Er moet iets verkeerd gelopen zijn met mijn datering, want ik mag dan nog De Schepper heten, ik kan moeilijk op twee plaatsen tegelijk zijn. Toch is het vandaag ook dertig jaar geleden dat ik op het Feest van De Rode Vaan in Aalst een debat heb geleid over de toen aangekondigde wereldbeker wielrennen. Het debat kreeg de naam “zegen of vloek?” mee en het is wellicht een vraag waarmee wielerliefhebbers tot op de dag van vandaag nog altijd zitten. Want over die fameuze wereldbeker wordt nu nog altijd gepalaverd. Wij deden dat in Aalst met José De Cauwer, het wielerorakel van De Rode Vaan, Herman Schueremans, die toen centen veil had om te investeren in het wielrennen, en Erik Deloore, een lokale organisator van wielerwedstrijden (Hamme). Hieronder het inleidend artikel in De Rode Vaan dat uiteraard moest beginnen met de fameuze sprint van Ronse, dertig jaar geleden…

Iedere wielerliefhebber zal nog wel aan het nakaarten zijn (al dan niet tussen pot en pint) over de fameuze sprint van Ronse. De tweede, bedoelen we uiteraard, want voorlopig (of voor altijd ?) zal die wel de « eerste » (die tussen Van Looy en Beheyt) uit het geheugen bannen. Alhoewel het incident tussen Claude Criquielion en Steve Bauer maar heel zijdelings iets te maken heeft met ons onderwerp, willen we er echter toch niet zomaar aan voorbijgaan.
VOLKSWOEDE
Wat ons immers nog meer heeft geschokt dan de vuile streek van de Canadees is de zogenaamde « volkswoede » die erop is gevolgd. Dat ook de jonge Italiaanse wereldkampioen Maurizio Fondriest door de rijkswacht in bescherming diende te worden genomen, is uiteraard het eerste dat tegen de borst stuit. Het zal niet de eerste keer zijn dat bij lynchpartijen ook onschuldige slachtoffers vallen en dit was hier toch wel duidelijk het geval. Fondriest had niks te maken met de herrie tussen Bauer en Criquielion en volgens alle reglementen kwam de titel ongetwijfeld hem toe. Radeloze confraters die verwijzen naar een « precedent », zijnde de sprint tussen Michel Laurent en Henk Lubberding vijf jaar geleden in de Ronde van Frankrijk, waarbij Laurent door Lubberding eveneens tegen de dranghekkens werd gereden en ten val gebracht, zodat hij pas ná het peleton over de meet kwam, maar toch de overwinning toegewezen kreeg, is hier helemaal niet van toepassing, precies omdat er nog « een derde hond » in het spel was.
Dat bovendien Fondriest zich nog niet helemaal kansloos achtte, ook als Criquielion ongehinderd voorbij Bauer zou zijn geraakt, willen we zelfs niet eens uitsluiten. Kijk maar naar Alan Peiper die op dezelfde afstand van de meet nog voor het groepje achtervolgers hing, maar toch pas als laatste de finish bereikte. Er kon met andere woorden nog veel gebeuren. Toch zag het er erg goed uit voor Criquielion en we vinden het dan ook ten zeerste terecht dat hij van plan is gerechtelijke stappen te ondernemen tegen Bauer, omdat die tenslotte toch een hold-up van ettelijke miljoenen op hem pleegde. Maar tegelijk is het precies daarom dat we ook de « volkswoede » tegen de Canadees uit Gullegem niet kunnen goedkeuren. In de professionele topsport staan er immers dermate grote financiële belangen op het spel dat men het (helaas !) vaak niet meer zo nauw neemt met de sportethiek. In het voetbal spreekt men dan van « een professionele fout »…
Beeldt u maar eens eventjes in dat het een autochtone inwoner van Gullegern was, die dezelfde streek als Bauer zou hebben uitgehaald. En om het nog pikanter te maken, zouden we van de tegenstander een Rus of een Marokkaan willen maken, ook al is dit in de huidige beroepswielrennerij voorlopig nog uitgesloten. Zou er dan « volkswoede » ontstaan zijn? Jazeker!… Indien de Belg zou gedeklasseerd zijn ten voordele van de gevallen buitenlander. Dan zou men gezegd hebben dat sprinten met de ellebogen open « een professionele fout » is. Dat iedereen het doet. En jammer genoeg is dat nog waar ook, vraag dat maar aan eender welke renner die zich in een pelotonsprint vooraan tracht te handhaven…
ONDUIDELIJKHEID
Versta ons niet verkeerd : wij vinden ook dat Criquielion de morele winnaar is van dit WK en dat er maatregelen tegen dergelijke wanpraktijken dienen te worden genomen (en niet enkel in dit ene geval). Maar we wilden vooral tot kalmte oproepen. Het « gesundes Volksempfinden » heeft in het verleden reeds tot meer onheil aanleiding gegeven…
Maar zoals gezegd, eigenlijk heeft dit nauwelijks iets te maken met het onderwerp van dit stukje. Het enige raakpunt is dat Criquielion door te voet over de streep te (moeten) komen, slechts elfde is geworden, zodanig dat hij in het FICP-klassement niet de goede beurt heeft gemaakt, die hij normaal had moeten maken. Dit voorval legt trouwens de vinger op de wonde van dergelijke klassementen.
IMG_0011Dat is echter nog maar één van de vele onduidelijkheden die nog rond het tot stand komen van de (op dit klassement gebaseerde) nieuwe wereldbeker wielrennen hangen. Wij dachten dan ook dat het nuttig en leerrijk zou wezen om hieraan een debat te wijten op ons komende rv-feest in Aalst op zaterdag 29 oktober a.s. Ter inleiding gingen wij in Brugge tijdens de Torhout-Werchter Classic reeds even de mening van enkele betrokkenen vragen. Organisator Herman Schueremans wist nog niet met zekerheid te zeggen of de wereldbeker-formule al dan niet in het voordeel van de TW-Classic zou spelen. Hij zou daarvoor nog contact opnemen met Hein Verbruggen, voorzitter van de FICP (de vereniging van de profwielrenners) en het « brein » achter de wereldbeker. « Als men wil dat België blijft meespelen, dan is onze organisatie toch een stap in de goede richting en ik hoop dat Verbruggen, al was het maar puur commercieel, verstandig genoeg is om in te zien dat wij zeker niet uit de boot mogen vallen, » aldus Schueremans.
Voor José De Cauwer, sportbestuurder van de ADR-ploeg, is het procédé op zich interessant en welkom als vernieuwende impuls voor de wielercompetitie. Toch wenst ook hij eerst nog een aantal verduidelijkingen. Zo b.v. over de transferregeling. Nu wordt voorzien dat de punten door een renner in het FICP-klassement behaald zowel door zijn vroegere als door zijn nieuwe ploeg mogen worden « geclaimd ». Het spreekt vanzelf dat dit oneerlijk is tegenover renners die bij hun zelfde ploeg blijven (of moeten die soms dubbele punten krijgen? als beloning voor hun « trouw » is dit nog niet eens zo gek). Daarnaast starten neoprofs automatisch met nul punten. Dat maakt dat b.v. José’s vriend Hennie Kuiper die volgend seizoen met een nieuwe ploeg uitpakt vol West-Duitse jongeren aan geen enkele belangrijke wedstrijd zal mogen deelnemen, tenzij dan de Henninger Turm. De Cauwer zelf daarentegen moet met mannen als Planckaert en Kuum geen schrik hebben : zijn ploeg zal er overal bij zijn.
Briek Schotte, tweemaal wereldkampioen en nu vooral begeleider van Sean Kelly, is er niet zo van overtuigd dat het werkelijk nodig was die veranderingen aan te brengen. Dat de invoering van de wereldbeker gaat ten koste van de afschaffing van de superprestige dat vindt hij wel jammer. « Dat was toch een soort van officieus wereldkampioenschap, terwijl we nog altijd moeten afwachten wat die wereldbeker zal geven, » besluit Briek.
Herman Vanspringel is van mening dat door die wereldbeker het wielrennen meer een individuele dan een ploegsport zal worden. Of dat meteen ook een verbetering inhoudt, daarover is hij minder zeker. Hij is echter geen tegenstander van vernieuwingen, vooral omdat het misschien aan de Belgische wielersport een noodzakelijke nieuwe impuls zal geven.
En zo heeft iedereen zijn mening. De meeste van onze gesprekspartners hebben ons ook toegezegd om die mening op ons feest te komen verdedigen. Het spreekt vanzelf dat wij daarnaast nog tal van andere huidige en vroegere wielervedetten zullen uitnodigen, maar die namen maken we dan wel ten gepasten tijde bekend. (*)

Referentie
Ronny De Schepper, Wereldbeker wielrennen: zegen of vloek? De Rode Vaan nr.36 van 1988

(*) Helaas kon ik verder niemand meer overtuigen van te komen, behalve – naar ik meen – de organisator uit Hamme, die ik destijds nog aan het woord heb gelaten. Integendeel, Herman Vanspringel en Briek Schotte zijn er uiteindelijk ook niet door gekomen. Enkel “ouwe getrouwen” Herman Schueremans en José De Cauwer waren er als publiekstrekkers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.