Op 29 augustus 1533 werd de laatste koning der Inca’s, Atahualpa, in gevangenschap vermoord. De grote hoeveelheid goud die aan de Spanjaarden werd aangeboden werd door de Spanjaarden wel geaccepteerd, maar Atahualpa kreeg hier zijn vrijheid niet door terug (een andere versie is dat de karavaan de Spanjaarden nooit heeft bereikt en dat de schat nog altijd ergens in de Andes ligt). Met de dood van Atahualpa verdween het rijk van de Inca’s.

Toen Francisco Pizarro (1476-1541) in 1522 hoorde over de successen van Hernán Cortés en verhalen over gebieden langs de oostkust van wat we nu kennen als Zuid-Amerika, stelde hij een gezelschap samen om nieuwe gebieden in het zuiden te ontdekken. Met 114 man kwam hij in 1524 niet verder dan Punta Quemada in het huidige Colombia, maar in 1531 vertrok Pizarro met een nieuwe expeditie uit Panama met drie schepen, bemand door iets meer dan 200 man.
Gebruikmakend van de verzwakking van het Incarijk door de door de veroveraars meegebrachte pokken en de daarmee samenhangende burgeroorlog tussen de broers Atahualpa en Huáscar, wist hij tot in het hart van het Incarijk door te dringen. In Cajamarca ontdekte hij dat hij zich in een gevaarlijke positie had begeven. Op 16 november 1532 noopte de numerieke overmacht van zijn tegenstanders hem ertoe de (mogelijk daardoor te onvoorzichtige) slecht verdedigde Incakeizer Atahualpa gevangen te nemen tijdens een vreedzaam en imponerend bedoelde ontmoeting, met het voorwendsel dat de keizer het christendom had beledigd door een bijbel op de grond te gooien (maar voor Atahualpa was een boek een betekenisloos object). De Incakeizer was nu gegijzeld en dat bleek een groot militair voordeel. Het Incaleger van duizenden soldaten was nu zonder centrale leiding. Geen van de Incageneraals had voldoende overwicht om de verdediging van het totale grondgebied rond zich te organiseren. Het Incaleger, verzwakt door de gevolgen van de pokkenepidemie, werd systematisch en meedogenloos door de 200 met vuurwapens bewapende en zich op paarden verplaatsende Spanjaarden verslagen.
Atahualpa probeerde zich vrij te kopen door een grote schat aan goud, zilver en edelstenen aan te bieden. Via geheime contacten met de buitenwereld gaf hij echter de opdracht aan hem trouw gebleven soldaten om zijn halfbroer uit de weg te laten ruimen, wat ook geschiedde, en hij poogde ook hen te bewegen om hem te komen bevrijden. De Spanjaarden gingen op zijn verzoek tot vrijlating niet in en kwamen erachter dat hij in het geheim een moordopdracht had gegeven en tegen hen samenspande. Er werd een formeel proces gehouden en Atahualpa werd ter dood veroordeeld op beschuldiging van de moord op zijn halfbroer en het verzet tegen de Spanjaarden. In het voorjaar van 1533 zou hij op de brandstapel ter dood worden gebracht, maar dit is op het laatste moment omgezet in de dood aan de wurgpaal. Voorwaarde hiervoor was dat hij zich zou bekeren tot het Christendom, hetgeen hij ook deed. Atahualpa was op het moment van zijn dood wellicht net de dertig gepasseerd. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.