Morgen wordt de Franse pianist Richard Clayderman 65 jaar. In mijn Rode Vaan-tijd ben ik nog eens naar een persconferentie van hem geweest (al zou ik nu niet meer weten waaróm in godsnaam) en in het korte stukje dat ik daarna aan hem wijdde, noemde ik hem “Richard 2,5”. Hieronder leest u waarom, maar u moet niet alles te letterlijk nemen, er zitten nogal wat “wolfijzers en schietgebeden” in…

William Shakespeare, bekende popvedette uit vroegere eeuwen, nummerde zijn werkstukken net zoals Will Tura zijn elpees. Zo konden we kennismaken met Richard II (« ne goeie ») en Richard III (“ne slechte”). Vandaar dat we de Franse pianist Richard Clayderman met het nummer 2,5 bedenken omdat zijn zoveelste romantische elpee (“Les musiques de l’amour”) ons niet heeft weten te overtuigen, ondanks de “klassiekers” die hij onder zijn hoede heeft genomen. Want wat staat er allemaal op, of beter gezegd : wat staat er eigenlijk niet op ? J.M. wil een gok wagen : « Strangers in the night ». Het staat er. L.D.P. misschien, uit een andere periode : “Plaisir d’amour”. Ook het “plaisir” is er. Een moeilijke dan nog, van P.L. : “When a man loves a woman”. Ook dat moet de Clayderman-behandeling ondergaan. Maar dat is juist het zwakke punt : de weinig geïnspireerde arrangementen en het stereotiepe spel van Clayderman, die elke noot met een kort aanloopje neemt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.