Na de Tweede Wereldoorlog waren in Italië de gemoederen tussen links en rechts allerminst gaan liggen. Integendeel, dat had zelfs zijn weerslag op de Ronde van Frankrijk die in die tijd nog met landenploegen werd betwist.

In 1948 moest ploegleider Alfredo Binda zelfs zes kamers huren voor tien renners, omdat het met vijf linksen en vijf rechtsen onmogelijk was om ze per twee in vijf kamers te krijgen! Dat jaar lijkt Gino Bartali de Tour niet te zullen winnen. De 34-jarige Italiaan botst op een jong Frans talent, Louison Bobet, die na twaalf Touretappes de gele trui stevig in handen heeft. Een ramp, zo luidt het bij de Italiaanse premier Alcide De Gasperi. De moord op de communistische partijleider Palmiro Togliatti eerder op deze dag zorgt immers voor een gespannen politiek klimaat in Italië. Een revolutie hangt in de lucht. Daarom moet Bartali de Tour winnen om de eenheid in het verscheurende land terug te brengen, zo krijgt de renner op de rustdag in Cannes van de premier te horen. Bartali gehoorzaamt. De Italiaan wint drie ritten op rij, neemt de gele trui over van Bobet, wint uiteindelijk de Tour en voorkomt zo een Italiaanse burgeroorlog. Aangezien hij de gelofte had afgelegd zijn fiets aan de paus te “offeren” bij een overwinning, werd hij in audiëntie ontvangen. Hij had echter wel het (niet toevallig) rode frame van zijn Bottecchia-fiets met zwart overschilderd… (Al kan ik op bovenstaande foto onmogelijk afleiden dat er “Bottecchia” op het frame geschilderd staat.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.