Het is vandaag al twintig jaar geleden dat de Antwerpse componist Willem Kersters is gestorven.

In 1961 werd hij tweede na Albert Delvaux in de wedstrijd voor componisten in het kader van de Elisabethwedstrijd. Op uitzondering van een korte periode in het begin van de jaren zestig als hij dodekafonische en seriële muziek meent te moeten schrijven, is zijn muziek eerder laatromantisch, impressionistisch en vooral expressionistisch, zoals bleek uit de drie bagatellen voor strijkorkest (op.34, 1965) die I Fiamminghi brachten in het ICC.
In 1974 zag ik de choreografie “Halewijn” van André Leclair op muziek van Kersters. De koningsdochter werd gedanst door Marie-Louise Wilderijckx en Halewijn zelf door Michel Rahn.
Bij de opening van Antwerpen ’93 speelde het Ysaye Ensemble een stuk van hem i.p.v. het aangekondigde pianokwartet van Guillaume Lekeu, zogezegd om te beklemtonen dat “het eigen repertoire” werd verwaarloosd in het programma. Aangezien Lekeu een Waal was, merkte Stephan Moens op dat dit “net in Antwerpen, net op dit moment” een “hulpeloze, misplaatste en misschien zelfs gevaarlijke poging (was) om een onbestaande identiteit te affirmeren.” Ja, de Stephan, altijd klaar met een grap en een grol!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.