Op 15 september is Clara Haesaert overleden. Ze was in 1984 adjunct-adviseur bij de dienst openbaar bibliotheekwerken van het ministerie van Nederlandse Cultuur, maar toen ik haar opbelde voor een gesprekje over de jeugdboekenweek, stelde ze voor om haar uitsluitend als voorzitter van de werkgroep jeugdliteratuur van de Vereniging voor Vlaamse Letterkundigen (V.V.L.) te introduceren, aangezien het ministerie helaas (bijna) niets met de Jeugdboekenweek heeft te maken (een paar luttele centen als subsidie van de dienst letteren niet te na gesproken). En zoals je ziet : wij houden onze beloften. En wij stellen ook de vragen die men van ons verwacht dat we ze stellen…

– Zoals : wanneer en hoe is die Jeugdboekenweek nu eigenlijk tot stand gekomen ?
Clara Haesaert:
Wel, dat is gebeurd op initiatief van die werkgroep jeugdliteratuur, maar toen, dat wil zeggen in 1972, was de voorzitter nog Hendrik Jespers. Oorspronkelijk bleef dat beperkt tot Hasselt, maar het is steeds zijn bedoeling geweest in iedere provincie een Jeugdboekenweek te organiseren. Dat is dan uiteindelijk zo geëvolueerd dat er nu één bestendig comité is dat samen met de afgevaardigden van de verschillende steden en gemeenten een plan opstelt. Reeds van in februari wordt er vergaderd en een thema bepaald en dan kijkt iedereen ter plaatse na welke de mogelijkheden zijn en welke mensen wensen mee te werken.
— Het thema voor dit jaar is « de wereld in je huis ». Dat vergt toch enige verklaring, niet ?
C.H.
: Dat betekent dat men via de jeugdliteratuur wil bereiken dat de kinderen stilaan over de grenzen kijken en weten wat er in de wereld gebeurt. Dat willen wij doen met boeken die zowel ontspanning als informatie, vorming of studie beogen. Al die boeken worden dan in verschillende centra via keuzelijsten aan het publiek voorgesteld. De Jeugdboekenweek werkt immers niet rechtstreeks met kinderen, maar reikt middelen aan voor al diegenen die een gans jaar met kinderen bezig zijn en hen tot lezen moeten aanzetten. De samenwerking, of beter nog : wisselwerking, van die verschillende sectoren is trouwens één van mijn stokpaardjes. Vandaar dat auteurs naar scholen toe gaan, dat er in Culturele Centra tentoonstellingen zijn van boeken die op de themalijsten voorkomen of die informatie geven over jeugdliteratuur enzovoort. Enfin, je hebt óók het volledige programma, hé ?
— Inderdaad en een keuze daaruit kan men binnenin dit nummer vinden, maar als je dat dan overloopt, dan stelt men toch vast dat het thema op de diverse plaatsen zeer uiteenlopend wordt geïnterpreteerd…
C.H. :
Ja, maar dat is ook normaal ! Het is zo dat de mensen met hun voorstellen bij mij komen, maar dat ikzelf niets opleg. Nu al kan ik je b.v. verklappen dat Schoten, Halle en Bilzen reeds hun aanvraag hebben ingediend om er volgend jaar ook bij te horen. Wel, dan zeg ik : doe maar, bespreek ter plaatse wat jullie kunnen doen en als dat min of meer binnen het kader past is iedereen volledig vrij. Vandaar die ontzettende diversiteit, wat ik wel zeer goed vind.
— Hoera en hoezee dus, maar wat vertalingen van jeugdboeken uit het Nederlands naar een andere taal betreft, daarover bent u niet zo enthousiast. Er zijn er namelijk nog geen… Nu bent u nochtans zelf lid van een stichting die…
C.H. (haast zich):
Ja, maar die stichting (Diapason, red.) is nog maar pas opgericht en dan heb ik toch al één resultaat en dat is dat er wellicht een boek in het Pools zal worden vertaald. Die « wellicht » is de reden dat de naam van het boek nog niet mag worden gepubliceerd (maar we wéten het wel; ons rekeningnummer vindt u op p. 31), want zo’n vertaling dat is iets van lange adem. Kijk maar naar die Amerikaanse vertaling van de toneelstukken van Claus waarover men nu zo druk doet in de pers, die eerste contacten werden daarvoor gelegd in 1980 ! Maar eens zoiets op dreef komt, dan heeft men waarschijnlijk ook ieder jaar resultaten. Tot nu toe wordt er echter inderdaad weinig vertaald en niet alleen jeugdliteratuur… En dat komt omdat de Stiching voor Vertaling in Nederland wel iets beter werkt voor Nederlanders dan voor Vlamingen. Dat ligt misschien voor de hand, maar ’t is wel spijtig.
— Op zo’n pessimistische toon kunnen we toch niet eindigen, nietwaar ?
C.H. :
Zeker niet, want met de Jeugdboekenweek gaat het uitstekend. Zo goed zelfs dat vooral voor de pedagogische dagen wij mensen moeten weigeren omdat de zalen te klein zijn. Echt waar !
En dat succes wordt je door ons gegund. Ook echt waar !

Referentie
Jan Draad, Clara Haesaert aan het lijntje, De Rode Vaan nr.47 van 1984

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.