Wat te zeggen over het filmjaar 1988 ? Kan men het het jaar van « Hector » van Stijn Coninx noemen, de Urbanusfilm die alle kasrekords inzake Vlaamse realisaties klopte? Of was « Le maître de musique » van Gérard Corbiau de revelatie van eigen bodem? Deze Franstalige productie, met zanger José Van Dam in de hoofdrol deed vele muzikale harten sneller slaan.

Van buiten de grenzen kwamen een aantal « kleine films » aangenaam verrassen. Met genoegen zaten velen aan bij het « Festijn van Babette » van Gabriel Axel. Ook in het « Bagdad café » van Percy Adlon stapten hopen cinefielen met genoegen naar binnen. En van het lekkers in het « Tampopo » restaurant van Juzo Itami werd al even gul gesmuld door de echte liefhebbers van de zevende kunst.
De politieke actualiteit kwam sterk naar voren in twee prenten die de apartheidspolitiek in Zuid-Afrika aankloegen. « Cry freedom » van Richard Attenborough en « A world apart » van Chris Menges brachten elk op hun manier een steen bij tot de bewustmaking van het bredere publiek terzake. Alles bij mekaar was 1988 nog niet zulk een slecht filmjaar inzake uitgebrachte prenten in ons land. Of zij meer mensen naar de zalen hebben gelokt — het nieuwe « Kinepolis » complex te Brussel ten spijt — kan nog niet zo direct gezegd worden.

Referentie
Lode De Pooter in De Rode Vaan nr.52 van 1988

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.