg voor teeny bopper groepen als The Bay City Rollers of The Partridge Family.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.