Het is al vijf jaar geleden dat David Garrick, de Britse zanger uit de sixties, is gestorven. Ik weet dat mijn geheugen mij meer en meer in de steek laat, maar ik kan me toch niet herinneren dat ik dit destijds heb weten aankondigen in de media…

David Garrick werd in 1946 als Philip Core geboren in Liverpool. Als tiener raakte hij erg geïnteresseerd in opera. Hij werd ontdekt in het kerkkoor van Liverpool en kreeg vervolgens een beurs om tot operazanger te worden opgeleid in Milaan. Na twee jaar besloot Core niet verder te gaan als operazanger en keerde terug naar Liverpool. Daar hield hij zich veel op in de Cavern Club en kreeg interesse in de destijds populaire beatmuziek, hoewel zijn liefde bij de opera bleef. Een geïmproviseerd optreden in de Cavern Club, waarbij hij een stuk uit I Pagliacci zong, leverde hem in Liverpool de bijnaam The opera singer (de operazanger) op. Later werd hij benaderd door Robert Wace die manager van The Kinks was. Hij vond dat Core het uiterlijk van een popzanger had en nodigde hem uit om in Londen een singletje te komen opnemen. Als artiestennaam werd David Garrick gekozen, naar de gelijknamige toneelspeler uit de 18e eeuw.
In april 1965 kwam zijn eerste single Go uit. Het nummer bleef echter onbekend bij het grote publiek, alsook de opvolger One little smile. Garricks managers hadden een Beau Brummell-achtig dandy imago voor hem gecreëerd en vonden dat daar het nummer Lady Jane van The Rolling Stones bij paste. Garricks versie van dat nummer betekende zijn grote doorbraak. In de UK Singles Chart haalde het nummer de top 30, maar in Nederland was het veel succesvoller. In de Nederlandse Top 40 haalde hij er de vijfde plaats mee. Als opvolger werd een nummer gekozen, dat een klein hitje was in de Verenigde Staten: Dear Mrs. Applebee van Flip Cartridge. David Garrick scoorde met dit vrijwel onbekende nummer echter de grootste hit uit zijn carrière. Hoewel het in zijn eigen land het niet veel beter deed dan Lady Jane, werd het nummer in Nederland, Vlaanderen en West-Duitsland een enorme hit. In dat laatste land kwam het zelf op de eerste plaats in de top 40, niet in het minst omdat het een voorbeeld was van de schoonmoeder-liedjes, waaraan ik een apart artikel heb gewijd. Bij de optredens die hij naar aanleiding van zijn succes gaf, werd hij onder andere bijgestaan door The Iveys, die een paar jaar later onder de naam Badfinger een bekende band zouden worden.
Het succes van Dear Mrs. Applebee kon Garrick nadien niet meer evenaren. Er volgde desondanks nog een hele serie singles en albums, maar die waren voornamelijk hier bij ons in de lage landen succesvol en niet in zijn vaderland. Zijn bekendste nummers uit die periode waren A certain misunderstanding uit 1967 en Unchained melody uit 1968, aldus Wikipedia, al ben ik het daarmee niet eens I’ve found a love (geschreven door Cat Stevens), Rainbow en Don’t go out into the rain waren grotere hits, maar het is waar dat ik in die tijd een elpee van hem heb gekocht op het Marble Arch-label en daarop stonden nogal wat nummers in de trant van Unchained melody. Vaak ook soul-nummers zoals I’ve been loving you too long of What becomes of the broken hearted, die Garrick een eigen karakter meegeeft. Met zijn “klassieke” opleiding slaagt hij er niet in ze als echte soul-nummers te laten klinken, maar ze krijgen wel een heel melancholisch cachet mee, zeker als het nummers als A groovy kind of love (van Carroll Bayer-Sager) of So much love (van Goffin & King) betreft. Wat er van die elpee geworden is, kan ik me niet meer herinneren, maar enkele jaren heb ik mij in de reeks Diamond Collection een The very best of-CD aangeschaft, waarop alle genoemde nummers voorkomen en daarnaast ook nog voorbeelden van zijn “klassieke” repertoire (Ave Maria van Gounod, Only a rose van Friml en Somewhere van Leonard Bernstein), maar persoonlijk hou ik daar het minste van (*). Geef mij dan maar liever een échte tenor als Placido Domingo of Franco Corelli. Of anders, om het over een totaal andere boeg te gooien, iemand als P.J.Proby. David Garrick heeft alleszins niet die pathetische “snik in de stem” als twee laatst genoemde zangers.
Toen ook hier het succes verkleinde, nam hij in 1970 speciaal voor de Duitse markt het nummer Rüdesheim liegt nicht an die Themse op, maar zonder succes. Na nog een tijdje in het Engelse cabaretcircuit te hebben getoerd met een aanbod van verschillende stijlen muziek zette hij ten slotte een punt achter zijn muzikale carrière om eerst naar Zuid-Afrika en dan naar Egypte te verhuizen.
Eind jaren 80 pikte Garrick de draad weer op als zanger in het oldiescircuit en in de jaren 90 verschenen enkele nieuwe albums met zowel oude als nieuwe nummers (voornamelijk covers). Daarnaast verscheen in 1999 het album Apassionata: een eerbetoon aan zijn idool Mario Lanza, waarop hij zijn talent als tenor tentoonspreidt. Ik heb deze CD nooit gehoord, want ik heb daar zo wel een beetje mijn twijfels over. Alhoewel ik mij enkel mag baseren op een kort optreden op de Duitse televisie, heb ik immers de neiging Eddy De Saedeleer bij te treden als die op 23 augustus 2014 schreef: “In zijn ‘oldiescircuit’ dagen trad hij ooit op in Aalst tijdens een Bebopalula concert, samen met een trits andere bands waaronder de toenmalige Equals, Tremeloes enz… Ik was er zelf niet bij, vanwege met de kinderen naar een lentefeest, en hoorde nadien vertellen dat Garrick zijn stem helemaal verdwenen was en dat hij over kwam als een oude wat pathetische zanger. Toch had ik het graag gezien.”

Ronny De Schepper & Wikipedia

(*) Een ander voorbeeld blijkt The gentle people te zijn, dat ik eerst over het hoofd had gezien omdat het zogezegd een “eigen compositie” was. In werkelijkheid betreft het hier de traditional Greensleeves en door daar een nogal stroperige eigen tekst op te kleven, heeft Garrick zich van een zakcentje verzekerd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.