Vandaag is het al dertig jaar geleden dat de Gentse krachtpatser (weliswaar geboren in Brugge) John Massis (echte naam Wilfried Morbée) zichzelf van het leven beroofde. Persoonlijk heb ik Massis nooit ontmoet, al heb ik hem wel ooit nog uitgenodigd om op te treden op het Feest van De Rode Vaan in 1979. Maar dat feestje ging niet door…

John Massis bleek als kind al aanleg voor formidabele kracht te hebben. In 1957 trad hij voor het eerst op onder het pseudoniem “Mocules de sterke man”. In 1960 trok hij voor de eerste maar zeker niet de laatste keer een auto met vier passagiers honderd meter verder. Drie jaar later werd hij professioneel circusartiest en toerde tot 1972 met diverse circussen heel Europa rond. In 1963 nam hij voor het eerst de naam “John Massis” aan, gebaseerd op de voornaam van de Amerikaanse bokser John Cosmeyer en krachtpatser John Donk en de Italiaanse filmreeks Maciste. In 1967 haalde hij voor het eerst het Guinness-recordboek door onder meer een tram van vijftien ton met zijn tanden voort te trekken en een trein van zesendertig ton vijftien meter verder te slepen. In 1969 hield hij in Tokio een vliegtuig van 200 paardenkracht op 2100 toeren vast en in 1972 te Grimbergen een vliegtuig van 700 paardenkracht op 1800 toeren.
Massis kapte in 1972 met het circusleven omdat hij te slecht werd betaald. Hij begon een nieuw leven als portier in een Gentse discotheek en als controleur van gasketels. De man bleef tijdens de rest van het decennium solo rondtoeren en wereldwijd formidabele stunts volbrengen.
In 1979 had het feest van De Rode Vaan plaats op 15 en 16 september in een immense tent in de omgeving van het Brusselse Noordstation (de oude helihaven om precies te zijn). Tegelijk werd er gestart met een nieuwe formule: door het feit dat de meeste mensen toch geen twee dagen komen, had men beslist om het programma voor het grootste deel hetzelfde te houden voor de twee dagen. Het deel op zaterdag was dan vooral voor het Franstalige publiek bestemd en op zondag was het dan de beurt aan de Vlamingen. De slechtste dag inderdaad, maar Le Drapeau Rouge trekt nu eenmaal veel meer volk dan De Rode Vaan. Artistiek gezien werd het beslist een voltreffer want in het gemeenschappelijke programma, dus zowel op zaterdag als zondag, zat niemand minder dan Toots Thielemans. Dit vooral op voorstel van Johan Verminnen die op zondag als presentator en animator fungeerde. Johan heeft trouwens met zijn Franstalige collega Paul Louka het programma in elkaar “gebokst”.
Aan deze editie was echter een merkwaardig incident voorafgegaan, waarin dus zoals gezegd John Massis de hoofdrol vertolkte. Johan wilde namelijk ook een “visuele act” in het programma en zijn oog was gevallen op John Massis. Op 1 juni 1979 ontvingen we echter een brief van Jos De Geyter voor de KP-Dender, gericht aan Jaak Withages, verantwoordelijke voor het organisatiecomité van het Persfeest, waarin “het Federaal Comité eenparig en met de meeste klem het optreden van John Massis op ons persfeest verwerpt om volgende redenen:
1° de krachtpatserij van John Massis heeft helemaal niets te maken met enige vorm van cultuur of vermaak en verdient geen plaats naast kunstvolle optredens van verschillende groepen of gekende artiesten
2° dhr.John Massis heeft zich in het verleden meermaals gewaagd aan de zuiverste anticommunistische propaganda en heeft o.m. in de zaak Van Steen-De Jonghe-Willems (gesnapt in Polen voor mensensmokkel) resoluut de kant van deze fanatici gekozen.”

Op 14 juni 1979 volgde dan ook een aangetekend schrijven van Michel Lagasse, toenmalig organisator van het Feest, gericht aan John Massis: “Naar aanleiding van uw optreden op 15 en 16 september 1979 en waarvoor u een contract afsloot met de heer De Schepper, spijt het ons u te moeten meedelen dat uw optreden om technische redenen niet kan doorgaan. Wij zien ons bijgevolg genoodzaakt het afgesloten contract tussen u en de heer De Schepper te verbreken. Wij hopen u een volgende maal te mogen begroeten, daar wij met recht de door u gevestigde records waarderen.”
Uiteindelijk werd Massis vervangen door slangenmens Jack in the Box. John Massis van zijn kant liet het niet aan zijn hart komen en richtte een jaar later de piratenzender “Radio Superstar” op. Hij nam ook een eigen 45-toerenplaatje “John Massis de krachtpatser” (1980) op en in 1987 de single “Zet er je tanden in”, met Willy Sommers. Hij richtte in 1983 ook een politieke partij op: de Positieve Radicalen. Na een reportage over Massis op de Vlaamse tv (BRT) kreeg hij 300 brieven van mensen die lid wilden worden van deze partij. In 1987 wees Massis Mark Depré aan als voorzitter. De voortijdige dood van Massis betekende meteen ook het einde van de partij.
Hij speelde de rol van beul in “De leeuw van Vlaanderen” (1984), een verfilming door Hugo Claus van de gelijknamige roman van Hendrik Conscience. Cartoonist Pirana was één van zijn beste vrienden en maakte een stripalbum rond Massis, “Het Land Zonder Tanden” (1986).
Massis voelde zich door de Vlaamse pers en publiek verkeerd begrepen. Telkens nodigde hij de toenmalige BRTN uit. Onder andere Jan Van Rompaey was een van de vaak terugkerende interviewers. Geleidelijk aan werd hij meer en meer depressief. Ook zijn relatie met Raymonde Gobert liep na twee jaar op de klippen. In 1987 plaatste hij anoniem een contactadvertentie in de krant De Morgen om een nieuwe partner te vinden, maar men kwam te weten dat hij deze advertentie had geplaatst en live in Jan Van Rompaeys praatprogramma “Argus” besloot men het telefoonnummer uit de advertentie te draaien. Men stootte op zijn antwoordapparaat, maar Massis was nu wel voor gans televisiekijkend Vlaanderen belachelijk gemaakt. Door de tanende belangstelling van de media en door de diabetes die zijn conditie ondermijnde, kwam Massis uiteindelijk in de psychiatrie terecht. Hij verdween op 11 juli 1988 uit het Psychiatrisch Centrum Dr. Guislain te Gent. ’s Anderendaags vond men zijn lijk terug in de garage van zijn woning. Hij ligt begraven op het kerkhof van Gentbrugge. Zijn grafsteen is versierd met een door hem geplooid bandijzer.
Johan Heldenbergh bracht in 2004 een theaterstuk gebaseerd op het leven van Massis: Massis, the musical. In 2005 eindigde hij (Massis dus) op nr. 172 in de Vlaamse versie van De Grootste Belg.

Referentie
D’HOOGHE Bavo, “Stalen Kaken: John Massis”, Davidsfonds/Leuven, 2005.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.