Het zal morgen 65 jaar geleden zijn dat Oswald Spruyt (19) in Gent zijn beide ouders vermoordt. Twee jaar later zal de jonge Hugo Claus (foto) zijn proces volgen voor het socialistische dagblad Vooruit.

Uit het dagboek van Daniël Van Ryssel:
Dinsdag 10 november 1953
De stad gonst van de geruchten over een dubbele moord. Gisteren al deed de mare de ronde dat in de Jan Breydelstraat een echtpaar werd vermoord en dat de zoon voortvluchtig is en vandaag staat het met grote letters en foto’s in de krant dat het echtpaar Spruyt met een ijzeren staaf en messteken werd omgebracht en dat de 19-jarige zoon, samen met zijn 9-jarig zusje, spoorloos is verdwenen.
Donderdag 12 november 1953
Oswald Spruyt, de 19-jarige zoon en dader van de oudermoord in de Jan Breydelstraat, is op zijn vlucht naar Frankrijk met een Gentse taxi aan de grens aangehouden. Hij heeft volledige bekentenissen afgelegd. Zondagmorgen heeft hij totaal onverwacht eerst zijn vader en, bij haar terugkomst van de mis, ook zijn moeder omgebracht. Over de drijfveer van de misdaad tast men nog volledig in het duister. Omdat hij de nacht na de moord bij diensters in de Bennesteeg heeft doorgebracht en er grote sier heeft gemaakt, spreekt de krant met afschuw over de moderne jongelui, wier enige betrachting het is op allerhande manieren aan geld te geraken om de seigneur uit te hangen en zich te vermaken. Ze blijken niet geschapen om op een deftige manier hun brood te verdienen en ze hebben een broertje dood aan werken. Op school – enkele jaren geleden zat Oswald Spruyt hier ook op het atheneum en verscheidene leraars hebben nog herinneringen aan die jongen – thuis, overal geeft iedereen commentaar op de afschuwelijke oudermoord…

Eric Palmen op 6 november 2015 over “Hugo Claus, dichter, minnaar, rebel”: “Hugo Claus was in zijn jonge jaren gefascineerd door de oudermoordenaar. Hij volgde in de lente van 1955 de rechtszaak tegen Gérard Dupriez op de voet. De negentienjarige Fransman had zijn ouders met een bijl de hersens ingeslagen. (Roland Barthes schreef over de zaak in Combat en kwam er later op terug in Mythologieën). Voor het socialistische dagblad Vooruit versloeg Claus het proces tegen Oswald Spruyt, eveneens negentien jaar oud, die tijdens een ruzie zijn oudelui met een dolk doodstak. Volgens Claus was de oudermoordenaar een teken des tijds, een generatieverschijnsel. Hij herkende “het gevoel van de algemene absurditeit, die uit de oorlog is voortgevloeid” in de trompetsolo’s van Chet Baker en de literatuur van Simon Vinkenoog, maar in zijn meest geperverteerde vorm ook in “de gevoelige, intelligente jonge man van nu” die zijn verwekkers aan zijn degen rijgt. Claus wist waarover hij sprak. Hij bekwaamde zich in de bokssport om op een goede dag zijn vader een knal voor zijn harses te verkopen.
Georges Wildemeersch schreef een biografie van de jonge Claus. In Hugo Claus, de jonge jaren gaat het om de periode 1942-1949 waarin – wat Harry Mulisch ooit genoemd heeft – Claus zijn absolute leeftijd bereikte. “Op je 17de, 18de jaar met nog wat nasleep van de puberteit is vrijwel alles gebeurd. De grote basistrekken liggen dan vast, je thema’s en gevoelens ook. Al de rest, wat later komt, zijn variaties daarop,” zegt Claus in een interview met Hugo Camps in 1978.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.