Het is vandaag precies honderd jaar geleden dat in Bogalusa, een door de KKK gedomineerd stadje in de nabijheid van New Orleans, Henry Roeland Byrd, roepnaam Roy, werd geboren. Hij zou later (min of meer) bekend worden als Professor Longhair (*), een pianist en zanger die wordt beschouwd als de grondlegger van de New Orleans-pianostijl: een rhythm-and-blues-variant met Caribische invloeden.

Nadat hij eerder aan de kost kwam als tapdanser, beroepsgokker en bokser kon hij vanaf 1949 toch aan de kost komen als fulltime pianist. Zijn populariteit duurde voort tot de vroege jaren zestig en leverde lokale hits op als “Mardi Grass in New Orleans”, “Tipitina” en “Big Chief”. Hij zou nooit internationaal doorbreken ondanks dat bekende namen als Ahmet Ertegun en Jerry Wexler wel wat in hem zagen. Maar naar het schijnt weigerde hij mee te werken aan het uitbouwen van een internationale carrière. Na verloop van tijd slaagde hij er ook lokaal niet meer in om met muziek zijn brood te verdienen. Hij maakte opnieuw van gokken zijn beroep en raakte uiteindelijk berooid. Dankzij navolgers als Fats Domino, Allen Toussaint, Huey Smith, James Booker en Dr.John (Mac Rebennack) had hij inmiddels wel de status van icoon bereikt en toen de belangstelling voor traditionele New Orleans-muziek begin jaren zeventig een opleving kende begonnen de organisatoren van het New Orleans Jazz and Heritage Festival een zoektocht naar Professor Longhair. Ze vonden hem terug in een platenzaak waar hij werkzaam was als schoonmaker en boodschappenjongen. Hij had al jaren geen piano meer aangeraakt, want hij kon zich geen eigen instrument veroorloven. Op het New Orleans Jazz and Heritage Festival van 1971 maakte hij niettemin een succesvolle comeback. Gedurende de rest van de jaren zeventig bleef hij optreden en platen opnemen. Hij overleed in 1980 aan een hartaanval.

(*) Alhoewel ik op het internet en in het boekje van het CD’tje dat ik in mijn bezit heb geen foto’s terugvind van een “langharige” Roy Byrd (integendeel, hij lijkt eerder kaal of toch zeer “crew cut” te zijn), zouden hij en zijn begeleiders bij het begin van zijn optredens (in 1949 dus) wel degelijk (voor die tijd) lang haar hebben gehad. Zij stonden dan ook bekend als “Professor Longhair and the Four Hairs Combo”. Later werd dat dan “Professor Longhair and his Shuffling Hungarians”, alhoewel er uiteraard geen Hongaren aan te pas kwamen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.