Vandaag is het veertig jaar geleden dat Broebelke, zowat de bekendste jeugdclub uit Temse, met een fuif definitief de deuren sloot. Ondanks het feit dat bovenstaande foto het omgekeerde suggereert, was ik daar niet bij.

Dat had te maken met het feit dat ik op dat moment in Ledeberg woonde, maar ook omdat ik de jeugdclub in 1973 al had verlaten om over te stappen naar De Veldstraat. Mijn eigen verhouding tot Broebelke was trouwens altijd al problematisch geweest (ik herinner me zo voor de vuist weg drie conflicten, waarvoor ik me achteraf wel een beetje schaam), wat vooral te maken had met mijn “wilde haren”, want zonder nu echt een Rebel met hoofdletter te zijn geweest, was ik toch wel een beetje te wild voor een rustig Scheldedorp als Temse. Maar ik had in Broebelke ook mijn eerste vrouw leren kennen en zij was er wel heel actief geweest, dus eigenlijk hadden we best wel aanwezig kunnen zijn op die afscheidsfuif. Maar ik denk dat we er gewoon niets van af wisten. Ledeberg, dat is het andere eind van de wereld, van de brug van Temse af gezien…
Jeugdclub Broebelke werd in 1969 gesticht op initiatief van onderpastoor Guido van Poeck door Carlos Van Der Herten, Torre Smet, Patrick Buytaert, wijlen Freddy Van Duysse, Isidoor Behiels, Ronald Vercauteren, wijlen Willy Muyldermans en Jos Temmerman en zijn lief. “Ook Cupido deed immers zijn werk, want tientallen koppels leerden hier elkaar kennen, waarbij het misschien wel een unicum in ons tijdsbeeld is dat de meeste koppels nog steeds bij elkaar zijn,” schrijft Erik Westerlinck, maar ondergetekende is hierop uiteraard alweer een uitzondering. De jeugdclub, die gelegen was in de straat waar ik woonde, heette eerst Popsize of zoiets, maar door de pastoor werden wij verplicht die naam te veranderen (omdat daar teveel seks & drugs & rock’n’roll aan kleefde) in het onnozele ’t Broebelke.
Toch ben ik er actief geweest in de zogenaamde “socio-culturele werkgroep”. Zo organiseerde ik op zaterdag 20 januari 1973 een voorstelling van de Werkgroep Voordracht en Toneel uit Gentbrugge. Onder leiding van medestudent Lucien Bollaert brachten zij van Tone Brulin “Vertikaal”. Eigenlijk was dit een productie van jeugdclub Esmoreit, waarin ook Luc Carnier, Alain De Smet en Rudy Moeraert actief waren in die tijd, maar ik geloof niet dat zij bij deze voorstelling betrokken waren.
Zelf was ik in die tijd ook in de ban van “experimenteel theater”. Lees maar even “Interludium”, dat ik heb geschreven met jeugdclub Broebelke in het achterhoofd. Het is in het Engels omdat ik het later heb vertaald om als “interludium, a game for parties” te laten dienen in mijn rock-opera “The cat”.
Daarnaast had ik trouwens ook nog een rock-ballet geschreven op muziek van Led Zeppelin, Yes en Deep Purple maar wel met veel rode vlaggen. Tegelijk had ik toch nog altijd een ongezonde belangstelling voor dingen als “Jesus Christ Superstar”, waarvoor ikzelf een regie ontwierp en er dan wel “Presence of the Lord” van Blind Faith aan toevoegde, wat ik zelfs in de brievenbus van de pastoor ging deponeren. Gelukkig werd ik hiervan genezen toen de onderpastoor (een andere dan hogergenoemde) achter mijn lief bleek te zitten .
Ook met ‘t Broebelke zelf komt het rond die tijd tot een breuk: het grootste gedeelte van de “socio-culturele werkgroep” (o.a. Frank Vanderherten, Marc Boel en ikzelf; Patrick Michiels doet niet mee) scheurt zich af en vormt samen met een scheurgroep van de KSA (o.a. Willy Baecke, Ivo De Beer, Luc Boel) Jongerengroep De Veldstraat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.