Het is vandaag precies honderd jaar geleden dat de Nederlandse schrijver Cornelis Buddingh’ werd geboren. Buddingh’s roepnaam was Kees, geschreven met een K. Buddingh’ maakte zelf altijd een onderscheid tussen de persoonsnaam Cornelis (Kees) Buddingh’ en de auteursnaam C. Buddingh’. Op zijn eigen sarcastische wijze zei hij hierover: “Een heleboel mensen kunnen, vreemd genoeg, niet tegen initialen in schrijversnamen (*). Dat je als C. Buddingh’ publiceert nemen ze – bewust of onbewust – ergens niet: die ‘C’ moet en zal een naam worden. En zo prijk je – zonder dat je het zelf wilt – op de meest uiteenlopende plaatsen als ‘Cees’, een voornaam die ik zelf wel als laatste zou uitkiezen.”

(*) Ik ben er zo eentje! Uit één van mijn vroegere beroepen heb ik overigens nog de belangstelling geërfd voor wat er als “cursieve lectuur„ voor middelbare scholieren op de markt verschijnt en zo was er « Het bruine monster, verhalen over sport » van Cees Buddingh’ (De Nederlandsche Boekhandel). Na het eerste kortverhaal reeds (« Daar ga je, Deibel! ») was ik er helemaal weg van. Dit boekje, hoegenaamd niet duur, is een aanrader (1) voor leraars Nederlands, (2) voor middelbare scholieren, (3) voor voetbalfans en (4) voor literatuurfans tout court. Het doet werkelijk deugd aan het hart nog eens zo’n goed geschreven werkje op de kop te kunnen tikken.
« Daar ga je, Deibel! » gaat over een jonge wondervoetballer met evenwel een verschrikkelijk slecht karakter. Tegelijk helpt hij zo zijn ploeg aan de kampioenstitel en in de vernieling, want de sfeer is helemaal verpest. Wanneer hij echter zijn boekje te buiten gaat, treedt de kapitein hardhandig op. Hij gaat voor Deibel staan en met de woorden « Daar ga je, Deibel! » schopt hij de wonderknie aan diggelen, Deibel zal niet meer spelen.
Verder vertaalde Buddingh’ nog Shakespeare, John Galsworthy en Somerset Maugham. Hij had dus ook nog goede smaak. De boeken van Tom Sharpe daarentegen zijn in het Nederlands vertaald door Wiebe Buddingh’, de zoon van de dichter C. Buddingh’. Wiebe Buddingh’ debuteerde in 1978 met de vertaling van “A Clockwork Orange” van Anthony Burgess, die hij samen met zijn vader maakte. Het was uit nood dat hij dit deed omdat zijn vader per ongeluk zijn vertaling met het vuilnis had meegegeven en geen kans meer zag opnieuw aan het vertalen te slaan en daarom zijn zoon vroeg dit te doen. Tenslotte, samen met Eddy Van Vliet stelde C.Buddingh’ de bloemlezing Is dit genoeg: een stuk of wat gedichten samen. Omwille van de samenstelling maakte die bloemlezing veel ophef in de literaire wereld.

Knipsel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.