Morgen zal het precies zestig jaar geleden zijn dat de Wereldtentoonstelling in Brussel werd afgesloten met een optreden van Bill Haley and his Comets, dat rechtstreeks werd uitgezonden op televisie. Ik weet dit nog heel goed, aangezien dit bij de allereerste televisiebeelden die ik me herinner behoort (*). Ongetwijfeld had het er ook mee te maken dat ik die avond mijn zevende verjaardag vierde en wat later mocht opblijven. Er was ook familie op bezoek, herinner ik me, waarbij alleszins mijn tante Nelly en nonkel Roger, die mijn nichtje Jenny bij hadden, die eveneens die dag jarig was. Zij werd vier jaar. Zij zal het zich wellicht dan ook niet meer herinneren. Guy Mortier nog wel. Die zegt er het volgende over: “Het fameuze optreden van Bill Haley op de Wereldtentoonstelling staat helemaal buiten de muzikale evolutie in België. Trouwens, dat bewijst ook dat ze er niet veel van snapten, want wat is Bill Haley in godsnaam? Een datum en een plaat die veel verkocht heeft, maar muzikaal helemaal ernààst.”

Bill Haley (echte naam William John Clifton Haley) werd geboren in Highland Park (Michigan) en werd als kind thuis omringd met muziek: zijn vader speelde banjo en zijn moeder speelde piano. In 1938 begon hij met optredentjes geven. Toen zong hij en speelde daar gitaar bij.
Op 22-jarige leeftijd trouwde hij met Dorothy Crowe. Op 12 april 1954 nam Bill Haley met zijn band The Comets in New York het nummer Rock around the clock op (en tegelijk ook reeds Shake, rattle and roll). Dit wordt over het algemeen door het grote publiek aanvaard als het begin van de hele rock’n’roll-geschiedenis, al zijn kenners het daarmee absoluut niet eens (**). Ook Wikipedia gaat hier in de fout: “Mede door de (dans)film Rock around the Clock uit 1956, waarin Haleys nummer was opgenomen, verspreidde de rock-‘n-roll zich snel over de wereld,” staat er, maar het moet natuurlijk zijn: door de film Blackboard Jungle, waarin het nummer symbool staat voor de rebelse jongeren, die de jazzplaten van de “progressieve” leraar (gespeeld door Glenn Ford) door de klas keilen. Nadien is er inderdaad een zeer brave dansfilm opgenomen met als titel Rock around the clock, maar de impact daarvan was veel kleiner, ook al waren er, net zoals bij de optredens van Bill Haley en zijn band, soms toch nog gewelddadigheden.
Bill Haley maakte al sedert 1951 country-platen (meer bepaald zogenaamde western swing) met zijn groep The Comets (b.v.”Jukebox Cannonball”, wat eigenlijk de country-klassieker “Wabash Cannonball” is). In 1953 haalde hij reeds de hitparade met “Crazy man crazy”, maar het was vooral in 1954 toen hij met zijn versie van Joe Turners “Shake rattle and roll” doorbrak dat hij geschiedenis zou maken. In 1955 volgde dan “Rock around the clock”, één der meest verkochte platen aller tijden. Men kan hierin de country-invloed goed horen, want de strofen zijn bijna letterlijke kopieën van het tien jaar oudere “Move it on over” van Hank Williams. Ook uiterlijk kan men in de film “Rock around the clock” zien dat The Comets eigenlijk thuis horen in de Grand Ole Opry-traditie. Maar met échte rock’n’roll had Bill Haley nauwelijks iets te maken. Al heel snel werd Elvis Presley de “King of Rock’n’Roll” of Jan De Smet van De Nieuwe Snaar dat nu graag heeft of niet.
Bill Haley had een alcoholverslaving (Jan Theys die hem ontmoette – misschien wel in 1958 – heeft het in zijn boek over “het zwijn“) en overleed in 1981 aan een hersentumor. Ook fanatieke rockers kijken maar minnetjes tegen deze “boerenkinkel” aan. De ene schrijver noemt het een « stom toeval dat Bill aan de wieg van de geboorte van de rock & roll stond » en weer een ander deelt hem netjes in bij de pseudo-rock-zangers als Avalon, Vee, Rydell, Fabian etc. Nog grover wordt het als men hem verwerpt omdat hij zijn uiterlijk en zijn leeftijd (***) niet mee had om een rock-idool te worden. In de praktijk zijn Bill Haley en zijn Comets er muzikaal toch wel gekomen en dat is ook het enige waar zij naar gestreefd hebben. Elk nummer moest voor Bill een goed dansritme hebben, dat was alles. Bill is eigenlijk een anti-idool, geen glitterster of iets dergelijks.
Toch dient gezegd dat Bill Haley tot die categorie van blanken behoorden, die wel wisten vanwaar de rock’n’roll écht afkomstig was en die dan ook hun best deden om de zwarte grondleggers toch iets te geven van wat hen toekwam. Zo hielp Bill Haley in 1966 hielp de carrière van Big Joe Turner (de componist van “Shake, rattle and roll”) weer op te frissen door hem zijn band The Comets voor een reeks opnames beschikbaar te stellen.
Van Rock around the clock wordt altijd beweerd dat het de derde best verkochte plaat aller tijden is (na “White christmas” van Bing Crosby en het veel recentere “England’s rose”, Elton Johns aanpassing van zijn eigen “Candle in the wind” voor de dood van Diana Spencer).

Ronny De Schepper

(*) Het allereerste televisiebeeld dat me is bijgebleven is dat van een kleine jongen op een reusachtige schildpad. Een echte, geen trukage. Ik vermoed dat het uit een soort van Robinson Crusoe-achtige film kwam die zich afspeelde op een eiland in de Stille Zuidzee. Ik denk b.v. aan “The Swiss Family Robinson”, maar dan uiteraard niet de bekende kleurenfilm uit 1960. Op de Internet Movie Database zie ik dat er in 1940 reeds een film werd gedraaid en dan zou dat jongetje best wel eens Freddie Bartholomew kunnen geweest zijn. Maar goed, nog belangrijker is dat dit niet op onze televisie, maar die van onze buren, die wellicht het eerste toestel hadden in onze wijk. Ze hadden het dan ook achteraan op hun “koertje”, zoals wij dat noemden (een geplaveid gedeelte van de tuin), opgesteld en de hele buurt (waaronder dus ook mijn ouders en ik) mocht komen kijken.
(**) Wikipedia merkt wel op dat in augustus 1955 Bill Haley met “Rock around the clock” al te gast was in de Ed Sullivan Show, waardoor dit meestal wordt beschouwd als het eerste rock’n’roll-nummer op de nationale televisie.
(***) Niet te verwonderen dat hij knoeide met zijn geboortejaar. In De Rode Vaan waarin deze twee artikeltjes verschenen, waarop ik mij grotendeels heb gebaseerd, was hij blijkbaar nog niet gestorven (al zou dat niet lang meer duren) en gaf ik als geboortejaar 1927 op. Later zou blijken dat hij eigenlijk van 1925 was.

2 gedachtes over “Bill Haley sluit Expo 58 af

    1. Beste Johan, op 19 oktober 1958 vierde ik mijn zevende verjaardag. Ik was daar toen dus nog niet zo erg mee bezig :-)
      Akkoord, ik weet ook wel dat ik het later had kunnen opzoeken, maar ik heb dat nooit gedaan.
      Maar misschien iemand anders wel?

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.