Gisteravond heb ik naar “King of the Belgians” gekeken, een Belgisch-Nederlands-Bulgaarse film uit 2016, geschreven en geregisseerd door Peter Brosens en Jessica Woodworth met Peter Van Den Begin in de titelrol.

Het is een mockumentary over Nicolas III, koning der Belgen, waarin sommigen menen koning Philip te herkennen, ook al is zijn moedertaal Nederlands, wat bij onze échte monarchie uiteraard ondenkbaar is. Als hij op staatsbezoek in Istanboel is, wordt hij gevolgd door een Britse documentairemaker, die de reis van de koning in beeld brengt (vandaar de oorspronkelijke titel “Kebab Royal”, die echter niet werd aangehouden. Tijdens het staatsbezoek komt echter het nieuws dat Wallonië (!) zich onafhankelijk heeft verklaard. “Ze zijn de arrogantie van de Vlamingen beu.” De koning wil onmiddellijk terug naar zijn land om de crisis op te lossen. Maar door een zonnestorm is alle luchtverkeer onmogelijk en zijn alle telefoonverbindingen uitgevallen. Het is dus niet mogelijk om via officiële weg Turkije te verlaten. Met behulp van de Britse documentairemaker en enkele Bulgaarse zangeressen kan hij ontsnappen aan de Turkse veiligheidsdiensten. Incognito in een busje, probeert de koning door de Balkan terug in zijn land te geraken.
De film werd chronologisch gedraaid, wat zelden voorkomt bij speelfilms. Soms heb je de indruk dat er zonder scenario werd gewerkt, dat de makers een road movie wilden draaien, waarbij ze gewoonweg alles wat ze onderweg tegen kwamen in de film integreerden (het yoghurtfestival b.v.), maar uit een uitzinnig enthousiaste recensie van Ewoud Ceulemans in De Morgen leid ik af dat de regisseurs altijd zo werken. “U kent hen van eigenzinnige, gestileerde art-house-drama’s als Khadak, Altiplano en La cinquième saison: trage, contemplatieve films, waarin bevreemdende, feilloos gecomponeerde beelden de bovenhand krijgen,” schrijft Ceulemans. Waarbij Ceulemans er dus blijkbaar vanuit gaat dat de doorsnee lezer genoemde films kent. People like Ceulemans who liked this movie might be delighted to know that a sequel is in the making with virtually same cast and crew. Without giving too much away : the sympatico king is in line to become… Emperor of Europe.
Twee jaar eerder had Van Den Begin al meegewerkt aan een andere tweetalige film: “Waste Land” van Pieter Van Hees. Alhoewel de hoofdrol deze keer is weggelegd voor de Franstalige Jérémie Renier als een getormenteerde Brusselse rechercheur, is Van Den Begin een evenzeer geflipte sidekick.
Peter Van Den Begin heeft sinds jaren een relatie met actrice Tine Reymer. Samen hebben ze twee dochters. Haar grootste “concurrent” is Stany Crets, waarmee Van Den Begin al tientallen keren heeft samengewerkt. Zo b.v. als Debby & Nancy of in de “Raf & Ronny Show” en daarna de televisieserie Oud België. Zij zijn (net als Mong Rosseel) vol lof over Gaston & Leo, die ze in “Sketch à gogo” overigens briljant parodieerden. Zodat we ons de vraag kunnen stellen: is er eigenlijk wel een fundamenteel verschil?
Stany Crets en Peter Van den Begin waren na een ruzie met Luc Perceval uit het “Ten oorlog”-project van Blauwe Maandag gestapt en verwerkten hun frustaties in de sitcom “De Raf & Ronny Show”, die ze tot veler verbazing niet aan de VRT maar wèl aan VTM kwijt konden.
Het is duidelijk dat “Raf & Ronny” eigenlijk geboren is op de set van “Alles moet weg”. Niet alleen wegens de vriendschap tussen de twee hoofdpersonages, maar ook met Jaak van Assche als “de sympathieke slechte”.
Maar buiten de “steken” naar hun eigen werkgever (wat inderdaad nieuw is voor die zender) bleek hun nogal platte humor, die ze ook in Blauwe Maandag-producties als “Wilde Lea” of “Faeces” hadden tentoongespreid, echter volledig te passen binnen de zender. De stap van “Gaston & Leo” naar “Raf & Ronny” is inderdaad heus niet zo groot. Zeker niet als men weet dat de vader van Peter Van Den Begin, Willy Van Den Begin, ooit de eerste partner was van Gaston Berghmans. Vandaar allicht dat Peter bijna een perfecte kopie ervan neerzet in het latere “Sketch à gogo”. Dit was al veel beter dan “Raf en Ronny”. Het grootste probleem van dergelijke programma’s is het scenario, dat meestal ondergeschikt is aan een oppervlakkige grap of imitatie. “Sketch à gogo” echter is veruit het beste programma op het vlak van scenario schrijven. Een absurde grap als die over een indiaan en zijn paard is inderdaad te zwak, zelfs voor het moppenwinkeltje van Franske, maar door ze te verwerken in de rest van de uitzending kan men zelfs zeggen dat deze die bewuste aflevering drààgt.
Toch bleek steeds meer dat Crets en Van den Begin bij VTM hun ei niet kwijt konden. Voor 2005 tekenden ze dan ook een exclusiviteitscontract bij de VRT. Hun eerste volavondshows rond een bejaard echtpaar waren echter een flop. Toen diepten ze de personages van Debby & Nancy weer op (bij VTM hadden ze in die hoedanigheid ooit nog een talkshow gepresenteerd) en dat bleek wél bingo. Zelf heb ik daar echter niet naar gekeken, want ik heb al genoeg in vrouw verklede mannen gezien in mijn leven.
Op de planken heb ik Van Den Begin wellicht voor het eerst gezien eind 1986, als ik bij mijn overburen van Sint-Bavo “De getemde feeks” van William Shakespeare ben gaan zien in een regie van Dirk Tanghe. Het was een Malpertuis-productie met Gert Portael (Katharina) en Wim Danckaert (Petruchio) in de hoofdrollen en Peter Van Den Begin in de rol van Cremio. [Wikipedia]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.