Op vrijdag 12 en zaterdag 13 september 2008 kon men terecht in Kinepolis voor de vertoning van “Aan de oevers van de Leie”, een feuilleton dat de Deinzese filmmaker, regisseur en acteur Peter De Kemel destijds draaide voor de gewestelijke televisiezender AVS en dat men dan dus uitzonderlijk als langspeelfilm kon gaan bekijken.

Een deel van de plot speelt zich af in Parijs (de Leie heeft blijkbaar vertakkingen tot in de Seine), maar dat hoeft niemand af te schrikken want de buitenscènes daarvoor werden gedraaid hier in het Prinsenhof en voor binnen werd het restaurant House of Elliott in de Jan Breydelstraat gebruikt. “Aan de oevers van de Leie” is eigenlijk een soort van vervolg op De Kemels eerste serie, “Ten huize Goetgebuer”, die geregeld op AVS wordt heruitgezonden. Beide films liggen volgens De Kemel in het verlengde van de Cyriel Buysse-traditie. “Toen ik in 2006 naar aanleiding van het 75-jarige overlijden van de romanschrijver Cyriel Buysse, toevallig of niet een Nevelenaar, zijn novelle Lente bewerkte tot de langspeelfilm Ten huize Goetgebuer heb ik nooit durven dromen dat tien jaar later tante Cordula in de Leiestreek als het ware cultureel erfgoed zou worden,” vertelt De Kemel aan Het Nieuwsblad van 13 juli 2017. Persoonlijk denk ik echter dat de verrukkelijke Sanne Van der Aa (*) meer tot de verbeelding van de toeschouwers sprak dan die fameuze tante Cordula (Arlette Dujardin). De trilogie werd overigens afgesloten met “Wafelijzers en schietgeweren”.
Na de drie films over de familie Goetgebuer, kwam er in 2011 een nieuwe komische langspeelfilm van Peter De Kemel: ‘Moatje’. Astaire Dierickx, een bruggepensioneerde die sinds de dood van zijn vrouw van het leven geniet, voelt zich de koning te rijk tot een hardnekkige verkoudheid hem parten speelt en zijn huisdokter in zijn hoestbuien reden genoeg ziet om hem ter observatie naar het ziekenhuis te sturen. Voor Astaire gaat er een onbekende wereld open. Hij maakt er enerzijds kennis met zijn kamergenoot Wim en de grand chef van het ziekenhuis, Soeur Alegonde. Anderzijds weet de 16-jarige leerlingverpleegster Els zijn sympathie te winnen en doet Inne Van Uffelen, de arts bij wie hij in behandeling is, hem dagdromen. Astaire beseft dat de uitslag van zijn observatie hem geen goed nieuws zal brengen en geniet dan ook met volle teugen van zijn nieuwe vriendinnen en de tijd die hem nog rest.
In 2014 wordt deze film gevolgd door ‘Pasen’. Wanneer antichrist Frans Martens voelt dat zijn dagen geteld zijn, stuurt hij zijn dochter Virginie bij pastoor Moens met de vraag of deze hem de laatste sacramenten wil toedienen. De oerconservatieve Moens weigert, maar moet onder druk van zijn kerkelijke overste toch ingaan op het verzoek van de man, dit terwijl Moens vindt dat de man door God niet genoeg kan worden gestraft voor zijn levenswijze. Wanneer Frans Martens enkele dagen later sterft, weigert Moens hem te begraven, ook al omdat zijn dochter niet over het geld beschikt om de begrafenisdienst te betalen. De onderpastoor, Lucas Vanoverschelde, vindt echter dat Virginie niet gestraft moet worden voor de levenswijze van haar vader en hij geeft haar de centen die nodig zijn om haar vader te laten begraven. De jonge naïeve onderpastoor Vanoverschelde beseft niet dat zijn handeling zijn leven voorgoed zal veranderen. De hoofdrollen in deze film worden vertolkt door Nick Hollevoet en Tine Deroeck. Marc Thys, Georges Verhaeghe, Marianne De Wulf, Lydie Lambert, Rita Van Caneghem, Albert Hillaert, Wendy Arickx en tal van andere geven gestalte aan de kleurrijke bijrollen. Een belangrijk stuk van de film werd gedraaid in de pastorij van Bachte-Maria-Leerne, maar ook in het Museum Dr.Guislain in Gent, het Museum Jan Broeckaert in Wetteren, in diverse kerken en op schilderachtige locaties in Mullem, Deurle en Ooidonk.
Na ‘Pasen’ was het een tijdlang stil rond Peter De Kemel. Maar vanaf 21 september 2017 stonden De Kemel en zijn productiehuis DK Entertainment opnieuw volop in de aandacht met de nieuwe film ’t Zit hem in een kleinigheid.
“Het wordt een volkse komedie die draait rond twee koppels met totaal verschillende levensopvattingen die op een grappige manier met elkaar in contact komen. Ruth Van Dorpe, een actrice uit Beveren-Leie maar geboren in Olsene, en ikzelf spelen samen met de Deinse bellenman Nick Hollevoet en Carine Stevens de hoofdrollen,” aldus Peter De Kemel in Het Nieuwsblad. Het resultaat heb ik echter nooit gezien en deze productie wordt merkwaardig genoeg ook niet vermeld op de website van DK Entertainment.

Knipsel

Zelf heb ik De Kemel eens geïnterviewd voor Het Laatste Nieuws in het begin van het jaar 2000 toen het Echt Gents Theater werd opgericht…
Hiervan maakte onder andere ook Yvonne Delcour, de weduwe van Romain Deconinck, deel uit, die daarmee aan haar eerste stuk toe was sedert het overlijden van haar man. Zij heeft altijd geweigerd in de nieuwe Minard te spelen en ze wilde dat ook niet doen in de Gentse Feesten 2001, al was leider Peter De Kemel (°Deinze, 1966) erin geslaagd de tempel van het volkstheater te claimen met “’t Loopt in ’t honderd”.
Delcour is wel vol lof over hem, als schrijver, maar ook als regisseur. “Hij heeft een bijzonder gevoel voor timing en intonatie. En net als Romain introduceert hij ook oude Gentse woorden in zijn stukken. En hij is nog tamelijk jong. En dat is wat het volkstheater vooral nodig heeft: jonge mensen die een aangepaste versie brengen van het genre. Je moet niet proberen om Romain gewoon te imiteren, dat kan toch niet. De tijden zijn immers te zeer veranderd. Als men nu een beetje te hard lacht op café, wordt men daarop al aangekeken! Maar het moet wel volks blijven met mensen van vlees en bloed, met hun eigenschappen en gebreken.”
Peter De Kemel heeft het met hun eerste productie “Mijn Marie is partie” helemaal volgens het boekje gedaan. Eenheid van plaats, tijd en handeling en ook de klassieke vijf bedrijven met een pauze na het derde bedrijf. Maar dààr is hij in de fout gegaan. De climax of peripetie ligt bij hem niet in het derde maar in het vierde bedrijf en daardoor moet hij zijn intrige ook veel te vlug afhaspelen, zodanig dat het stuk toneelmatig na de pauze totaal op zijn gat valt.
Over de inhoud wil ik het natuurlijk niet hebben. Zoals gewoonlijk gaat het over seks, seks en nog eens seks, maar op het einde vraagt Marie aan haar Marcel: “En? Heb je ‘het’ gedaan met Rietje?” En wat denk je? Nee, natuurlijk. Waarop hij aan haar de vraag stelt of ze dan iets met Kees heeft gehad. Al evenmin, uiteraard. Het enige verschil met vroeger is dat ik me nu afvroeg of de zo overduidelijke “leugen” in hun beider antwoord ook door het publiek niet als dusdanig wordt geaccepteerd. Omdat Jan met de Pet en Marie met de Schort in het werkelijke leven ook bij hoog en bij laag zullen beweren dat er niets is gebeurd. Maar toch willen ze die leugen op het toneel als waarheid bevestigd zien. Dat is natuurlijk allemaal wel heel dubbelgelaagd natuurlijk, maar toch denk ik dat het zo is. Al zal De Kemel daarover wellicht niet zo hebben liggen “sjieken”…
Het EGT hoopt vijf voorstellingen per jaar te brengen: in oktober, in december, februari, april en tijdens de Gentse Feesten, voor drie daarvan zal De Kemel zelf instaan. Voor de continuïteit van de werking hoopt hij hoe dan ook wel op een eigen zaal.
Anderzijds ziet De Kemel, die door politieke strubbelingen uit Deinze is weggetrokken waar hij tot 250 voorstellingen per jaar bracht en wiens “Gekke Bompa’s” in totaal reeds 1.400 keer is opgevoerd, wel allerlei problemen als de Minard terug aan het volkstheater wordt toegewezen. Zelfs indien de gezelschappen van Lajoie, Verbeke en hemzelf alle hens aan dek roepen dan komt men nog maar tot een vijftiental producties per jaar. “En zelfs als die veel succes zouden hebben, dan is dat nog veel te weinig om de schouwburg een heel jaar draaiende te houden,” aldus De Kemel. Maar zover is het dus nooit gekomen…

(*) Zij speelde wel enkel in “Aan de oevers van de Leie” (zie bovenstaande foto). In “Ten Huize Goetgebuer” werd haar rol vertolkt door Daphné De Volder en in “Wolfijzers en schietgeweren” door Relinde De Graaff.

P.S. De films van Peter De Kemel hebben nog steeds geen plaatsje gevonden op de Internet Movie Database. Kan iemand zich hierover niet dringend ontfermen a.u.b.?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.