Het zal je maar overkomen: sterven op de dag dat Kennedy werd vermoord! Dan mag je nog Aldous Huxley heten en een wereldberoemd boek hebben geschreven (“Brave New World”), dan haal je toch de krant niet. Of toch niet op een opvallende plaats. De Britse schrijver woonde nochtans sinds 1937 in Californië, waar hij aan de kost kwam met het schrijven van filmscenario’s.

Dat het de grootvader van Aldous Huxley was die SF-schrijver Herbert George Wells wetenschappelijke kennis had bijgebracht, zal wel toeval zijn, maar het is niettemin een feit dat Huxley met zijn “Brave New World” (1932) – wat natuurlijk precies het omgekeerde wil zeggen dan “Heerlijke Nieuwe Wereld” – in de voetsporen van Wells is getreden.
Het sarcasme uit de titel is overigens ook op Huxley’s eigen leven toepasselijk (*). Zijn moeder Julia stierf toen hij 14 was, van zijn 16de tot zijn 18de was hij blind en hij zou altijd slechtziend blijven (**) en toen hij 20 was, pleegde zijn oudere broer Trevenen zelfmoord (***). Zelfs op zijn oude dag werd hij niet gespaard: zijn Belgische vrouw, de biseksuele Maria Nys (****) die hem bijstond in het veroveren van andere vrouwen (*****), stierf vóór hem en een brand vernietigde al zijn (literaire) bezittingen.
Pas na zijn dood zou hij erkenning krijgen, o.m. dankzij de rockgroep The Doors, waarvan de naam teruggaat op zijn boek over zijn eigen druggebruik “The doors of perception”, maar de uitdrukking zelf heeft hij wel op zijn beurt ontleend aan William Blake.

Ronny De Schepper

(*) Stan Lauryssens, “Mijn heerlijke nieuwe wereld. Leven en liefdes van Maria Nys Huxley”, Leuven, Van Halewyck, 2001, p.121.
(**) Ibidem, p.32.
(***) Ibidem, p.117.
(****) Hij had haar leren kennen toen zij als oorlogsvluchtelinge op jeugdige leeftijd bij Lady Ottoline verbleef. Zij werd verliefd op haar beschermster, maar toen de liefde onbeantwoord bleef, ondernam ze een zelfmoordpoging (ibidem, p.40).
(*****) Althans naar eigen zeggen. In werkelijkheid “kan niemand in Los Angeles (…) zich herinneren dat hij Aldous ooit met iemand anders heeft gezien dan met Maria” (ibidem, p.258). Of het zouden zijn “flikkervrienden” (ibidem, p.127) moeten zijn… Na haar dood huwde Huxley wel met de violiste Laura Archera, één van de lesbische liefdes van Maria (ibidem, p.325).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.