Ik ben gisteren naar de nieuwe televisieserie van “Vanity Fair” beginnen kijken en ik stel vast dat ik nog geen bijdrage heb over de auteur van het boek, William Makepeace Thackeray. Dat moet ik vlug eens ongedaan maken!

William Makepeace Thackeray werd geboren in Calcutta uit een ambtenaarsfamilie in India. Hij trok op 16-jarige leeftijd naar Engeland om in Cambridge te studeren.
Hij was getrouwd met Isabella Gethin Shawe (1816–1893) en kreeg drie dochters, Anne Isabella (1837–1919), Jane (1839, na acht maanden gestorven) en Harriet Marian (1840–1875). Anne, door haar vader Anny genoemd, groeide op in Frankrijk en Engeland en werd later ook schrijfster.
Thackeray verbleef enkele jaren op het Europese vasteland, veelal in Parijs, waar zijn interesse voor de schilderkunst werd gewekt.
In 1833 verloor hij zijn fortuin en werd hij verplicht om zijn talent als journalist te gebruiken om van te leven. Onder verschillende pseudoniemen werkte hij mee aan tijdschriften zoals Fraser’s Magazine en Punch.
“The Book of Snobs” uit 1846 gaf hem de faam als satiricus van de hypocrisie van de Engelse maatschappij. Zijn doorbraak als romanschrijver kwam er met de publicatie van Vanity Fair, een roman in afleveringen die in 1848 als boek verscheen met als ondertitel A Novel without a Hero. De titel Vanity Fair is geïnspireerd op het allegorische verhaal The Pilgrim’s Progress (1678) van John Bunyan over het dorpje Vanity.
De roman werd verscheidene keren verfilmd. In 1932 gewoon als Vanity Fair door Chester M. Franklin met Myrna Loy als hoofdrolspeelster Becky Sharp. Onder die titel (Becky Sharp, dus) werd het al in 1935 opnieuw verfilmd, deze keer met Miriam Hopkins en Frances Dee. Het was overigens de eerste film in Technicolor. En in 2004 was het dan opnieuw als Vanity Fair door Mira Nair met Reese Witherspoon in de hoofdrol.
Ik wou van de televisieserie ook gebruik maken om nu eindelijk ook het boek zelf eens te gaan lezen, maar helaas bleek mijn exemplaar uitgegeven ter gelegenheid van een vorige populaire reeks, namelijk die uit 1967 met Susan Hampshire in de hoofdrol. Men mikte dan ook op het grote publiek met een “verkorte en bewerkte” uitgave. Dat moest ik dus niet hebben uiteraard en nu ga ik dan maar op zoek naar een degelijke uitgave, wellicht – om zeker te zijn – in het Engels.
Een jaar na Vanity Fair verscheen The History of Pendennis, een grotendeels autobiografische zedenschildering van de local gentry (lagere adel). Velen zien echter The History of Henry Esmond als zijn meesterwerk, een historische roman uit 1852 die speelt onder koningin Anna. Daarna volgen nog: The Newcomers (1853-1855), The Virginians (1857), Lovel the Widower (1860) en The Adventures of Philip en Denis Duval (1862). Zijn roman The Luck of Barry Lyndon werd verfilmd door Stanley Kubrick.
Thackeray was dus niet alleen romanschrijver maar ook journalist, karikaturist, criticus en historicus. Hij was een realist die alles om zich heen uiterst nauwkeurig waarnam. Vergeleken met Charles Dickens, die een humorist en optimist was, was hij vooral een scepticus en pessimist. Zijn humor was bijtend en vol van sarcasme. (Wikipedia)

2 gedachtes over “William Makepeace Thackeray (1811-1863)

    1. Mevrouw, nogmaals: ikzelf kan daar niks mee aanvangen met dat nieuwe adres, dat gebeurt allemaal automatisch via de provider. Ik kan je enkel aanraden je eerst uit te schrijven en je nadien opnieuw te abonneren met je nieuwe adres. Bedankt voor je blijvende belangstelling!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.