Een week eerder was Paul McCartney als enige Beatle zonder partner verschenen op de première van “Yellow submarine”, dus werd zijn toenmalige verloofde Jane Asher daarover vijftig jaar geleden aan de tand gevoeld, toen ze te gast was in het televisieprogramma van Simon Dee. (The Beatles Bible)

“I haven’t broken it (our engagement, RDS) off, but it is broken off, finished,” aldus Jane. “I know it sounds corny, but we still see each other and love each other, but it hasn’t worked out. Perhaps we’ll be childhood sweethearts and meet again and get married when we’re about seventy.”
Zelfs hiervoor is het ondertussen al te laat, maar wat niet is, kan misschien nog altijd komen.
Wat Jane er niet bij vertelde, was de manier waarop de verloving werd verbroken (erg gelijkend op het einde van het huwelijk van John Lennon trouwens): toen ze onverwacht naar het huis in Cavendish Avenue ging, waar zij al een tijdje met Paul samenwoonde, trof ze hem daar aan in bed met de Amerikaanse Francie Schwartz. Asher maakte dadelijk rechtsomkeer en vroeg aan haar moeder om haar persoonlijke eigendommen bij Paul te gaan weghalen.
“I think inevitably when I moved to Cavendish Avenue, I realised that she and I weren’t really going to be the thing we’d always thought we might be. Once or twice we talked about getting married, and plans were afoot but I don’t know, something really made me nervous about the whole thing. It just never settled with me, and as that’s very important for me, things must feel comfortable for me,” aldus Paul in het boek “Many Years From Now” van Barry Miles.
Op “Anthology” voegt hij er echter aan toe: “I always feel very wary including Jane in The Beatles’ history. She’s never gone into print about our relationship, whilst everyone on earth has sold their story. So I’d feel weird being the one to kiss and tell. We had a good relationship. Even with touring there were enough occasions to keep a reasonable relationship going. To tell the truth, the women at that time got sidelined. Now it would be seen as very chauvinist of us. Then it was like: ‘We are four miners who go down the pit. You don’t need women down the pit, do you? We won’t have women down the pit.’ A lot of what we, The Beatles, did was very much in an enclosed scene. Other people found it difficult – even John’s wife, Cynthia, found it very difficult – to penetrate the screen that we had around us. As a kind of safety barrier we had a lot of ‘in’ jokes, little signs, references to music; we had a common bond in that and it was very difficult for any ‘outsider’ to penetrate. That possibly wasn’t good for relationships back then.”
In “The Times Guide to the Beatles”, uitgebracht op 12 september 2009, stelt Daniel Finkelstein: “McCartney’s relationship with the actress Jane Asher (*), rather than Lennon’s bed-in with Yoko Ono or McCartney’s marriage to Linda, was the union with the biggest impact on the music of the Beatles. It wasn’t simply that McCartney sang some of his best songs in this period about Asher (We Can Work it Out, I’m Looking Through You, For No One). It was that he moved into her parents’ home.”
Om bij mij in het gevlei te komen helpt het natuurlijk dat hij Yoko Ono “eccentric and difficult” noemt, maar de échte uitleg is als volgt: “At the Asher’s dinner table, he (McCartney dus, RDS) took part in their word games, and arguments settled by recourse to an encyclopaedia. Jane’s doctor father introduced McCartney to high culture. And most important of all, her brother Peter (van Peter and Gordon, RDS) introduced the Beatle to avant-garde artists, collectors and dealers. The singer immersed himself in their world, financing their picture galleries, building a studio to record their poetry, sponsoring their underground magazines. And he sucked in their influences, passing them on to Lennon too.”
Die “hogere cultuur” had McCartney alvast niet van huis meegekregen, alhoewel zijn vader een amateur-jazzmuzikant was. Tijdens onze “magical mystery tour” in 2003 konden we vaststellen dat Paul in een klein rijhuisje woonde in een wijk, waar zelfs nu nog altijd de elektrische leidingen boven de grond liggen.
Ook blogster Anne Hurenkamp spreekt vol lof over Jane Asher. Op de pagina van de Nederlandse Beatles-fanclub bespreekt ze “For No One” en ze eindigt als volgt: “Daar waar John Lennon en George Harrison in hun liedjes veel in de ik-vorm zongen, stapte Paul McCartney als songschrijver geregeld zelf ‘uit het verhaal’ om de rol van de verteller op zich te nemen. Zo ook in For No One. Hoewel het nummer volgens hemzelf autobiografisch was, lukte het Paul wellicht beter om met enige afstand over zijn relatieproblemen te schrijven en te zingen. Pauls relatie met Jane strandde in de zomer van 1968, niet lang nadat ze nog samen verschenen op de bruiloft van Pauls broer. De verschillen tussen de Beatle en de actrice bleken uiteindelijk te groot. (…) John Lennon noemde For No One in 1980 nog één van McCartneys beste composities.”

Ronny De Schepper
(Met dank aan Raymond Thielens)

(*) Hieronder een foto uit de film “Deep End” van Jerzy Skolimovski in 1969. Jane Asher had Paul McCartney overigens leren kennen via producer George Martin. Diens lerares hobo, Margaret Eliot, was immers de moeder van Jane.

06-deep-end

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.